Archief - Job opgeven voor backpacken

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

kay-gell

Legacy Member
Tesliem zei:
Als je band dan toch niet zo goed is,waarom hou je dan zoveel rekening met hun gevoelens?
Kijk, neem de eerste stap tot een goed gesprek want zolang ze je ware gevoelens i.v.m. deze reis kennen, zullen ze ook nooit beseffen hoe belangrijk het voor je is.
Willen ze dan nog niet luisteren,jouw kijk op de zaken respecteren en/of overwegen om hun mening bij te stellen, is het hoog tijd om voor jezelf en je eigen geluk te kiezen. Idem dito i.v.m. jouw vriendin.
Je kwelt jezelf enorm door dit op de lange baan te schuiven.
Straks eindig je in een diepe en zware depressie en daar heeft niemand wat aan.
Wat jij laten met jouw kids doet, moet je jezelf weten maar zolang je jezelf niet lekker in je vel voelt blijf je maar een eind in de verte modderen.
Veel succes.

Overdrijf anders een beetje.

loijuk

Legacy Member
n9ne zei:
Nu ook niet de onbegrepen getormenteerde ziel gaan uithangen hé. Uw vader wil ook maar het beste voor u en als iemand zonder deftig diploma (?) mag je al blij zijn met een job. Ge moet eens rondvragen bij mensen van de generatie van uw ouders, of die hun droomjob doen. Geloof me, het zijn er weinig. Mijn pa is op zijn 18de beginnen werken net na het middelbaar en heeft sindsdien 2 verschillende jobs gehad. Mijn ma en schoonma hebben moeten studeren wat hun pa zei dat ze gingen studeren omdat dat eerlijk werk was waar je je boterham mee kon verdienen. Die hadden ook graag iets anders gedaan maar vroeger was dat zeker geen mogelijkheid.

Nu is dat meer een mogelijkheid, maar ik zie niet in wat er zou veranderen na een maand Ijsland hoor. IMO kom je over als iemand die gewoon van zijn huidige job en vriendin vanaf wil.

Ik weet dat mijn vader het beste voor me voorheeft , maar een job doen waar je niet tevreden mee bent tot je pensioen , is dat wel 'leven' ?
En ik je hebt in 1 ding gelijk , ik wil mijn huidige job niet meer doen , maar ik wil mijn vriendin wel behouden.

Fc_Bruges

Legacy Member
Beter spijt hebben van dingen die je gedaan hebt dan later spijt hebben van dingen die je niet gedaan hebt...

cura

Legacy Member
Ebel zei:
Telt inderdaad niet als het gaat over masturberen op het werk en betrapt worden bvb.
Voor vele andere situaties klopt dit dan weer wel.
'k Denk voor vele andere ook niet, als je heel het spectrum aan keuzes die een mens kan maken bekijkt. Is gewoon zo'n cliché zinnetje dat dient om mensen die niet uit hun comfort-zone durven te stappen te motiveren.

In dit geval betwijfel ik of hij op z'n sterfbed gaat blij zijn dat hij zijn ouders en vriendin teleurgesteld heeft door zijn hedonistische verlangens voorop te stellen door halsoverkop op reis te vertrekken waardoor hij IJsland niet eens deftig heeft kunnen ervaren.

n9ne

Legacy Member
loijuk zei:
Ik weet dat mijn vader het beste voor me voorheeft , maar een job doen waar je niet tevreden mee bent tot je pensioen , is dat wel 'leven' ?
En ik je hebt in 1 ding gelijk , ik wil mijn huidige job niet meer doen , maar ik wil mijn vriendin wel behouden.

Wat is 'leven' dan wel voor u? Welke job wil je eigenlijk wél doen dan? Je kan niet eeuwig rondtrekken hé.

Ebel

Legacy Member
cura zei:
'k Denk voor vele andere ook niet, als je heel het spectrum aan keuzes die een mens kan maken bekijkt. Is gewoon zo'n cliché zinnetje dat dient om mensen die niet uit hun comfort-zone durven te stappen te motiveren.

In dit geval betwijfel ik of hij op z'n sterfbed gaat blij zijn dat hij zijn ouders en vriendin teleurgesteld heeft door zijn hedonistische verlangens voorop te stellen door halsoverkop op reis te vertrekken waardoor hij IJsland niet eens deftig heeft kunnen ervaren.

Als je ouders teleurgesteld zijn omdat je 1 maand weg wil, dan ligt de fout eerder bij hen. Hij gaat geen rondtrekkend circus vervoegen hé. Soms wat relativeren.

n9ne zei:
Wat is 'leven' dan wel voor u? Welke job wil je eigenlijk wél doen dan? Je kan niet eeuwig rondtrekken hé.

1 maand is verre van eeuwig, al die commotie voor een kleine vakantie.

cura

Legacy Member
Ebel zei:
Als je ouders teleurgesteld zijn omdat je 1 maand weg wil, dan ligt de fout eerder bij hen. Hij gaat geen rondtrekkend circus vervoegen hé. Soms wat relativeren.
Bij het relativeren hoort dan ook openstaan voor de mogelijkheid dat de threadstarter z'n ouders en of vriendin in het verleden al veel kan teleurgesteld hebben, waardoor dit gewoon de go-to teleurstelling zal worden.

puni

Legacy Member
n9ne zei:
Wat is 'leven' dan wel voor u? Welke job wil je eigenlijk wél doen dan? Je kan niet eeuwig rondtrekken hé.

Goeie vraag, ben ook wel benieuwd naar het antwoord hierop.

Ebel

Legacy Member
cura zei:
Bij het relativeren hoort dan ook openstaan voor de mogelijkheid dat de threadstarter z'n ouders en of vriendin in het verleden al veel kan teleurgesteld hebben, waardoor dit gewoon de go-to teleurstelling zal worden.

Dat kan inderdaad altijd, deze heb ik even buiten beschouwing gelaten. Ik ga ervan uit dat dit niet het geval is hier.
Indien wel, dan is het inderdaad een andere situatie. Maar ik zou het nog altijd doen.
Je leeft toch ook een beetje voor jezelf hé :)

Ohm

Legacy Member
Praat er mee met u vriendin. Een maandje is lang, maar zeker niet een eeuwigheid. Het is uw droom en als je dit echt wil, en ze ziet u echt graag, dan moet ze u gewoon laten gaan. Je kunt nog altijd elke dag contact houden via internet, telefoneren, sms'en,...

Voor u werk. Is er geen mogelijkheid voor loopbaanonderbreking te nemen?
Zou een goede oplossing zijn voor een maandje.
Praat eens met u overste. Misschien kan die wat dingen regelen dat je na die maand terug verder moogt komen werken met hetzelfde arbeidscontract als nu.

loijuk

Legacy Member
n9ne zei:
Wat is 'leven' dan wel voor u? Welke job wil je eigenlijk wél doen dan? Je kan niet eeuwig rondtrekken hé.

Leven is voor mij in ieder geval niet iets tegen je goesting doen voor een lange tijd. Welke job ik wil doen weet ik niet , ik ben pas 21 jaar geworden en heb niet veel levens- en werkervarinng. Ik zie niet hoe ik nu al moet weten wat ik voor altijd wil blijven doen.

Myllan

Legacy Member
kay-gell zei:
Overdrijf anders een beetje.

Het zou toch kunnen of niet?
I.p.v. dat hij met volle teugen van zijn leven geniet maakt hij het zichzelf moeilijk door rekening te houden met mensen die absoluut geen rekening houden met zijn gevoelens/dromen etc.
Mensen zijn voor veel minder depressief geworden eens ze een bepaalde leeftijd hebben bereikt en tot het besef komen dat ze eigenlijk overleven i.p.v. leven.


n9ne zei:
Nu ook niet de onbegrepen getormenteerde ziel gaan uithangen hé. Uw vader wil ook maar het beste voor u en als iemand zonder deftig diploma (?) mag je al blij zijn met een job. Ge moet eens rondvragen bij mensen van de generatie van uw ouders, of die hun droomjob doen. Geloof me, het zijn er weinig. Mijn pa is op zijn 18de beginnen werken net na het middelbaar en heeft sindsdien 2 verschillende jobs gehad. Mijn ma en schoonma hebben moeten studeren wat hun pa zei dat ze gingen studeren omdat dat eerlijk werk was waar je je boterham mee kon verdienen. Die hadden ook graag iets anders gedaan maar vroeger was dat zeker geen mogelijkheid.

Nu is dat meer een mogelijkheid, maar ik zie niet in wat er zou veranderen na een maand Ijsland hoor. IMO kom je over als iemand die gewoon van zijn huidige job en vriendin vanaf wil.


Deze is nog mooier.
De deze haalt zijn of haar eigen familie erbij om een punt te maken en om zo de TS een schuldgevoel aan te praten of om zijn keuze af te keuren.

cura zei:
'k Denk voor vele andere ook niet, als je heel het spectrum aan keuzes die een mens kan maken bekijkt. Is gewoon zo'n cliché zinnetje dat dient om mensen die niet uit hun comfort-zone durven te stappen te motiveren.

In dit geval betwijfel ik of hij op z'n sterfbed gaat blij zijn dat hij zijn ouders en vriendin teleurgesteld heeft door zijn hedonistische verlangens voorop te stellen door halsoverkop op reis te vertrekken waardoor hij IJsland niet eens deftig heeft kunnen ervaren.

Dus jij vindt dat hij zijn eigen geluk opzij moet zetten om zijn ouders en liefje tevreden te stellen?
Wat als hij zelf eerst komt te overlijden? Wat als die relatie door omstandigheden alsnog op de klippen loopt?
Wat als hij binnen ooit ongeneeslijk ziek en voor eeuwig en altijd spijt zal hebben?

Het is geen kleine citytrip waar het over gaat maar de droom van die persoon.Het gaat om het hele principe dat hier achter schuilt.
Hij droom er al heel zijn leven van,waarom gunnen die ouders en vriendin het hem dan niet? Ik snap dat soort mensen dus echt niet.:s
Je eigen geluk voorop stellen en de droom van iemand daardoor aan diggelen slaan.

loijuk

Legacy Member
Fliblit zei:
Als ge nieuwe inzichten wilt kunt ge ook gewoon eens een boek lezen :)

Ik lees heel veel boeken zelfs , zoals ik hier al vermeld had , ben ik liefhebber van literatuur en film. Vele boeken geven me juist inspiratie om zulke reizen te maken !

De Wouter

Legacy Member
DarkPredator01 zei:
Al diegene die zo hard roepen om z'n lief te dumpen, allemaal waarschijnlijk al relaties gehad van vier jaar lang? .. Indien wel, rare reacties.

Ik heb een relatie van meer als 4 jaar. Ik kan me niet voorstelling dat men vriendin het zou uitmaken mocht ik 1 maand gaan rondtrekken (met of zonder haar). Ze zou het natuurlijk niet tof vinden mij een maand te missen, ze zou mee mogen van mij (ALS ze dat zou willen). Als je naar een ander land wil verhuizen kan ik het verstaan dat ze het zou uitmaken. Maar serieus, voor een maand te gaan rondtrekken?

Een collega van mijn zijn vriendin heeft 9 maanden in de states gezeten voor studies (hij een paar weken naar daar geweest als vakantie en zij naar hier). Dumpen zou ik nu ni direct doen, zou je later mss spijt van hebben maar vraag u toch eens af of je daar de rest van je leven wil bijblijven. Een relatie is geven en nemen.

n9ne

Legacy Member
loijuk zei:
Leven is voor mij in ieder geval niet iets tegen je goesting doen voor een lange tijd. Welke job ik wil doen weet ik niet , ik ben pas 21 jaar geworden en heb niet veel levens- en werkervarinng. Ik zie niet hoe ik nu al moet weten wat ik voor altijd wil blijven doen.

Wat heb je gestudeerd? Waarom ben je gestopt met studeren? Wil je ooit opnieuw terug gaan studeren? Het antwoord op die laatste vraag ga je niet in Ijsland vinden. Normaal zou je het antwoord daarop moeten beseffen doordat je postbode zijn een kutberoep vindt.

Tesliem zei:
Deze is nog mooier.
De deze haalt zijn of haar eigen familie erbij om een punt te maken en om zo de TS een schuldgevoel aan te praten of om zijn keuze af te keuren.

et is geen kleine citytrip waar het over gaat maar de droom van die persoon.Het gaat om het hele principe dat hier achter schuilt.
Hij droom er al heel zijn leven van,waarom gunnen die ouders en vriendin het hem dan niet? Ik snap dat soort mensen dus echt niet.:s
Je eigen geluk voorop stellen en de droom van iemand daardoor aan diggelen slaan.

"hij droomt er al heel zijn leven van" haha! Zolang ge nog op tram 2 zit moet ge niet beginnen zagen over levensdromen.

Als het zijn levensdroom was zat hij al lang op de vlieger naar Ijsland en was het niet iets wat hij op 2 dagen moet uitdokteren nog. Ik zeg het, €10 als hem nen foto van zichzelf post in Ijsland in augustus.

Een schuldgevoel aanpraten? Waar doe ik dat dan? Beetje realisme mag wel hé. Het rom-com gehalte druipt van uw posts af.

cura

Legacy Member
Tesliem zei:
Dus jij vindt dat hij zijn eigen geluk opzij moet zetten om zijn ouders en liefje tevreden te stellen?
Wat als hij zelf eerst komt te overlijden? Wat als die relatie door omstandigheden alsnog op de klippen loopt?
Wat als hij binnen ooit ongeneeslijk ziek en voor eeuwig en altijd spijt zal hebben?

Het is geen kleine citytrip waar het over gaat maar de droom van die persoon.Het gaat om het hele principe dat hier achter schuilt.
Hij droom er al heel zijn leven van,waarom gunnen die ouders en vriendin het hem dan niet? Ik snap dat soort mensen dus echt niet.:s
Je eigen geluk voorop stellen en de droom van iemand daardoor aan diggelen slaan.

BP, zoals n9ne reeds gezegd heeft, je hoeft het niet zo dramatisch voor te stellen. Er is een gigantisch verschil tussen leven om anderen tevreden te stellen en uw beslissingen afwegen rekening houdend met de invloed die ze hebben op anderen. Beantwoord die vragen eens voor uzelf, ik betwijfel dat je onmiddellijk in een vliegtuig zal springen, anders mag je hier altijd sfeerbeelden van uw wereldreis of wat dan ook komen posten. Je geluk hangt overigens niet af van een halsoverkop geboekte, onvoorbereide reis naar IJsland - anders is dat best wel jammer voor die persoon en zou hij inderdaad beter eens met een vertrouwenspersoon gaan praten. De inter-persoonlijke relaties zijn net zo'n grote bron van geluk - als het al niet groter is - als nu en dan eens een reisje maken. Waarom ga je er overigens van uit dat die ouders en vriendin er tegen gekant zijn voor hun eigen geluk? Negatieve ervaringen met mensen in uw eigen leven? Als dat het geval is weerhoud je jezelf beter van advies te geven aan anderen want uw perspectief vertrekt vanuit een ontzettend negatief beeld. Een realistischere optie is dat de ouders en vriendin er tegen gekant zijn omdat ze het geen goede keuze vinden om zoiets op dit moment en onvoorbereid te doen, puur voor het belang van de threadstarter dus. Of ga jij komen zeggen dat je de threadstarter beter kent dan zijn ouders en vriendin en dus een beter advies kan geven? :)

Heb je overigens de thread wel gelezen? Zelf de threadstarter stelt het niet zo dramatisch voor..
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan