Ik kon al rijden toen ik naar de rijschool ging, dus ik zat onmiddellijk op de baan... Maar mijn inziens is het methodologisch fout wat die instructeur doet. Nu, ik weet niet wat de vereisten zijn om instructeur te worden, maar ik heb gehoord dat die eigenlijk niets inhouden. Een basisstructuur hebben voor iedere instructeur is zeker niet misplaatst. Ik heb in mijn 3 lessen telkens een andere instructeur gehad, en die vertelden het mij net altijd wat anders dan hun collega's. Om je haar van uit te trekken.
Kijk, het in stappen aanleren van bepaalde dingen kan ik begrijpen, maar niet op een drukkere baan. Ergens op een parking of in een doodlopende straat is al veel beter. Het lijkt me ook een stuk logischer dat je weet waar je pedalen voor dienen en je ze correct kan bedienen, ipv draaien aan je stuur. Je voetwerk moet namelijk een tweede natuur worden in de auto, zodat je niet bruusk op je rem staat als je koppelt, of gas geeft tijdens je koppeling. Het is nutteloos om als begeleider alles zelf te gaan doen en de bestuurder enkel het stuur te laten draaien. Mijn kleine zus kan het stuur draaien, iedereen kan dat. Nu, bochten nemen en proper draaien is meer dan enkel je stuur draaien, maar je zal dat pas leren als je zelf voeling en controle hebt over de wagen. Niet wanneer iemand anders gaat gas geven, remmen en versmijten voor jou.
Denk dat dit al een grote reden is waarom je voelt dat je vrouw serieus moeite heeft met bochten. Als je tijdens het aanleren geen kennis hebt opgedaan met het tijdig remmen, opnieuw gas geven,... dan zijt ge er aan voor de moeite en heb je in principe uren verspeelt.
