Probleem vrouwmensen:
Vrouwmensen zijn evul

blijf daar ma nog nen tijd van weg

neneen, serieus, ge zult wel al gemerkt hebben da de meeste mensen op die leeftijd nog echte kinderen zijn, uit hetgeen ik uit uw posts kunnen afleiden heb lijkt gij mij al "iets verder" te zitten dan de rest, wat ook imense problemen met zich kan meebrengen. Kbedoel ikzelf heb er (en ik zit nu in mijn laatste jaar hum.) nog steeds last mee.
Ik voelde me ook nergens thuis, en ik kon het helemaal al nie vinden me de rest, maar ja wat doet ne mens dan... hij past zich wat aan, aan de rest, want ik was ook vrij verlegen om mense aan te spreken vroeger... Da is na nen tijd gelukkig veranderd, het eerste wage nodig hebt is een gezonde dosis zelfvertrouwen en zelfkennis. Zoek desnoods een domme reden om tegen iemand te beginne met praten, vb. in uw klas begin over het huiswerk, begin over de leerkracht van weet ik veel welk vak... nadien kan zo een conversatie uitgroeien tot meer sociale binding. En probeer bij dezelfde personen zowat een vertrouwensrelatie op te bouwen, door telkens gwn wat te praten over dagdagelijkse dingen, ge zult wel snel merken of de interesse wederzijds is en er eventueel een vriendschap kan tot stand komen.
Desnoods met mensen ouder dan u hé

mijn echte vrienden zijn ook allemaal ouder, zitten op univ/hoge school, zie ik wel enkel in de weekends ma bon..
In elk geval zoek contact, durf de stap te maken, met meiskes juist hetzelfde, vraag emailadressen uit uw klas hé, begin onschuldige gesprekskes op msn/op school enzovoorts.... Nadien ziede wel hoe het evolueert hé...
En nu kan ik even cru klinken: sta eens voor de spiegel, kijk naar uzelf, misschien kunde dingen veranderen om uw look te verbeteren enzo? (das dan meer specifiek voor meiskes al eh

gasten ondereen maakt et ni uit oe lelijk ge zijt

). Enfin ja, tzijn maar tips om ervoor te zorgen dat ge bij anderen wat beter kunt overkomen... Maar belangrijkste is van uw echte zelf ni te verraden

ma soms moete toegevingen doen hé
