wardkennes zei:
Volledig hetzelfde hier. Ik ben geboren met een lui linkeroog. Als ik me niet bijzonder hard op iets concentreer met mijn beide ogen, schiet dat oog naar buiten (dus van mijn neus weg). Zo'n lui oog is niet te behandelen (tenzij met een hele hoop operaties, maar dat is alleen maar pijn en ongemak voor iets waar ik zelf niets van ondervind, ziet er hoogstens een beetje gek uit).
Ik haalde altijd uitmuntende scores op oogtests en ik heb nog steeds een erg goed en scherp gezichtsvermogen (zij het de laatste tijd wat vermoeide ogen door ondermeer het computerscherm, maar als ik twee dagen de computer niet gebruik is dat ook weer over, ik las dan ook regelmatig pauzes in), dus ik heb geen bril nodig en zie ook niets wazig.
Verder weet ik eigenlijk niet wat er gebeurt met mijn linkeroog als het wegdraait. Men heeft mij ooit eens gezegd dat het misschien zo is dat ik volledig blind ben aan mijn linkeroog als het wegdraait, maar daar geloof ik eerlijk gezegd weinig van. Als dat het geval is, zou ik ongeveer 95% van de tijd dat ik wakker ben blind moeten zijn aan mijn linkeroog, en dat is niet waar denk ik, aangezien ik dieptezicht heb en dat pas verdwijnt als ik mijn linkeroog mee afdek.
Ik vind het soms ook best grappig, als ik bij de kapster zit, zij weer vervelende verhalen tegen mij begint te vertellen, en ik dan half versuft in de spiegel zie hoe mijn oog zegt "foert mannen, ik trap het hier af"
