Ik woon in Kontich, aan de kant van Waarloos. met de fiets is da een kwartiertje rijde tot Walem. Nu is daar een Fort (het fort van walem). iets van den 2de wereldoorlog. ne vriend van mij die daar in de buurt naart school gaat kreeg ineens het idee van: late we nogis naar het fort van walem gaan (paar maand ervoor ware we er eens heen gegaan voor gasmaskers te halen). wij ernaartoe, maar niet lang, we ware niet met zoveel en twas donker en creepy

. Een week erna gingen we er trug heen, maar met wat meer vrienden (in totaal met 7). nu in dat fort zelf (om er te geraken moet ge al over een brug klimmen langs de zijkant

) ist wel griezelig. er zijn bergen, verlaten bunkers en gangen, gwne 'huizen) en grasvelden. in dat grasveld lag ook zo een kring van witte stenen, van sekte precies (was wrs gdn door mensen zoals ons die er voor het plezier kwamen en elkaar schrik aanjagen). en der was ook zo een deur, een vriend deed die deur open, ik houde me klaar om te schijnen met een zaklamp, en de rest stond achter ons te kijken. die deur gaat open, ik schijn al met men zaklamp, recht in een gezicht. ik valde dus echt op de grond van de schrik. Nu bleek dat gezicht gwn een pop gevuld met stro te zijn

. Wat later gingen we terug, we fietsten nog wat rond in Walem en nog naar het frituur, we waren juist in een donkere weg en ineens, men gsm gaat af. ik pak op, en khoor heel de tijd gekraak en geruis (zowat als Resident Evil 4 int begin). derna hebbe ze mij nog 2 keer zo gebeld. khad is terug gebeld en hoorde gewoon iemand oppakken, dus tzal iemand geweest zijn om me schrik aan te jagen, herkende de stem niet. maar keb me toch een paar keer hard laten verschieten die avond, vooral door die pop