mistertimmy952
Legacy Member
Omdat ik eerder al mensen hun verhaal zag doen waarvan de meeste vertelden dat het opluchtte dacht ik laat ik dit even ook doen. Door de recente gebeurtenissen is dit nodig.
Allereerst een stukje voorgeschiedenis, mijn ouders leerde elkaar ongeveer 30 jaar geleden kennen. Mijn vader had niet de gelukkigste gezin situatie, mijn grootvader (die ik al meer dan 5 jaar niet gezien heb) is een tiran en op geld en macht beluste man. Mijn vader als jongste van 4 broers en was vastberaden om net zoals zijn andere broers zo snel mogelijk van huis weg te zijn als dit kon. Mijn vader kwam dus mijn moeder tegen en kort daarna waren ze al getrouwen en hadden ze 2 kinderen mijn oudere zus en ik. Nu mijn vader heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij mijn moeder koos om zo snel mogelijk van huis weg te zijn. Dus mijn vader was ongelukkig getrouwd. Enkele jaren daarna volgde mijn moeder al snel. Mijn vader was van zien om zijn tekort komen in liefde te compenseren met werken, en werken, en werken… We waren dus alles behalve het warme gezin. En het werd er niet beter op. Gelukkig voor mij heb ik nooit last gehad van vader en moeder liefde gemis. Omdat ik stomweg gewoon niet weet wat het is, je weet niet wat het is als je het nooit hebt gehad.
Nu bijna een jaar geleden leerde mijn vader een andere vrouw kennen. En hij maakte hier geen geheim van. Op zich niets mis mee want zowel mijn zus als ik waren allebei van mening dat mijn ouders niet bij elkaar paste en als broer en zus naast elkaar leefden. Ik zelf ben altijd de rustige, kalme type geweest die eerder zijn mond houd. En mijn zus nou die is namelijk het tegenovergestelde. Nu deze hele situatie blijft aan slepen en al een jaar lang. Te lang volgens mijn zus en vanaf vandaag geef ik haar gelijk.
Mijn ouders zijn zogezegd nog steeds getrouwd. Toch is mijn vader een paar dagen/nachten bij de andere vrouw. Met de feest dagen heb ik mijn vader niet gezien. Die hij overigens gewoon een goede vriendin noemt, al houdt dit wel seksuele betrekkingen in. Mijn zus vindt dit bullshit en vind dat hij moet kiezen voor mijn moeder of haar. De reden waarom ik denk dat mijn ouders nog steeds niet gescheiden is simpel. Mijn ouders hebben zichzelf vanaf het begin in het werk gestort en door de jaren heen hebben ze al een aardige cent verdiend. En ik denk dat mijn vader niet van plan is om al zijn verworven “rijkdom” op te geven aan een vrouw die in een rijhuisje woont en leeft met een uitkering… (waar op zich niets mis mee is)
Mijn ouders houden ook de schijn op, tegenover de familie (waarvan wij slechts enkele zien om het jaar) de buren, de vrienden, iedereen. Toch is dit al bij vele te horen gekomen en zeggen ze allemaal het zelfde dat niemand begrijpt waarom mijn moeder hem niet aan de deur zet.
Mijn moeder heeft overigens genoeg geld voor het hele huis en inboedel intekopen, ook staan een deel van de huur huizen op haar naam. Dus financieel is het perfect haal baar. Mijn moeder is alleen, haar beide ouders zijn al jaren gestorven en heeft geen broer of zus. Ze accepteert de hele situatie voor geen meter maar ze is (zoals mijn zus het haar laatst zei) te laf om mijn vader buiten te gooien.
Mijn zus komt zelden nog thuis en heeft mij al genoeg laten weten dat ze ook niet graag “thuis” komt. Want wat is thuis? Een moeder en vader waar je geen band mee hebt. Ik zelf betrap mij erop dat ik ook vaker bij mijn vriendin blijf. Tot wel 3-4 dagen per week. Vergeet niet ik ben nog student. Mijn vriendin, die uit een eerste klas warm gezin komt, en haar ouders begrijpen de situatie wel en vinden dit niet erg. Wel was mijn vriendin kwaad toen ik haar vertelde dat ik op kerst avond er voor koos om mijn moeder thuis gezelschap te houden. (De kerst avond eindigde zoals gewoonlijk met eten, en een filmpje op tv).
Daarstraks was iedereen nog eens in het huis en het zat er hem ferm op. Mijn vader had net voor de dochter van de andere vrouw een paard gekocht. Wat eindigde in een hevige discussie en mijn moeder bleef vol verdriet alleen met mij achter in het huis. Het hele jaar heb ik me stil gehouden en gewoon met alles mee gegaan.
Maar dit alles, ik keur dit niet meer goed. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen? Vandaar dat ik vraag wat de mensen hier in mijn situatie zouden doen?
Voor dege die tot hier zijn geraakt bedankt voor het lezen
Allereerst een stukje voorgeschiedenis, mijn ouders leerde elkaar ongeveer 30 jaar geleden kennen. Mijn vader had niet de gelukkigste gezin situatie, mijn grootvader (die ik al meer dan 5 jaar niet gezien heb) is een tiran en op geld en macht beluste man. Mijn vader als jongste van 4 broers en was vastberaden om net zoals zijn andere broers zo snel mogelijk van huis weg te zijn als dit kon. Mijn vader kwam dus mijn moeder tegen en kort daarna waren ze al getrouwen en hadden ze 2 kinderen mijn oudere zus en ik. Nu mijn vader heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij mijn moeder koos om zo snel mogelijk van huis weg te zijn. Dus mijn vader was ongelukkig getrouwd. Enkele jaren daarna volgde mijn moeder al snel. Mijn vader was van zien om zijn tekort komen in liefde te compenseren met werken, en werken, en werken… We waren dus alles behalve het warme gezin. En het werd er niet beter op. Gelukkig voor mij heb ik nooit last gehad van vader en moeder liefde gemis. Omdat ik stomweg gewoon niet weet wat het is, je weet niet wat het is als je het nooit hebt gehad.
Nu bijna een jaar geleden leerde mijn vader een andere vrouw kennen. En hij maakte hier geen geheim van. Op zich niets mis mee want zowel mijn zus als ik waren allebei van mening dat mijn ouders niet bij elkaar paste en als broer en zus naast elkaar leefden. Ik zelf ben altijd de rustige, kalme type geweest die eerder zijn mond houd. En mijn zus nou die is namelijk het tegenovergestelde. Nu deze hele situatie blijft aan slepen en al een jaar lang. Te lang volgens mijn zus en vanaf vandaag geef ik haar gelijk.
Mijn ouders zijn zogezegd nog steeds getrouwd. Toch is mijn vader een paar dagen/nachten bij de andere vrouw. Met de feest dagen heb ik mijn vader niet gezien. Die hij overigens gewoon een goede vriendin noemt, al houdt dit wel seksuele betrekkingen in. Mijn zus vindt dit bullshit en vind dat hij moet kiezen voor mijn moeder of haar. De reden waarom ik denk dat mijn ouders nog steeds niet gescheiden is simpel. Mijn ouders hebben zichzelf vanaf het begin in het werk gestort en door de jaren heen hebben ze al een aardige cent verdiend. En ik denk dat mijn vader niet van plan is om al zijn verworven “rijkdom” op te geven aan een vrouw die in een rijhuisje woont en leeft met een uitkering… (waar op zich niets mis mee is)
Mijn ouders houden ook de schijn op, tegenover de familie (waarvan wij slechts enkele zien om het jaar) de buren, de vrienden, iedereen. Toch is dit al bij vele te horen gekomen en zeggen ze allemaal het zelfde dat niemand begrijpt waarom mijn moeder hem niet aan de deur zet.
Mijn moeder heeft overigens genoeg geld voor het hele huis en inboedel intekopen, ook staan een deel van de huur huizen op haar naam. Dus financieel is het perfect haal baar. Mijn moeder is alleen, haar beide ouders zijn al jaren gestorven en heeft geen broer of zus. Ze accepteert de hele situatie voor geen meter maar ze is (zoals mijn zus het haar laatst zei) te laf om mijn vader buiten te gooien.
Mijn zus komt zelden nog thuis en heeft mij al genoeg laten weten dat ze ook niet graag “thuis” komt. Want wat is thuis? Een moeder en vader waar je geen band mee hebt. Ik zelf betrap mij erop dat ik ook vaker bij mijn vriendin blijf. Tot wel 3-4 dagen per week. Vergeet niet ik ben nog student. Mijn vriendin, die uit een eerste klas warm gezin komt, en haar ouders begrijpen de situatie wel en vinden dit niet erg. Wel was mijn vriendin kwaad toen ik haar vertelde dat ik op kerst avond er voor koos om mijn moeder thuis gezelschap te houden. (De kerst avond eindigde zoals gewoonlijk met eten, en een filmpje op tv).
Daarstraks was iedereen nog eens in het huis en het zat er hem ferm op. Mijn vader had net voor de dochter van de andere vrouw een paard gekocht. Wat eindigde in een hevige discussie en mijn moeder bleef vol verdriet alleen met mij achter in het huis. Het hele jaar heb ik me stil gehouden en gewoon met alles mee gegaan.
Maar dit alles, ik keur dit niet meer goed. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen? Vandaar dat ik vraag wat de mensen hier in mijn situatie zouden doen?
Voor dege die tot hier zijn geraakt bedankt voor het lezen


