Archief - Raymond Goethals overleden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Rest In Peace Raymond! 
, die zen uitsprake, zen accentBlad3z
Legacy Member
rooz zei:
Gaan we die toer op? Blijkbaar zijt ge vergeten dat hij ook veel successen behaalde met STVV, Standard en l'OM. En laten we ook ff negeren dat Anderlecht op dat moment de grootste Europese successen uit z'n geschiedenis behaalde.
En wat waren de uitslagen met die ploeg tegen Oranje van Johan Cruijff? 2x 0-0. Niet slecht he?
Ohja, wie was zijn favoriete midvoor? Jawel, Raoul Lambert.. hét monument van Club Brugge.
Jaloersen boer.
ad:Red_Dog
Legacy Member
Iedere voetbalfan zou daar eigenlijk naartoe moeten komen (niet realistisch, maar ge snapt wa ik bedoel he)
schiterend stukje van Hugo Camps in de Morgen btw:
Het mooiste aan Raymond Goethals was zijn regenjas.
Hij hing in die regenjas zoals vergeefse mensen in het leven staan.
Columbo-achtig, bastaard bij geboorte, geheel gevoelloos voor de moderniteit.
Raymond is van de jaren dertig gebleven, uit de vorige eeuw. Toen hij zijn legendarische carriere in het voetbal als keeper begon.
Ziel en coiffure genetisch bestorven in zwart-wit. Multicolor was alleen zijn blabla.
Ook uit de jaren dertig dateert zijn inherente schreeuwerigheid. Raymond kon niet fluisteren, hij kon alleen bulderen, scanderen, gieren. Daar waren ze in Sint Truiden heel erg blij mee. Eindelijk eens een mens die opkwam voor de hel van Staaien, niet voor het ondefinieerbare, quasi lesbische gemompel van gouverneur Roppe. Emancipatie, heette dat toen nog, Raymond,kende niet eens dat woord.
Het mooiste aan Goethals was zijn belgitude. Geboren en getogen op een breuklijk. En toch van de wereld. Wat heet, een groot voetballeider in de grote wered. Portugal, Brazilie, Marseille, hij leerde iedereen dat voetbal niets anders is dan koeterwaals. Zwepen, dwepen, hakkelen, verhakkelen en winnen. Raymond-de-Groteske, veel meer dan Raymond-la-Science.
Het allermooiste aan Raymond was dat hij bal-en-man was geworden. Al die nutteloze identiteiten, vader en minnaar liet hij besterven in de Zestien. Raymond waaide zichzelf in de dug-out uit. Alleen zijn sigaret bleef branden.
Hij was zo eenkenning met bal en man dat hij niet eens wist van zijn vijanden. Van VRT-achteloze ketjestaal. Raymond Goethals: monument in verweesdheid. Ik heb nu even geen zin in zijn anekdotes, in zijn gedresseerde eenzaamheid, in zijn cultuurtje van verbastering, in zijn dialectische folklore.
Ik zie een man in een regenjas, met droeve ogen en een sigaret.Een man uit de jaren dertig. Ik zou hem nog graag een keer zeggen: salut copain.
schiterend stukje van Hugo Camps in de Morgen btw:
Het mooiste aan Raymond Goethals was zijn regenjas.
Hij hing in die regenjas zoals vergeefse mensen in het leven staan.
Columbo-achtig, bastaard bij geboorte, geheel gevoelloos voor de moderniteit.
Raymond is van de jaren dertig gebleven, uit de vorige eeuw. Toen hij zijn legendarische carriere in het voetbal als keeper begon.
Ziel en coiffure genetisch bestorven in zwart-wit. Multicolor was alleen zijn blabla.
Ook uit de jaren dertig dateert zijn inherente schreeuwerigheid. Raymond kon niet fluisteren, hij kon alleen bulderen, scanderen, gieren. Daar waren ze in Sint Truiden heel erg blij mee. Eindelijk eens een mens die opkwam voor de hel van Staaien, niet voor het ondefinieerbare, quasi lesbische gemompel van gouverneur Roppe. Emancipatie, heette dat toen nog, Raymond,kende niet eens dat woord.
Het mooiste aan Goethals was zijn belgitude. Geboren en getogen op een breuklijk. En toch van de wereld. Wat heet, een groot voetballeider in de grote wered. Portugal, Brazilie, Marseille, hij leerde iedereen dat voetbal niets anders is dan koeterwaals. Zwepen, dwepen, hakkelen, verhakkelen en winnen. Raymond-de-Groteske, veel meer dan Raymond-la-Science.
Het allermooiste aan Raymond was dat hij bal-en-man was geworden. Al die nutteloze identiteiten, vader en minnaar liet hij besterven in de Zestien. Raymond waaide zichzelf in de dug-out uit. Alleen zijn sigaret bleef branden.
Hij was zo eenkenning met bal en man dat hij niet eens wist van zijn vijanden. Van VRT-achteloze ketjestaal. Raymond Goethals: monument in verweesdheid. Ik heb nu even geen zin in zijn anekdotes, in zijn gedresseerde eenzaamheid, in zijn cultuurtje van verbastering, in zijn dialectische folklore.
Ik zie een man in een regenjas, met droeve ogen en een sigaret.Een man uit de jaren dertig. Ik zou hem nog graag een keer zeggen: salut copain.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.