Een ongelooflijke ergernis dat in een ongelofelijke glimlach is veranderd, zo'n 5 min geleden
DUS
Toen 'k deze middag de school uitliep, merkte ik dat mijn portefeuille niet bij had ('k steek die in een zakje in m'n rugzak), m'n maten stelden me gerust: "Ja, die ligt wss gewoon thuis ofzo.. "
Ik denk niet verder en neem aan dat hij thuis ligt.
Eenmaal thuisgekomen kwam plots de klik dat 'k mijn ID maandag nodig heb, omdat 'k naar de Costa del Sol vertrek met school (studiereis), dus begon 'k natuurlijk meteen overal te zoeken, zonder resultaat.
NERGENS was hij te vinden, 'k bel naar m'n school, daar hebben ze niets gevonden, 'k zoek nog eens goed thuis, maar alweer zonder resultaat.
Nu werd ik uitzonderlijk vandaag gevoerd door een vriendin haar mama en had 'k m'n rugzak in de koffer gelegd, en ja hoor, m'n portefeuille was uit dat zakje van m'n rugzak gevallen en in de koffer beland.
Nu ik er terug aan denk, nadat ik aan't school werd afgezet vanochtend had ik idd opgemerkt dat dat zakje open was, maar verder niet bij nagedacht en gewoon weer dicht gedaan, en ook niet gezien dat m'n portefeuille er niet meer in zat.
Man man man, toen 'k dat bericht kreeg van die vriendin waarin stond dat haar mama hem had gevonden

'k sprong een gat in de lucht, 'k had me al voorbereid om naar 't stadhuis te gaan en een spoedprocedure aan te vragen, blij dat die stress me gespaard is gebleven
