Vrijdag, na 7 maand, met mijn ex rond tafel gezeten om het appartement te regelen. De laatste maanden moest alles via brief gaan en er begon echt zo een slechte sfeer te komen. Terwijl ik eigenlijk het beste met haar voor heb.
De afspraak ging door bij een yoga studio waar ze, na de breuk, zo afspraken heeft om terug op de been te komen. Nu, dat is totaal niet mijn ding moet ik zeggen.Maar hebben eigenlijk gewoon een gesprek gehad, geen hocus pocus dingen met die yoga.
Maar ik ben wel echt gelukkig dat ik haar heb kunnen zien: het regelen van het appartement was na 5 minuten rond maar we hebben ook een gewoon gesprek kunnen hebben. Heb zelf ook een hoop afgejankt, want ja 15 jaar is niet niks.
Ik ben nog altijd ervan overtuigd dat het de beste keuze was om uit elkaar te gaan. Voor haar was het dan op een bepaald vlak wel moeilijker want als ze mij als de slechte zag was het voor haar wat makkelijker.
Maar in het gesprek heb ik ook kunnen aantonen dat dat niet is en dat ik echt het beste met haar voor heb, maar dat dat zonder mij is en zal zijn.
We hebben elkaar ook eens goed kunnen vastpakken en dat deed me wel deugd, al klinkt dat misschien wel raar. Maar ik zie haar echt diep graag (op een andere manier) en ik heb het er ook nog soms moeilijk mee om te weten dat zij zo afziet.
En dan besef ik dat dat nog peanuts is in vergelijking met wat zij moet voelen.
ad:
Maar goed: het is zo gelopen dat we elkaar tenmiste nu al kunnen tegenkomen op straat zonder dat het awkward od moet zijn. Ik hoop gewoon dat ze snel echt terug gelukkig is.
.
