Archief - Je glimlach van vandaag - deel 37
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
whirlpool123
Legacy Member
Tomski zei:2 dwergkonijntjes erbij. Kindjes superblij mee. En de papa eigenlijk ook
Wij hebben ook een dwergkonijn (vrouwtje). Nu, dat zal vast en zeker niet voor elk konijn zo zijn, maar aan de onze heb je niet zoveel. Haar vastpakken/opnemen lukt niet want dan begint ze te spartelen en stampen (vroeger toen ze klein was lukte dat wel makkelijk, maar een aantal maanden later totaal niet meer). Als we haar loslaten in de tuin begint ze wel te sprinten en in het rond te springen, maar eenmaal ze terug in haar kot zit heb je er niet veel aan. Ze heeft nochtans een groot genoeg kot met alles erop en eraan en speeltjes enzo...
Zou een mannetje toevoegen helpen? Het nadeel is dat je ze dan moet steriliseren en castreren, en dat kost veel geld blijkbaar.
whirlpool123
Legacy Member
Tomski zei:Op internet lees je 1000 tegenstrijdigheden. De ene zegt van wel, de andere van niet. Feit is dat ze wel veel minder tegenstribbelen bij het rugvel en nadien rustiger op je arm zitten. Wel geen uren aan da rugvel mee rondtjolen he.
Wij hadden vroeger het konijn binnen maar naar buiten gedaan omdat ze constant aan de tralies met haar tanden zat. We haalden haar er dan uit, om haar wa rond te laten lopen op de zetel (grote zetel). Met haar nekvel dan.
Meestal zat ze dan eerst een goeie 20 minuten rond te lopen om een weg van die zetel te vinden. Maar dat was te hoog voor haar om ervan te springen. Uiteindelijk legde ze zich dan verslagen neer op haar zijde. Soms piste ze ook (uit angst vermoed ik) op de zetel.
Tzijn eigenaardige beestjes, ze zijn heel snel zenuwachtig en ge moet echt strijden voor hun affectie. Als ge geluk hebt doen ze een beetje rare sprongen en dat is leuk om te zien. Of ze duwen met hun neusje tegen uw voeten, of ze likken aan uw hand... Ik ging eens naar haar kot toen het al donker was buiten, en ze sprong gelijk een halve zot tegen het hekken van dat kot omdat ze zodanig geschrokken was van mij inneens te zien.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.