Die trend ivm te lui zijn om dingen te onthouden is al ingezet sinds de introductie van gsm's.
Ik ben amper 22 en zelfs ik herinner me nog dat er ooit een tijd was dat ik nog tientallen telefoonnummers uit mijn hoofd kende. Stel u dat voor, mijn nichtje van 14 kon dat zich al niet meer voorstellen toen ik haar dat zei

. Nu ken ik welgeteld 3 gsm-nummers uit mijn hoofd: dat van mij en dat van mijn ouders. 't Is heel handig, zo'n telefoonboek in uw gsm, maar als ge iemand moet bellen met iemand anders zijn gsm zijt ge gelepeld omdat ge sowieso de nummer niet kent.
We zijn compleet slaafs afhankelijk geworden van de grillen van technologie. Ge moet maar efkes vergeten zijn om een backup te maken en als uw computer crasht, hebt ge het vlaggen. Zo ook met voornoemde gsm: ik was ooit mijn gsm vergeten en ik moest ergens aanwezig zijn op een afspraak, maar ik wist niet meer precies waar. Ik zou iemand op straat kunnen vragen of ik zijn/haar gsm efkes mocht gebruiken en ze eventueel 50 cent geven, maar daar zou ik vet mee zijn, WANT IK KENDE HET NUMMER NI

. Dus huppetee, terug naar mijn kot om gsm te gaan halen.
Gromgromgrom, soms wordt een mens er een beetje conservatief van