Archief - Seksleven op een laag pitje...

KO zei:

Zo defensief makker

Ik speel ook computerspelletjes hoor

Klik om te vergroten...

Ik dacht toch ook even 'op wa slaagt da nu weer' hoor

Zulke reacties komen vaak van mensen dat zelf een godganse dag achter hun TV zitten, en naar alles wat tijd en/of geld kost op neerkijken. Hoe vaak ik mensen al niet heb horen zeggen 'en ze heeft paarden, begint me zo iemand iets' gewoonweg omdat het geld kost (krijgen altijd een leuk kleurtje als je dan zegt dat je vriendin ook paarden heeft ).

Dusja, op zulke reacties kan je wel eens harde tegenwind krijgen

-Boek samen een weekendje weg zonder de kleine.Eventjes weg zijn van de dagelijkse sleur,geen stress en zorgen zal je echt goed doen.
Neem rustig de tijd om elkaar eens lekker te verwennen.
-Neem samen een cursus erotische massage.Als je het nog nooit hebt gehad kan je het alleen maar aanraden drool
-Heb je geen tijd of zin om een heel weekendje weg te gaan,doe thuis dan ne keer iets.
Breng je dochter uit logeren,bereid een lekkere maaltijd voor bij kaarslicht uiteraard,samen een uitgebreid bad nemen zal gegarandeerd vuurwerk geven aan het eind van de avond/nacht.

Maar ergens denk en vrees ik dat het alleen slapen er serieus in heeft gehakt.Zo voel je je meer vrijgezel dan een wederhelft.
Kan je vrouw dan geen ander werk zoeken want niet veel relaties of huwelijken overleven dit soort vrijgezelengedoe.Nu lijkt het meer alsof je naast elkaar leeft i.p.v met elkaar.Als jij slaapt is zij wakker en vice versa.Hier is verder dan ook weinig sprake van intimiteit laat staan romantiek.

Heb al jullie reacties gelezen en sommige zijn er vlak op. Die nacht heeft ze speciaal aangevraagd omdat ze er meer wilde zijn voor de kleine sinds ze naar school gaat ( lees minder opvangkosten hierdoor) en hoger loon.

De weinige tijd dat we samen zijn en ik probeer te praten met haar wordt telkens onderbroken door ons dochtertje die aandacht wil.
Dus in feite, de tijd dat we samen zijn wordt meestal besteedt aan de kleine. Ik mag al blij zijn met een gesprek van 10 min zonder onderbreking. Wordt ik dan onderbroken dan kan ik mezelf zeer moeilijk openen naar haar om te praten en vlot het gesprek niet.

Wel iets dat ik moet melden aan jullie is dat ik een psychische aandoening heb waarvoor ik al jaren een neurolyptica neem namelijk xeplion 75mg. Samen leven met mij is moeilijk, dat weet ik van mezelf maar ben nog altijd een mens met gevoelens zoals een ander en dankzij die medicatie ben ik al jaren stabiel.

Of ik nog van haar hou, dat weet ik niet meer. Ze zeggen dat je pas iets mist wanneer het weg is...

Zonder mijn vrouw kan ik leven, maar zeker niet zonder mijn dochter.

Ik heb ook zoiets van: als ik haar verlaat dan moet ze ander werk zoeken want hier in Roeselare is er zelden nachtopvang voor lange duur beschikbaar en haar moeder en familie wonen hier 40km vandaan.
Dan zou de enige oplossing zijn dat onze dochter naar een andere school zou gaan en dan denk ik aan de impact dat dat zal hebben op mijn dochter.

Wees gerust, ik loop al enige jaren rond met deze gedachte om te scheiden. Dit komt op, praat er over met mensen, zelfs mijn vrouw weet hiervan en door er over te praten is het min of meer terug weg maar het komt altijd terug. Misschien dat ik het altijd begraaf in mijn binnenste en dan terug opkomt.

Het doet hier ook eens deugd om hierover te praten met jullie.
Nu is het zover gekomen dat ik een afspraak zal maken met een pscyholoog van vroeger en dit probleem eens zal aankaarten.

Hartelijk dank voor al jullie wijze raad.

Een gesprek voer je niet met je dochter er bij. Is ze toch in de buurt en onderbreekt ze, dan moet je haar leren dat ze niet altijd de aandacht kan opeisen. Als je vrouw daardoor de aandacht kwijt geraakt, is dat een teken dat ze het gesprek wil ontlopen.

(Daar kan ik het dus van krijgen he, als je met iemand aan het babellen bent, en iemand anders komt daar even tussen en krijgt meteen alle aandacht, en het lopende gesprek is achteraf helemaal vergeten.)

Wat houd je psychische aandoening juist in? Wat zijn de bijwerkingen van de medicatie?

Hak de knoop door. Wilt ge echt nog in zo een dode relatie blijven aanslepen tot ge oud genoeg zijt om op de bingo-avond te gaan flirten? Tijd dat ge uzelf NU gaat afvragen wie gij zijt en wat ge nog wilt uit een relatie. Als uw vrouw er van weet en ook zo passief is(/niets onderneemt) is het imo niet de moeite om deze zinkende boot leeg te scheppen... Het enigste wat vooral lastig zal zijn, is uw dochter, maar als zij eenmaal went aan het scenario...

Gelijk al zo vaak gezegd is geweest in de lief-thread: uw seksleven is de barometer van uw relatie.

's Nachts gaan werken om er overdag voor je kind te zijn,geen kosten voor kinderopvang en dus een hoger loon?En dat ten koste van je huwelijk?
Sorry maar dit echt zowat de meest verkeerde reden om voor nachtwerk te kiezen.Geld maakt niet gelukkig,zo is nogmaals gebleken.
Een schoolgaand kind heeft sowieso niets aan een moeder die zowel 's nachts als overdag werkt want je vrouw kan gewoon daguren draaien en jullie kind oppikken na het werk.
Ze zal dan wss in de naschoolse opvang moeten maar voor een uurtje ofzo maakt dat niet zoveel uit als het dan betekent dat ze in een stabiel en gelukkig gezin terechtkomt (lees thuiskomt).Nu lijkt het alsof niemand gelukkig wordt van deze hele situatie.

Enfin,veel sterkte en hopelijk kom je eruit.

Zoals je zelf zegt: je mist pas iets als het weg is....

Hou hier mee rekening dus wanneer je zegt: zonder mijn vrouw zou ik kunnen leven.

Blijf er over praten met haar. Liefst als de dochter er niet bij is. En toon dat het ernstig is. Probeer een reisje/uitstap te boeken om tot rust te komen.

Jullie werktijden lijkt me ook een probleem. Je leeft te veel naast elkaar en daardoor zie je elkaar minder als koppel.

Probeer bovenstaande zaken. Het zou enorm jammer zijn dat er een echtscheiding komt door zo een redenen.

SarahBaptie zei:

Zoals je zelf zegt: je mist pas iets als het weg is....

Hou hier mee rekening dus wanneer je zegt: zonder mijn vrouw zou ik kunnen leven.

Blijf er over praten met haar. Liefst als de dochter er niet bij is. En toon dat het ernstig is. Probeer een reisje/uitstap te boeken om tot rust te komen.

Jullie werktijden lijkt me ook een probleem. Je leeft te veel naast elkaar en daardoor zie je elkaar minder als koppel.

Probeer bovenstaande zaken. Het zou enorm jammer zijn dat er een echtscheiding komt door zo een redenen.

Klik om te vergroten...

Een beetje een drogreden, vind je niet? Bijna iedereen heeft "relatie-heimwee" of "angst om alleen te zijn" na lange relaties. Al wat ge dan doet, is uw vastklampen aan positieve momenten terwijl je de negatieve ervaringen die de boel uiteindelijk verziekten, vergeet...

Niet om bevoordeeld te klinken btw, maar ik betwijfel ten stelligste of zijn vrouw op dit punt nog bereid is van een andere job of shift/ploeg te zoeken om de relatie te redden.

Zolang de dochter maar niet staat mee te luisteren bij het uiteindelijke gesprek.

Vindt zij het ook erg of jammer dat jullie geen seks meer hebben? Anders kan je eens afspreken om gewoon seks te hebben samen, zin of niet. Meestal komt de zin vanzelf wel. (Ik spreek hier niet over verkrachten hé Gewoon samen beginnen en dan zie je wel waar het eindigt.) Soms wakkert dat de vlam weer aan, alsof je vergeten was hoe leuk het eigenlijk was. En het inderdaad wat spannender proberen te maken.

Breng ook wat tijd door, samen. Alleen, of met jullie dochter, dat kan allebei leuk zijn. Bijvoorbeeld naar een pretpark gaan of de dierentuin of zo. Dat is toch gewoon gezellig samenzijn, daar heb je ook al iets aan en misschien ontdek je dan weer hoe leuk het eigenlijk was vroeger, hoeveel jullie gelachen hebben, hoe goed je eigenlijk overeenkomt,... Het moet ook niet groots zijn hé, ga eens naar het vuurwerk gaan kijken of zo. Maak wat tijd voor elkaar, dus.

Desolator23 zei:

Wees gerust, ik loop al enige jaren rond met deze gedachte om te scheiden. Dit komt op, praat er over met mensen, zelfs mijn vrouw weet hiervan en door er over te praten is het min of meer terug weg maar het komt altijd terug. Misschien dat ik het altijd begraaf in mijn binnenste en dan terug opkomt.

Klik om te vergroten...

Godverdomme, wees eens een man en vergeet dat stomme gedacht van scheiden. Da's simpelweg weglopen van u problemen en den lafaard uithangen. 't Is niet dat ge iedere dag met het servies loopt te gooien naar elkaar he. Dat nachtwerk doet ze voor u en haar kind, natuurlijk hangen er daar veel nadelen aan vast maar je moet weten dat het uiteindelijk toch zal lonen. U kind zal niet eeuwig kind blijven. Wacht dan toch tenminste tot het 18 is om uit elkaar te gaan want ik zweer het u een scheiding is 1 en al miserie voor een kind en al zeker een enig kind! Niet door de zever die ze in de boekskes schrijven zoals: "Het kind moet kiezen tussen papa en mama en blaat langs hier blaat langs daar..." maar door simpele dingen zoals het wegvallen van structuur (en neen: 1 week bij papa en 1 week bij mama is geen structuur voor een kind), wegvallen van vertrouwde omgeving (andere school, andere vriendjes,...), het zien lijden van de ouders (ja, kinderen zijn daar meer mee bezig dan je zou denken) en andere simpele prullen (Ha, ik ga diene trui aantrekken om uit te gaan vanavond: shit, die ligt bij mama - Doeme, gsm oplader vergeten bij papa... en ik ben hier nen ganse week - Verjaardagsfeestie bij vriendin: ah nee, kan er niet wezen, ben die week bij ma...) allemaal frustratie die simpelweg vermeden kan worden door enkele jaartjes op uw tanden te bijten.

Wilt ge seks? Ga naar de hoeren, daar zijn ze voor. Desnoods tot uw kind 18 is, maar tegen dan doet u vrouw al lang geen nachtwerk meer en is de vlam al lang weer opgeflakkerd. Just my two cents. Tijden veranderen. Tegenwoordig is het de mode om bij de kleinste prul het roer volledig om te gaan gooien. Vroeger hadden ze geen psycholoog nodig ze om 50 jaar samen te blijven zenne, 't was van moeten en denk dat die ook wel heel wat miserie hebben gekend.

Ken genoeg mensen die gescheiden zijn die met plezier de klok zouden terugdraaien zenne. Achteraf bekeken wegen de nadelen echt wel door en geloof me, ge ontdekt ze pas eenmaal ge zover zijt en dan gaat ge denken: "Damn, had 'k toen maar een paar jaarkes doorgeduwd..."

Tja, uiteindelijk vind ik uw gedachtengang maar wat raar. Eerst begint de thread als niet gelukkig met het resterende seksleven, maar uiteindelijk denkt ge al jaren over scheiden etc...

Wat leuk ook voor uw vrouw om al jaren te weten dat haar man nadenkt over weg te gaan. Eerlijk gezegd zou ik dan ook niet veel zin in seks, hoor.

Overigens is het na een geboorte ook ergens logisch dat de seks minder wordt, toch zeker de eerste tijd. Allé, de eerste maanden mag het niet, nadien doet het nog effe pijn (zeker wanneer er complicaties waren) en daarna zijt ge ook vaak gewoon stikkapot na alle gebroken nachten etc...

Bij mij persoonlijk kwam de zin in seks pas terug toen ik terug voldoende slaap had

En wtf praat ge zoveel met mensen over willen scheiden? Zoiets hoort iets te zijn wat jullie enkel en alleen met elkaar bespreken! Of eventueel met 1 goeie vriend als ge het echt niet voor uzelf kunt houden.

Vervolgens zegt ge ook dat ge zonder uw vrouw wel kunt leven. Zeker van? Dan hebt ge ook niet veel tijd voor uzelf over, hoor. De week met de kleine gaat alle aandacht naar haar + alle huishoudelijke taken. En qua seks kunt ge uw rechterarm wat ontwikkelen, maar dat kunt ge nu tenslotte ook.

Als uw dochter zo belangrijk is voor u, denk dan inderdaad maar lang en hard na of ge haar door heel die veranderingen gaat laten gaan en of het dat echt wel waard is. Pas op, dit is geen pleidooi om samen te blijven, dit is gewoon een keuze die ge voor uzelf moet maken. Zet gewoon alles op een rijtje (en hou met alles rekening, financieel, huisvesting, dochter, scheiding, tijd, school, vrienden, ...) en weeg de voor- en nadelen tegen elkaar af.

viagra

selder

indische curry

http://www.creanite.com/DaviWB/Pagina3.html

http://plazilla.com/wat-kun-je-eten-om-meer-zin-in-sex-te-krijgen

http://www.angelfire.com/planet/kry...o-stimuleren----krachtige-nog-weinig--nl.html

google is toch moeilijk eh

en als ge elkaar te lelijk vindt => beetje(of heel veel) alcohol (ofwel dieten & fitness)
of doe het licht uit en denk aan jennifer aniston

FurtiveDuck zei:

"Damn, had 'k toen maar een paar jaarkes doorgeduwd..."

Klik om te vergroten...

Maar dat wil zijn vrouw niet meer !!!

Worden de effecten van de scheiding op het kind hier niet een beetje overschat? Akkoord, dat gaat niet prettig zijn voor het kind, maar dat is een kwestie van aanpassen voor alle partijen en "trauma's" zijn niet gegarandeerd hé. Kinderen groeien op met ellendiger zaken. 5 jaar is allicht niet de meest geschikte leeftijd voor een kind om dat te ervaren, maar ze kunnen iets meer verdragen dan wat sommigen hier denken, lijkt mij...

Allez, niet om dit te behandelen als een argument voor hem, maar mensen moeten eens stoppen met die overdreven "Think of the children!!!"-mentaliteit. Ja, er moet rekening gehouden worden met de kinderen, maar ze kunnen meer aanvaarden en verdragen dan je zou denken hoor.

Michster zei:

Worden de effecten van de scheiding op het kind hier niet een beetje overschat? Akkoord, dat gaat niet prettig zijn voor het kind, maar dat is een kwestie van aanpassen voor alle partijen en "trauma's" zijn niet gegarandeerd hé. Kinderen groeien op met ellendiger zaken. 5 jaar is allicht niet de meest geschikte leeftijd voor een kind om dat te ervaren, maar ze kunnen iets meer verdragen dan wat sommigen hier denken, lijkt mij...

Allez, niet om dit te behandelen als een argument voor hem, maar mensen moeten eens stoppen met die overdreven "Think of the children!!!"-mentaliteit. Ja, er moet rekening gehouden worden met de kinderen, maar ze kunnen meer aanvaarden en verdragen dan je zou denken hoor.

Klik om te vergroten...

Ook weer waar, maar in dit geval is er geen ruzie, niks. Volgens mij moet er gewoon een keuze gemaakt worden, maar die keuze moet gemaakt worden door TS en zijn vrouw. En aangezien TS nog geen duidelijk beeld heeft van wat hij denkt/voelt moet die gewoon daar eens werk van maken en dan pas beslissingen nemen imo.

Xirtanneke zei:

Ook weer waar, maar in dit geval is er geen ruzie, niks. Volgens mij moet er gewoon een keuze gemaakt worden, maar die keuze moet gemaakt worden door TS en zijn vrouw. En aangezien TS nog geen duidelijk beeld heeft van wat hij denkt/voelt moet die gewoon daar eens werk van maken en dan pas beslissingen nemen imo.

Klik om te vergroten...

Denk ik ook, maar langs de andere kant doet zijn vrouw ook niet echt veel om het boeltje te redden. Hij zegt alleszins dat hij bewust is van zijn denkpatroon... Enfin, wie weet is dat niet wat zijn vrouw zelf zeggen, moest ze hier plots haar zegje beginnen doen. Enfin, dat hij maar niet overhaast handelt ja. ^^

'k vind dat ook maar overdreven, mijn ouders zijn ook gescheiden toen ik nog een kind was and I turned out just fine . Als je al jaren twijfelt om al dan niet te scheiden dan zegt dit genoeg over de relatie die jullie hebben en kan je er maar beter een punt achter zetten IMO. Ik ken uiteraard het volledige verhaal niet, maar ik krijg niet de indruk dat je vrouw al te bereid is om nog aan de relatie te werken. En als je al jaren ongelukkig bent met haar, what's the point...

Piet of dochter.


Kop of munt.

Michster zei:

Denk ik ook, maar langs de andere kant doet zijn vrouw ook niet echt veel om het boeltje te redden. Hij zegt alleszins dat hij bewust is van zijn denkpatroon... Enfin, wie weet is dat niet wat zijn vrouw zelf zeggen, moest ze hier plots haar zegje beginnen doen. Enfin, dat hij maar niet overhaast handelt ja. ^^

Klik om te vergroten...

Hij moet verdomme effe een man worden en een keuze maken. Dat wil ook gewoon zeggen nadenken en achter je keuze staan. Hij is al x-aantal jaar ongelukkig in zijn relatie, maar heeft nog nooit echt nagedacht of stappen ondernomen??? WTF?

Gewoon tegen iedereen vertellen dat hij niet gelukkig is in zijn relatie en dan toch maar verder gaan ermee? Als vrouw zou ik ook al een dilemma hebben gesteld: x-aantal maanden verder en dan laat ge het maar weten. Wilt ge weg: oké dan, vertrek maar, pak uw spullen. Wilt ge uw kind nog, oké, co-ouderschap.

Maar werk er verdorie toch eens aan ipv de tamme zak uit te hangen en niks te ondernemen. Intussen moet die vrouw (die al weet dat haar man aan een scheiding denkt) maar stappen ondernemen? Zo werkt dat toch niet

Oldskooler zei:

Piet of dochter.


Kop of munt.

Klik om te vergroten...

Pedobear says both! http://openclipart.org/people/Ramchand/pedobear_seal.svg