Sick`
Legacy Member
Als je iets alleen koopt omdat je denkt niet eeuwig samen te blijven dan denk ik dat er toch al iets aan de relatie scheelt. Als je iets alleen koopt voor in het geval je toch niet eeuwig zou samenblijven is iets anders natuurlijk 
Subtiel verschil dat je aan je partner moet duidelijk zien te maken.
Ik ben van in het begin eerlijk geweest en gezegd dat ik voor altijd samen wil blijven, maar me wel wil indekken voor het geval er toch iets zou gebeuren; invloeden van buitenaf kunnen iemand soms aanzienlijk doen veranderen (vrienden, ouders, werkomgeving, verslaving, ongeval, ...). Je moet er natuurlijk ook zelf aan werken, maar dit heeft altijd wel ergens zijn grenzen; op enkele jaren tijd kan je met een totaal anders iemand komen te zitten.
Voor het huis is het bij ons redelijk simpel, ik betaal 2/3de van ons huis af, en dat staat ook zo in onze akte dat 2/3de van de inbreng van mij zal komen en bij eventuele verkoop dit zelfde aandeel dan ook voor mij is. (edit: akte zelf zal dat niet zijn, maar iig een papier dat samen bij de notaris bij aankoop is opgemaakt).
Meubels (en andere kostelijke zaken) worden door ofwel mij ofwel mijn partner aangekocht, indien we samenleggen betaal ik het met mijn bankkaart en schrijf ik zelf op het papier achteraf wat mijn/haar aandeel is. Ook alle rekeningen geef ik in om op het einde van de maand haar 'rekening' op te maken, dus in geval van twijfel kan dat altijd klaar en duidelijk aantonen wie welk aandeel heeft (met mijn bankafschriften als bewijs natuurlijk).
That said, ik heb alle vertrouwen in mijn vriendin. Je kan echter nooit weten of dat voor altijd zo gaat blijven, en er zijn genoeg voorbeelden van koppels die normaal en perfect samenzijn en toch ineens iets serieus scheef gelopen is.
Subtiel verschil dat je aan je partner moet duidelijk zien te maken.Ik ben van in het begin eerlijk geweest en gezegd dat ik voor altijd samen wil blijven, maar me wel wil indekken voor het geval er toch iets zou gebeuren; invloeden van buitenaf kunnen iemand soms aanzienlijk doen veranderen (vrienden, ouders, werkomgeving, verslaving, ongeval, ...). Je moet er natuurlijk ook zelf aan werken, maar dit heeft altijd wel ergens zijn grenzen; op enkele jaren tijd kan je met een totaal anders iemand komen te zitten.
Voor het huis is het bij ons redelijk simpel, ik betaal 2/3de van ons huis af, en dat staat ook zo in onze akte dat 2/3de van de inbreng van mij zal komen en bij eventuele verkoop dit zelfde aandeel dan ook voor mij is. (edit: akte zelf zal dat niet zijn, maar iig een papier dat samen bij de notaris bij aankoop is opgemaakt).
Meubels (en andere kostelijke zaken) worden door ofwel mij ofwel mijn partner aangekocht, indien we samenleggen betaal ik het met mijn bankkaart en schrijf ik zelf op het papier achteraf wat mijn/haar aandeel is. Ook alle rekeningen geef ik in om op het einde van de maand haar 'rekening' op te maken, dus in geval van twijfel kan dat altijd klaar en duidelijk aantonen wie welk aandeel heeft (met mijn bankafschriften als bewijs natuurlijk).
That said, ik heb alle vertrouwen in mijn vriendin. Je kan echter nooit weten of dat voor altijd zo gaat blijven, en er zijn genoeg voorbeelden van koppels die normaal en perfect samenzijn en toch ineens iets serieus scheef gelopen is.
. Het lijkt mij net beter om elk om beurt iets te kopen, als je uiteen gaat neemt dan gewoon ieder zijn helft mee. Want nu heb je allemaal halve dingen, en dan moet je nog van elk ding schatten wat het waard is.