zarathustra zei:
Allerhande, over hoe het OCMW werkt, wat men eigenlijk kan doen qua 'uw kinderen afnemen'.
Maar bovenstaande reply was eerder sarcastisch, was de "

" vergeten. Vind het gewoon grappig hoe wat jij hier argumenteert in sterk contrast staat met wat de tendens hier is wanneer men intelligentie bediscussieerd
Ah, ja, mensen in kansarmoede zijn een beetje mijn job

Ik doe onderzoek naar maatschappelijk kwetsbare gezinnen (waar je dus die theorie vandaan haalt, genre 'ze wantrouwen instanties') en ik kom er om die redenen ook veel mee in aanraking, bijvoorbeeld ervaringsdeskundigen op een vorming of een studiedag. En dan kom je dus ook de praktijk tegen, verhalen waardoor je goed begrijpt dat ze geen vertrouwen meer hebben in zo'n dingen.
Pas op, vaak gaat het ook over de kennis niet hebben of de moed of de wil niet meer hebben hoor. En ze maken vaak heel foute en domme beslissingen. Maar je moet dat allemaal in die context zien natuurlijk, niet vanuit de context van de gemiddelde hoogopgeleide werkende 9liver, want dan is dat inderdaad onbegrijpelijk.
Sick` zei:
Een groot deel van de bevolking neemt vaak beslissingen of trekt conclusies op basis van veronderstellingen. Soms omdat ze te lui zij. Soms omdat ze iets niet snappen. Soms omdat ze niet beter weten. Soms omdat ze niet weten waar te zoeken. Soms omdat ... you get the picture
Ja, dat is dus vaak het probleem. Mensen weten niet dat die informatie bestaat (weten überhaupt niet dat ze over foute informatie beschikken), weten niet waar ze te vinden en als ze dat al weten, hebben ze vaak geen toegang tot die informatie. Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met een project waar mensen in kansarmoede een onlinesurvey moeten invullen. Het overgrote deel van die mensen zal dat op papier invullen. Een deel daarvan omdat ze niet overweg kunnen met de computer, een ander deel voor gelijkaardige redenen (geen computer thuis hebben, geen internetverbinding of geen betrouwbare internetverbinding, genre 'wifi van de buren').
En dat zijn allemaal jonge mensen hé... De doelgroep zijn alleenstaande mama's met kinderen jonger dan tien jaar, dus dat zijn bijna allemaal twintigers en dertigers. Hun maatschappelijk werkers van het OCMW moeten hen helpen bij het invullen (door bijvoorbeeld die papieren vragenlijst aan te bieden) omdat het anders niet lukt. We merken nu bijvoorbeeld ook dat huisbezoeken honderd keer veel beter werken bij dat soort afspraken, want ze komen gewoon niet af naar het OCMW. Je kan dat respectloos of laksheid of onwil noemen, maar als je dan navraagt zijn de kindjes ziek of hebben ze geen opvang voor de kinderen en ze hebben niet kunnen verwittigen want hun belwaarde was op. Allez, ik bedoel maar, achter die onwil of laksheid schuilt vaak gewoon een verhaal.