Archief - Sociale fobie

Mulan · 5 nov 2018

Klinkt alsof enkel therapie je hier verder mee kan helpen, helaas. En daar wringt dan weer het schoentje want de stap zetten naar een vreemde in een vreemde omgeving is dan weer de moeilijkste in dit soort gevallen.

Ik heb zelf een achtergrond in de hulpverlening en kon mezelf goed analyseren maar met de juiste therapie (3psychologen verder dus

) ontzettend veel inzichten gekregen en stappen verder gezet. Voor mij was het makkelijk om te zeggen: "deze therapeut doet het niet voor mij, ik heb geen klik met de persoon/raad die ik krijg, dus op naar de volgende!" maar dat is nóg eens zoveel moeilijker met dit soort problemen waardoor je vast blijft zitten in die vicieuze cirkel..

Misschien is een vorm van online therapie wel iets voor jou? (geen ervaring mee maar ik weet dat het bestaat)
https://www.chathulp.nu/informatie_chathulp/index.html

Lakigigar · 5 nov 2018

Mulan zei:
Klinkt alsof enkel therapie je hier verder mee kan helpen, helaas. En daar wringt dan weer het schoentje want de stap zetten naar een vreemde in een vreemde omgeving is dan weer de moeilijkste in dit soort gevallen.

Ik heb zelf een achtergrond in de hulpverlening en kon mezelf goed analyseren maar met de juiste therapie (3psychologen verder dus ) ontzettend veel inzichten gekregen en stappen verder gezet. Voor mij was het makkelijk om te zeggen: "deze therapeut doet het niet voor mij, ik heb geen klik met de persoon/raad die ik krijg, dus op naar de volgende!" maar dat is nóg eens zoveel moeilijker met dit soort problemen waardoor je vast blijft zitten in die vicieuze cirkel..

Misschien is een vorm van online therapie wel iets voor jou? (geen ervaring mee maar ik weet dat het bestaat)
https://www.chathulp.nu/informatie_chathulp/index.html

Ik ben ook bang dat opname / therapie het enige is dat eventueel zou kunnen helpen (en dan nog is het geen garantie). Maar aan de andere kant ben ik gewoon echt hulpverleningsmoe, ik heb het in zekere zin heel mijn leven gehad: GON-begeleiding, gezinshulpbegeleiding toen ik terug bij mijn pa ging wonen, eens een huispsycholoog die om de zoveel tijd eens ging praten, heel vroeger de victorbegeleiding die langskwam voor mijn autisme, begeleid zelfstandig wonen, CAW dat een tijdje langskwam. En dan vergeet ik wellicht nog een hele boel. Omdat ik dergelijke ambulante begeleiding al zo vaak heb gehad is het deels ook een reden waarom ik er niet in geloof. En als ik zelf naar een psycholoog moet gaan kom ik de afspraken ook niet meer na. Toen ik bij een GTB-traject van de VDAB verplicht naar een psycholoog moest gaan, ben ik maar één keer gegaan gewoon omdat ik er het nut niet van in zag, en ik die vent echt zo raar vond.

En weet je, ambulante begeleiding, dat gaat gewoon niet voor mij. Dan zal ik de onderwerpen waarover ik niet wil praten gewoon ontwijken, en daar nooit over praten. Dan praat ik enkel over positieve dingen of dingen waar ik graag over praat, vergelijkbaar dat ik op 9L ook enkel posten zou plaatsen in natuur & wetenschap of in films & dvd's. En het andere deel, ja zijn mensen die wellicht zodanig veel bezig zijn met mensen zoals mij dat ze altijd afstand blijven nemen van de persoon waarmee ze praten, maar het probleem is, is dat ik dat gewoon echt voel. En dan komen die mensen gewoon zeer koud over, en dat gaat nog veel minder. Ik zie ook niet in hoe een gesprekje (zelfs al is het 100 keer) sociale fobie zou kunnen verminderen.

Ik ging wel binnenkort wel autisme laten testen omdat dat dus effectief zoals ik dacht op de leeftijd van vier jaar was gedaan, kort na mijn kindermishandeling toen ik nog geen 10 woorden kon spreken... En dan heb ik zoiets van: "is dat verantwoord om dan een label op iemand te plaatsen?". Genie had dan ook zogezegd autisme? Ik had ooit gevraagd aan een experte in autismediagnoses (maar ik heb het daar niet laten doen vanwege de kostprijs), of dat autisme altijd aangeboren moet zijn of ontwikkeld kan worden. En zij zegt dat het altijd aangeboren moet zijn. En vanaf dat moment wist ik quasi 100% zeker dat ik het niet heb, omdat als ik autistisch gedrag vertoon dat dit volledig afkomstig is van kindermishandeling / kinderverwaarlozing en gebrekkige ontwikkeling. Je kan toch niet verwachten dat ik plots een normaal kind ga zijn, als ik vier jaar mishandeld ben? Ik ben daar echt zo kwaad voor dat ik toen dat label heb gekregen.

FlatSix · 5 nov 2018

Ik zal waarschijnlijk als een eikel klinken maar als je al niet naar de bakker durft gaan omdat je "schrik" hebt dat die goedendag gaat zeggen, dan scheelt er gewoon iets met u en is het dringend tijd om uw irrationele angst te verwerpen, u er eenvoudigweg over te zetten en u dringend eens wat steviger in uw schoenen te zetten. Het klinkt niet veel meer als van die mensen die niet durven springen van een rots, van de rots te analyseren en te bekijken en zien hoe anderen het doen komt je geen stap vooruit, van zelf is te springen wel. Kom godverdomme uw kot uit en ga naar dien bakker.

Sylverscythe · 5 nov 2018

xTwL- zei:
Ik zal waarschijnlijk als een eikel klinken maar als je al niet naar de bakker durft gaan omdat je "schrik" hebt dat die goedendag gaat zeggen, dan scheelt er gewoon iets met u en is het dringend tijd om uw irrationele angst te verwerpen, u er eenvoudigweg over te zetten en u dringend eens wat steviger in uw schoenen te zetten. Het klinkt niet veel meer als van die mensen die niet durven springen van een rots, van de rots te analyseren en te bekijken en zien hoe anderen het doen komt je geen stap vooruit, van zelf is te springen wel. Kom godverdomme uw kot uit en ga naar dien bakker.

Lakigigar heeft een geschiedenis op dit forum met posts zoals dat. Dan komt de goede raad, die hij toch niet opvolgt. Meestal culimineert dat in een thread vol geflame, waarna hij even andere oorden opzoekt tot de volgende herhaling. Die jongen heeft therapie nodig, al dan niet in combinatie met iemand die zijn PC uitschakelt en hem manu militari tot bij de psycholoog brengt. Meer moet daar niet over gezegd worden.

rsc · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Ik ging wel binnenkort wel autisme laten testen

Autisme laten testen op u is hetzelfde als een olifant laten testen of het wel een olifant is... Gewoon al met uw postgedrag is het duidelijk te merken. En al die logische denkfouten die je post zijn classic textbook autisme.

Lakigigar zei:
Ik had ooit gevraagd aan een experte in autismediagnoses (maar ik heb het daar niet laten doen vanwege de kostprijs), of dat autisme altijd aangeboren moet zijn of ontwikkeld kan worden. En zij zegt dat het altijd aangeboren moet zijn.

Autisme kan je niet aanleren of afleren, dus aangeboren. Een genafwijking zou ervoor zorgen dat autisme altijd aangeboren is.
https://www.quora.com/Are-children-born-with-or-do-they-develop-autism

Lakigigar zei:
En vanaf dat moment wist ik quasi 100% zeker dat ik het niet heb, omdat als ik autistisch gedrag vertoon dat dit volledig afkomstig is van kindermishandeling / kinderverwaarlozing en gebrekkige ontwikkeling. Je kan toch niet verwachten dat ik plots een normaal kind ga zijn, als ik vier jaar mishandeld ben? Ik ben daar echt zo kwaad voor dat ik toen dat label heb gekregen.

Hier maak je weer een logische denkfout. Je kan EN mishandeld zijn als kind EN geboren worden met autisme. Het ene sluit het andere niet uit. Uw vreemd, autistisch gedrag kan dus perfect zijn omwille van aangeboren autisme en niet omwille van mishandeling. Die mishandeling KAN het wel erger hebben gemaakt.

Het is triestig eigenlijk: ik denk dat je nooit arbeidsgeschikt zal worden en ik denk dat alle hulpverlening niks baten bij u. Je zegt zelf al heel je leven hulpverlening te hebben gekregen en je staat nu nog nergens.

Lakigigar · 5 nov 2018

Hier maak je weer een logische denkfout. Je kan EN mishandeld zijn als kind EN geboren worden met autisme. Het ene sluit het andere niet uit. Uw vreemd, autistisch gedrag kan dus perfect zijn omwille van aangeboren autisme en niet omwille van mishandeling. Die mishandeling KAN het wel erger hebben gemaakt.

Wel, dat had ik achteraf wel geredeneerd toen ik de post al geplaatst had, en bedenk ik me soms ook, maar dat verandert mijn punt niet dat het me ethisch niet correct lijkt om een label op mij te plakken achter zo een moeilijkere periode, en wanneer ik me nog volop aan het ontwikkelen ben. Natuurlijk heb ik geen idee hoe een autismetest verloopt, maar ik sta sceptisch daar tegenover. Ik wil gewoon absoluut met 100% zekerheid weten dat als ik effectief autisme heb, dat de kindermishandeling daar geen rol in heeft gespeeld. Maar de denkfout die ik daar heb gemaakt, is er dus één die ik niet heb gemaakt.

Daarnaast: iedereen maakt denkfouten, dat is niet enkel uitsluitend bij autisten het geval, dus ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Er zijn bovendien veel autisten die juist erg slim zijn. En ja, je kan slim zijn en denkfouten maken. Maar wie zegt dat niet-autisten geen denkfouten kunnen maken? Of ja, dat is dan misschien een denkfout van jouw kant. Er zijn trouwens veel mensen die juist vinden dat ik goed kan redeneren, dat ik goed kan nuanceren en goed kan argumenteren, en ik denk niet dat dit typisch een eigenschap voor autisten is. Maar again, autisme kan zich op veel manieren profileren bij iemand. Ik vind het trouwens ook interessant dat mensen via het internet soms vermoeden dat ze een beter zicht hebben op of ik autistisch ben, dan naasten rond mij. Dus de test ga ik sowieso doen (is 30 euro dacht ik), en sta al een maand of zes op de wachtlijst.

"I think in many ways that we autistic are the normal ones and the rest of the people are pretty strange. They keep saying that climate change is an existential threat and the most important issue of all. And yet they just carry on like before. If the emissions have to stop then we must stop the emissions. To me, that is black or white. There are no grey areas when it comes to survival. Either we go on as a civilization or we don’t. We have to change.

When school started in August this year I decided that this was enough. I sat myself down on the ground outside the Swedish parliament. I school strikes for the climate. Some people say that I should be in school instead. Some people say that I should study to become a climate scientist so that I can ”solve the climate crisis”. But the climate crisis has already been solved. We already have all the facts and solutions. All we have to do is to wake up and change.

And why should I be studying for a future that soon will be no more, when no one is doing anything whatsoever to save that future? And what is the point of learning facts within the school system when the most important facts given by the finest science of that same school system clearly means nothing to our politicians and our society?

Today we use 100 million barrels of oil every day. There are no politics to change that. There are no rules to keep that oil in the ground. So we can’t save the world by playing by the rules. Because the rules have to be changed. Everything needs to change. And it has to start today. So everyone out there, it is now time for civil disobedience, it is time to rebel."

Als ik dan toch autistisch ben, dan moet ik qua karakter en drijfveer hard lijken op haar, want veel uit haar verhaal herken ik ook bij mezelf. Ik merk dat ik bij mezelf een grotere drive heb om mensen te overtuigen van het gevaar van klimaatverandering, in plaats van te studeren voor klimaatwetenschap omdat het punt toch al duidelijk is. Maar voor in de politiek te stappen, ken ik dan weer niet genoeg mensen om ooit verkiesbaar te zijn, of ben ik niet charismatisch / sociaal genoeg. Maar ik wel dat die drive er is, omdat ik er zeker van ben dat ik nooit corrupt zou zijn, en mijn best zou doen voor alle Belgen (ook de andersdenkenden), en in het uitvoerende zeker een pak beter zou zijn dan hetgeen we nu hebben.

Als ik wil doorgaan (met leven basically) dan zou het enkel en alleen daarvoor zijn. Ik bedoel, mijn jeugd is toch weg. Ik ga nu ook niet hopeloos huis - tuintje - vriendin - etc... gaan opstarten, want zo zit ik niet in elkaar, maar ik wil wel een activist of politiek actief zijn. Zeker omdat je daar nooit te oud voor zult zijn.

Inv · 5 nov 2018

xTwL- zei:
Ik zal waarschijnlijk als een eikel klinken maar als je al niet naar de bakker durft gaan omdat je "schrik" hebt dat die goedendag gaat zeggen, dan scheelt er gewoon iets met u en is het dringend tijd om uw irrationele angst te verwerpen, u er eenvoudigweg over te zetten en u dringend eens wat steviger in uw schoenen te zetten. Het klinkt niet veel meer als van die mensen die niet durven springen van een rots, van de rots te analyseren en te bekijken en zien hoe anderen het doen komt je geen stap vooruit, van zelf is te springen wel. Kom godverdomme uw kot uit en ga naar dien bakker.

Da's een beetje zoals zeggen tegen een depressieve dat hij zich niet moet aanstellen en gewoon uit zijn bed moet komen. Therapie en stapsgewijze "exposure" in een gecontroleerde omgeving is imo het enige dat helpt.

Lakigigar · 5 nov 2018

Het probleem is dat ik veel van de raad die men al twee jaar aan een stuk geef zelf ook wel weet. Wat jullie zeggen is eigenlijk vrij logisch, en heb ik bij mezelf heel vaak geredeneerd.

stapsgewijze "exposure" in een gecontroleerde omgeving

Ja, maar werken is direct 8 to 5, vollen bak. Mocht dat meer geleidelijk aan verlopen zonder angst te hebben voor reacties van mensen, en bvb. een week 2 uur, een week 4 uur, een week 6 uur en daarna 8 uur, dan zal het me lukken. Maar hier moet je vanaf dag 1 presteren en is men onverbiddelijk. De faalangst (voor het werk zelf), en de angst voor beoordeling is hier gewoon extreem hoog. Die slechte stage heeft me gewoon compleet afgekraakt. En feit dat ik nooit bij mijn ouders veel aan het huishouden moest doen en nog veel minder typisch mannenwerk (dingen in elkaar steken, klusjes doen enzovoort) hindert me gewoon daar. In principe zeggen veel mensen dat het werk eenvoudig is, en misschien maak ik ook weer een olifant van een mug met betrekking op dat werk, maar er is gewoon niets van vertrouwen op dat vlak.

Ik wou ook wel verder studeren, maar ook daar loop ik keer op keer tegen diezelfde barrière aan. Gewoon naar Brussel gaan en in een zaal zitten met 1000 mensen voor 1u30 is enorm angstig... (allez de infosessie). En dat is dan weer maar 1 v/d vele stappen. (want je moet nog boeken halen, je moet de examens afleggen (nu als ik er 1 gedaan heb zullen de andere ook wel lukken), en je moet dan ook nog echt gaan studeren (met daar allemaal weer evenementen die voor problemen gaan veroorzaken). Ik probeer het ook alweer opnieuw, met gewoon enkel die stap in het achterhoofd (dus nog niet denkend over wat daarna). De infosessie zal het lastigste zijn, dus met dat in het achterhoofd ga ik het wel nog eens proberen.

Iedereen is hier gewoon erg hard, en verwacht dat mensen direct presteren en efficient zijn en hun nut bewijzen tov de maatschappij (zie maar hoe er in het expeditie robinson topic tegen obesitas wordt aangekeken), of heel deze maatschappij en zeker dit forum zo rechtsdenkend is

zaj · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Wel, dat had ik achteraf wel geredeneerd toen ik de post al geplaatst had, en bedenk ik me soms ook, maar dat verandert mijn punt niet dat het me ethisch niet correct lijkt om een label op mij te plakken achter zo een moeilijkere periode, en wanneer ik me nog volop aan het ontwikkelen ben. Natuurlijk heb ik geen idee hoe een autismetest verloopt, maar ik sta sceptisch daar tegenover. Ik wil gewoon absoluut met 100% zekerheid weten dat als ik effectief autisme heb, dat de kindermishandeling daar geen rol in heeft gespeeld. Maar de denkfout die ik daar heb gemaakt, is er dus één die ik niet heb gemaakt.

Daarnaast: iedereen maakt denkfouten, dat is niet enkel uitsluitend bij autisten het geval, dus ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Er zijn bovendien veel autisten die juist erg slim zijn. En ja, je kan slim zijn en denkfouten maken. Maar wie zegt dat niet-autisten geen denkfouten kunnen maken? Of ja, dat is dan misschien een denkfout van jouw kant. Er zijn trouwens veel mensen die juist vinden dat ik goed kan redeneren, dat ik goed kan nuanceren en goed kan argumenteren, en ik denk niet dat dit typisch een eigenschap voor autisten is. Maar again, autisme kan zich op veel manieren profileren bij iemand. Ik vind het trouwens ook interessant dat mensen via het internet soms vermoeden dat ze een beter zicht hebben op of ik autistisch ben, dan naasten rond mij. Dus de test ga ik sowieso doen (is 30 euro dacht ik), en sta al een maand of zes op de wachtlijst.

Als ik dan toch autistisch ben, dan moet ik qua karakter en drijfveer hard lijken op haar, want veel uit haar verhaal herken ik ook bij mezelf. Ik merk dat ik bij mezelf een grotere drive heb om mensen te overtuigen van het gevaar van klimaatverandering, in plaats van te studeren voor klimaatwetenschap omdat het punt toch al duidelijk is. Maar voor in de politiek te stappen, ken ik dan weer niet genoeg mensen om ooit verkiesbaar te zijn, of ben ik niet charismatisch / sociaal genoeg. Maar ik wel dat die drive er is, omdat ik er zeker van ben dat ik nooit corrupt zou zijn, en mijn best zou doen voor alle Belgen (ook de andersdenkenden), en in het uitvoerende zeker een pak beter zou zijn dan hetgeen we nu hebben.

Als ik wil doorgaan (met leven basically) dan zou het enkel en alleen daarvoor zijn. Ik bedoel, mijn jeugd is toch weg. Ik ga nu ook niet hopeloos huis - tuintje - etc... gaan opstarten, want zo zit ik niet in elkaar, maar ik wil wel een activist of politiek actief zijn. Zeker omdat je daar nooit te oud voor zult zijn.

Ik was van mijn 14 tot ergens begin 18-19 nummer 1 nerd die soms weken aan een stuk niet buiten kwam en het leuker vond om wow te spelen. Op een dag mij toch eens laten overhalen om een pint te gaan drinken en zo stap voor stap socialer geworden. Rond mijn 18- 19 eerste vriendin gehad, af en toe al eens naar een discotheek meegegaan ( wat ik eigenlijk nu nog steeds niet graag doe), festivals....

Daarna groot dieptepunt toen het gedaan was met de vriendin, veel vrienden kwijt, aan de hogeschool mijn voeten geveegd, en uiteindelijk was het mijn fout. Ik maakte dezelfde fouten. de vriendin wou meer sociale dingen doen, ik wou meer binnen dingen tezamen zoals gamen, film kijken,... met als gevolg dat ze het beu werd. ik sprak ook niet meer af met mijn vrienden want zij gingen uiteraard wel nog om met mijn ex en ik wou er nooit bij zijn. en als ik er bij was hing ik constant de zielepoot uit. Zo 2 jaar van mijn leven verspilt aan mijn eigen belachelijk gedrag.

Grote doorbraak kwam er door paddo's. nadat het contact met dat zelfde vriendengroepje terug kwam, hadden we het idee gehad om die eens te bestellen uit zo een hollandse webshop met enkele toen ik begon met uit mijn put te kruipen. een 3-4 tal keer gedaan in mijn leven. de eerste keer gewoon trippy kleurtjes en typische psychedelic stuff die je in films ziet, de 2de of derde keer eens voor de spiegel blijven plakken en meer dan een half uur naar mezelf gekeken en zitten nadenken over bepaalde dingen. ik zag er helemaal niet zo mottig uit als ik zelf dacht. had eigenlijk wel goede vrienden en oké leven. tot de conclusie gekomen dat ik wat meer ballen moest kweken en er direct voor gegaan. de week daarop mij ingeschreven voor een vdab opleiding system engineer...

Nu 4-5jaar later ben ik van iemand met een tso diploma informaticabeheer doorgegroeid naar IT manager en doe ik dingen die ik vroeger nooit gedurfd zou hebben. bvb geef ik af en toe wel eens presentatie aan 5-20 man of opleidingen aan collega's..., genoeg ballen aan gekweekt om opslag af te dwingen , enz enz.

woon 3 jaar samen met een andere vriendin en we hebben deze maand een huis gekocht. Ik ga hier niet zeggen dat drugs een oplossing zijn voor je problemen maar het heeft in ieder geval toch een groot stuk geholpen bij het fixen van mijn zelfbeeld.

het grappige is dat ik uiteindelijk weer indezelfde vriendekring beland ben, inclusief de ex die nu 1 van mijn beste vriendinnen is. We zijn zo een hechte groep van 9 personen geworden dat we bijna alles samen doen. op reis, feestjes,... allemaal tussen de 25 en 30 en nog steeds dezelfde klasgenootjes uit het middelbaar. i love it.

Lakigigar · 5 nov 2018

ja, ik probeer kansen aan te nemen als ik ze krijg (wat ik vroeger niet altijd deed), dus ik heb 1 goede maat, dus naar die ga ik nu wel regelmatig (bij hem rook ik regelmatig eens een joint, maar thuis doe ik dat niet). Probleem is dat hij ook niet echt veel buiten komt, of zin heeft om iets te doen, of zin heeft om iets voor een ander te doen. Het is dus niet een maat waarmee ik eens een pint zou gaan drinken, want die zou dan redeneren dat cara's goedkoper zijn, of om na 2 uur ergens binnen te kunnen komen omdat het gratis is, of zou zich enkel maar met zijn marginale vrienden gaan bezighouden (bvb. één ervan, als ik straight outta compton wou kijken, ah neen dat is die film met de ******, ik kijk geen films met ****** in). Ik bedoel, dat zijn niet de mensen waarmee ik wil uitgaan... en die heeft ook al vijf jaar geen vriendin gehad dus via hem ga ik ook geen meisjes leren kennen. Met de andere vriend ben ik eens naar anderlecht gaan kijken, maar ook die zie ik niet super veel meer... en ook dat zijn niet echt de type mensen waar ik graag mee omga. Ook via hem ga ik zeker geen meisjes leren kennen, ach ja... Ik heb op dat vlak niet de juiste vrienden. Het zijn geen slechte vrienden, maar niet vrienden waarmee ik zou uitgaan... of die de drempel van angst zouden verlagen of iets zouden doen voor mij (nuja, toegegeven, ik kan niets doen voor hen, want dan zal ik weer excuses verzinnen door mijn sociale angst).

Dat drugs een oplossing voor het probleem kunnen zijn. Ja, ik ga niet zeggen dat het een oplossing zijn, maar dat het met momenten mijn leven zou vergemakkelijken als het maatschappelijk verantwoord is, dat wel. XTC is voor mensen die last hebben van sociale angst een echt wondermiddel... als ik dat inneem dan voel ik me gewoon "normaal", sociaal en gaan al mijn angsten weg. LSD en paddo's zouden ook kunnen helpen, en wil ik ook proberen / experimenteren. Misschien ook omdat het me zou kunnen helpen bij filosoferen / levensfilosofie, en ik het gewoon eens moet geprobeerd hebben. Wiet, ja. Dat is een veel te zwak effect. En sociale angsten pakt het niet aan. Stoned zijn helpt mij ook niet echt. En de keren dat je "high" wordt van wiet kun je op één hand tellen. Alcohol verlicht een klein beetje de sociale angst, maar als de angst zeer groot is (dus als er veel mentale weerstand is), is het verschil tussen comazuipen en je aangenamer voelen gewoon miniem. Ik zou echt al richting 10 pinten moeten gaan om er iets van te kunnen voelen (tot dan zal ik me gewoon nuchter voelen) en dan een zeer dunne lijn met een aangename effect, met dan al snel het gevoel dat je te veel gedronken hebt / misselijk bent / of niets meer herinnert. Alcohol is gewoon niet betrouwbaar, en werkt enkel relaxend als de angst er niet is of miniem dus (dus in een soort huiselijke kring, of gewoon op straat).

Angst voor presentaties te geven heb ik ironisch niet. Vraag mij morgen om een halfuur te spreken over klimaatverandering voor 100 of 1000 man en ik zou ironisch genoeg de angst niet hebben. En waarom? Omdat ik op dat vlak voldoende vertrouwen heb in mijn presentatiekunsten en gewoon voldoende kennis heb om een halfuur te vullen, dus ik zou daar geen angst voor hebben. Nu... afhankelijk van wat ik moet doen zou ik dan wel iets voorbereiden (maar dat zou ik dan weer graag doen... bedoel ik weet er genoeg over... Ik heb eens in de klas een pp presentatietje gegeven mbt op klimaatverandering, en het enige waar ik achteraf spijt van had was dat ik niet genoeg tijd had. Dat is gewoon een enorme contradictie, maar die is er wel... Plankenvrees heb ik niet (allez of toch afhankelijk van wat de inhoud is, als ik morgen moet zingen of dansen of toneel moet doen, zou ik dat dan wel weer hebben).

zaj · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
ja, ik probeer kansen aan te nemen als ik ze krijg (wat ik vroeger niet altijd deed), dus ik heb 1 goede maat, dus naar die ga ik nu wel regelmatig (bij hem rook ik regelmatig eens een joint, maar thuis doe ik dat niet). Probleem is dat hij ook niet echt veel buiten komt, of zin heeft om iets te doen, of zin heeft om iets voor een ander te doen. Het is dus niet een maat waarmee ik eens een pint zou gaan drinken, want die zou dan redeneren dat cara's goedkoper zijn, of om na 2 uur ergens binnen te kunnen komen omdat het gratis is, of zou zich enkel maar met zijn marginale vrienden gaan bezighouden (bvb. één ervan, als ik straight outta compton wou kijken, ah neen dat is die film met de ******, ik kijk geen films met ****** in). Ik bedoel, dat zijn niet de mensen waarmee ik wil uitgaan... en die heeft ook al vijf jaar geen vriendin gehad dus via hem ga ik ook geen meisjes leren kennen. Met de andere vriend ben ik eens naar anderlecht gaan kijken, maar ook die zie ik niet super veel meer... en ook dat zijn niet echt de type mensen waar ik graag mee omga. Ook via hem ga ik zeker geen meisjes leren kennen, ach ja... Ik heb op dat vlak niet de juiste vrienden. Het zijn geen slechte vrienden, maar niet vrienden waarmee ik zou uitgaan... of die de drempel van angst zouden verlagen of iets zouden doen voor mij (nuja, toegegeven, ik kan niets doen voor hen, want dan zal ik weer excuses verzinnen door mijn sociale angst).

Dat drugs een oplossing voor het probleem kunnen zijn. Ja, ik ga niet zeggen dat het een oplossing zijn, maar dat het met momenten mijn leven zou vergemakkelijken als het maatschappelijk verantwoord is, dat wel. XTC is voor mensen die last hebben van sociale angst een echt wondermiddel... als ik dat inneem dan voel ik me gewoon "normaal", sociaal en gaan al mijn angsten weg. LSD en paddo's zouden ook kunnen helpen, en wil ik ook proberen / experimenteren. Misschien ook omdat het me zou kunnen helpen bij filosoferen / levensfilosofie, en ik het gewoon eens moet geprobeerd hebben. Wiet, ja. Dat is een veel te zwak effect. En sociale angsten pakt het niet aan. Stoned zijn helpt mij ook niet echt. En de keren dat je "high" wordt van wiet kun je op één hand tellen. Alcohol verlicht een klein beetje de sociale angst, maar als de angst zeer groot is (dus als er veel mentale weerstand is), is het verschil tussen comazuipen en je aangenamer voelen gewoon miniem. Ik zou echt al richting 10 pinten moeten gaan om er iets van te kunnen voelen (tot dan zal ik me gewoon nuchter voelen) en dan een zeer dunne lijn met een aangename effect, met dan al snel het gevoel dat je te veel gedronken hebt / misselijk bent / of niets meer herinnert. Alcohol is gewoon niet betrouwbaar, en werkt enkel relaxend als de angst er niet is of miniem dus (dus in een soort huiselijke kring, of gewoon op straat).

Angst voor presentaties te geven heb ik ironisch niet. Vraag mij morgen om een halfuur te spreken over klimaatverandering voor 100 of 1000 man en ik zou ironisch genoeg de angst niet hebben. En waarom? Omdat ik op dat vlak voldoende vertrouwen heb in mijn presentatiekunsten en gewoon voldoende kennis heb om een halfuur te vullen, dus ik zou daar geen angst voor hebben. Nu... afhankelijk van wat ik moet doen zou ik dan wel iets voorbereiden (maar dat zou ik dan weer graag doen... bedoel ik weet er genoeg over... Ik heb eens in de klas een pp presentatietje gegeven mbt op klimaatverandering, en het enige waar ik achteraf spijt van had was dat ik niet genoeg tijd had. Dat is gewoon een enorme contradictie, maar die is er wel... Plankenvrees heb ik niet (allez of toch afhankelijk van wat de inhoud is, als ik morgen moet zingen of dansen of toneel moet doen, zou ik dat dan wel weer hebben).

goh ja. 1 van de kerels uit mijn vriendekring is iemand die al jaren tot een kot in de nacht in de uitgaat (met de verkeerde mensen). voor vreemden de sociaalste kerel die je kan voorstellen. maar bij ons opent die dan helemaal open en merk je ook dat die wat zelfvertrouwen issues heeft. is ook al jaren single terwijl hij eig vaak genoeg complimentjes krijgt van vrouwen. ik denk ook dat de slechte vrienden die elk weekend elk uur 5 latten coke en 3 mdma pillen er op een avond doorjagen er voor iets tussen zitten... hier gebeurt mdma ook wel een keertje per jaar maar de kater en depressieve week achteraf is het echt niet waard =) Dat is dan ook niet om te staan boenken op muziek in een discotheek maar eerder gewoon thuis bij iemand met wat rustige muziek en dan wordt er eigenlijk 5uur aan een stuk non stop gebabbeld

ik ben noch voorstander noch tegenstander van drugs . ik denk dat ze bij de meeste mensen meer kapot maken dan kunnen helpen. dus snap het stigma er rond. ik ken evenveel mensen die er de bak in geraakt mee zijn dan mensen die zoals ik en mijn vrienden uitgedraaid zijn... ben wel pro medische testen met psychedelics op mensen met psychische problemen.

bij mij was het 1 van de triggers die mij de klik hebben helpen maken. achteraf gezien waren er misschien genoeg andere mogelijkheden. dus ik ben er zeker van dat als je gewoon je best doet dat je er geraakt. mijn eerste 2 jobs waren trouwens ook kutjobs, het is pas sinds mijn huidige job dat ik me ook 100% goed in mijn vel voel. maar zelf die kutjobs waren beter dan werkloos zijn, dan heb je helemaal geen tijd meer om alles te over analyseren... de paar uur vrije tijd zul je wel nuttig spenderen dan in plaats van te piekeren.

Lakigigar · 5 nov 2018

Can MDMA help people with autism overcome social anxiety?
Ecstasy ingredient touted as treatment for anxiety in autism
Study: MDMA Could Help Autistic Adults With Social Anxiety
Scientists Think MDMA Might Have a Surprising Effect on Autism
A Clinical Trial Is Exploring How MDMA Could Help People With Autism
Ecstasy ingredient touted as treatment for anxiety in autism
MDMA could help autistic people with their social anxiety, according to a new study
MDMA 'cures' sufferers' post-traumatic stress disorder in a few weeks during study

Ecstasy ingredient could help ease PTSD symptoms, study finds
Active ingredient in ecstasy may help veterans with PTSD, study finds
...

Maar neen hoor, drugs zijn per definitie erg slecht voor je, en moeten daarom ten alle tijden ten strengste verboden blijven... Hmm zelfmoord plegen is wellicht niet slecht voor je? Niet aan de maatschappij deelnemen is niet slecht voor mij (en anderen!!!). Neen hoor, het is veel belangrijker dat wij de term kerstmarkt vervangen door wintermarkt, dan dat we een inspanning maken om het leven voor duizenden, tienduizenden, honderdduizenden een pak eenvoudiger te maken. Je kan je echt niet voorstellen hoe boos dat ik echt ben op links daarvoor.

Probleem is, ik heb absoluut geen zin om 20 jaar te wachten tegen dat zo een behandeling legaal is, en ik heb veel meer vertrouwen in een MDMA-therapie, dan in XTC nemen omdat dat ook bijwerkingen heeft (hoewel ik me nog nooit depressief heb gevoeld na gebruik, maar mss is dat omdat ik dat al altijd ben). Ik kan toch moeilijk gewoon xtc gaan innemen vooraleer ik ga gaan werken (terwijl je dan wellicht hyperactief bent), waarbij dat dat als dat medicinaal is, mij gewoon wel in staat zou maken om op zijn minst actief deel te nemen?

rsc · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Wel, dat had ik achteraf wel geredeneerd toen ik de post al geplaatst had, en bedenk ik me soms ook, maar dat verandert mijn punt niet dat het me ethisch niet correct lijkt om een label op mij te plakken achter zo een moeilijkere periode, en wanneer ik me nog volop aan het ontwikkelen ben. Natuurlijk heb ik geen idee hoe een autismetest verloopt, maar ik sta sceptisch daar tegenover. Ik wil gewoon absoluut met 100% zekerheid weten dat als ik effectief autisme heb, dat de kindermishandeling daar geen rol in heeft gespeeld. Maar de denkfout die ik daar heb gemaakt, is er dus één die ik niet heb gemaakt.

Daarnaast: iedereen maakt denkfouten, dat is niet enkel uitsluitend bij autisten het geval, dus ik weet niet waar je dat vandaan haalt. Er zijn bovendien veel autisten die juist erg slim zijn. En ja, je kan slim zijn en denkfouten maken. Maar wie zegt dat niet-autisten geen denkfouten kunnen maken? Of ja, dat is dan misschien een denkfout van jouw kant. Er zijn trouwens veel mensen die juist vinden dat ik goed kan redeneren, dat ik goed kan nuanceren en goed kan argumenteren, en ik denk niet dat dit typisch een eigenschap voor autisten is. Maar again, autisme kan zich op veel manieren profileren bij iemand. Ik vind het trouwens ook interessant dat mensen via het internet soms vermoeden dat ze een beter zicht hebben op of ik autistisch ben, dan naasten rond mij. Dus de test ga ik sowieso doen (is 30 euro dacht ik), en sta al een maand of zes op de wachtlijst.

Als ik dan toch autistisch ben, dan moet ik qua karakter en drijfveer hard lijken op haar, want veel uit haar verhaal herken ik ook bij mezelf. Ik merk dat ik bij mezelf een grotere drive heb om mensen te overtuigen van het gevaar van klimaatverandering, in plaats van te studeren voor klimaatwetenschap omdat het punt toch al duidelijk is. Maar voor in de politiek te stappen, ken ik dan weer niet genoeg mensen om ooit verkiesbaar te zijn, of ben ik niet charismatisch / sociaal genoeg. Maar ik wel dat die drive er is, omdat ik er zeker van ben dat ik nooit corrupt zou zijn, en mijn best zou doen voor alle Belgen (ook de andersdenkenden), en in het uitvoerende zeker een pak beter zou zijn dan hetgeen we nu hebben.

Als ik wil doorgaan (met leven basically) dan zou het enkel en alleen daarvoor zijn. Ik bedoel, mijn jeugd is toch weg. Ik ga nu ook niet hopeloos huis - tuintje - vriendin - etc... gaan opstarten, want zo zit ik niet in elkaar, maar ik wil wel een activist of politiek actief zijn. Zeker omdat je daar nooit te oud voor zult zijn.

Er is een groot verschil tussen denkfouten en logische denkfouten. Autisten staan bekend voor het 2de.

Een normaal, intelligent persoon zal nooit of bijna nooit een logische denkfout maken, terwijl een intelligente autist dit dagelijks doet. OCD zijn logische denkfouten. Niet naar de bakker durven is ook gebaseerd op een logische denkfout.

En: make no mistake, autisme is NOOIT een voordeel. Zet 'autisme' op je cv en er zal geen enkele werkgever je in dienst nemen. Probeer dus niet te doen alsof deze stoornis een voordeel is.

Lees eens de DSM V, je zou er nog iets uit halen.

Carrion · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Can MDMA help people with autism overcome social anxiety?
Ecstasy ingredient touted as treatment for anxiety in autism
Study: MDMA Could Help Autistic Adults With Social Anxiety
Scientists Think MDMA Might Have a Surprising Effect on Autism
A Clinical Trial Is Exploring How MDMA Could Help People With Autism
Ecstasy ingredient touted as treatment for anxiety in autism
MDMA could help autistic people with their social anxiety, according to a new study
MDMA 'cures' sufferers' post-traumatic stress disorder in a few weeks during study

Ecstasy ingredient could help ease PTSD symptoms, study finds
Active ingredient in ecstasy may help veterans with PTSD, study finds
...

Maar neen hoor, drugs zijn per definitie erg slecht voor je, en moeten daarom ten alle tijden ten strengste verboden blijven... Hmm zelfmoord plegen is wellicht niet slecht voor je? Niet aan de maatschappij deelnemen is niet slecht voor mij (en anderen!!!). Neen hoor, het is veel belangrijker dat wij de term kerstmarkt vervangen door wintermarkt, dan dat we een inspanning maken om het leven voor duizenden, tienduizenden, honderdduizenden een pak eenvoudiger te maken. Je kan je echt niet voorstellen hoe boos dat ik echt ben op links daarvoor.

Probleem is, ik heb absoluut geen zin om 20 jaar te wachten tegen dat zo een behandeling legaal is, en ik heb veel meer vertrouwen in een MDMA-therapie, dan in XTC nemen omdat dat ook bijwerkingen heeft (hoewel ik me nog nooit depressief heb gevoeld na gebruik, maar mss is dat omdat ik dat al altijd ben). Ik kan toch moeilijk gewoon xtc gaan innemen vooraleer ik ga gaan werken (terwijl je dan wellicht hyperactief bent), waarbij dat dat als dat medicinaal is, mij gewoon wel in staat zou maken om op zijn minst actief deel te nemen?

Yep, dat is écht hetgeen jij nodig hebt...

Lakigigar · 5 nov 2018

rsc zei:
Er is een groot verschil tussen denkfouten en logische denkfouten. Autisten staan bekend voor het 2de.

Een normaal, intelligent persoon zal nooit of bijna nooit een logische denkfout maken, terwijl een intelligente autist dit dagelijks doet. OCD zijn logische denkfouten. Niet naar de bakker durven is ook gebaseerd op een logische denkfout.

En: make no mistake, autisme is NOOIT een voordeel. Zet 'autisme' op je cv en er zal geen enkele werkgever je in dienst nemen. Probeer dus niet te doen alsof deze stoornis een voordeel is.

Lees eens de DSM V, je zou er nog iets uit halen.

Er zijn veel mensen met OCD die geen autisme hebben hoor. Ik vind toch dat je geen gelijk hebt, met "logische denkfouten" (definieer dat ook eens) uitsluitend toe te eigenen aan autisten en andersom. Er is ook geen zwart-witte lijn: "jij bent een autist en jij bent geen autist". Ik heb al gelezen dat er gevallen zijn waarbij iemand gediagnosticeerd is met autisme bij een bepaalde onderzoeksinstelling, en dan weer niet bij een andere. Jij ziet het allemaal veel te zwart-wit (wat ironisch genoeg trouwens een kenmerk is van autisten). Als er trouwens geen logische denkfouten bestaan, dan mag je me ook eens uitleggen waarom de gehele maatschappij gepolariseerd wordt. Zoals The United States dat soms eens spottend The Divided States genoemd wordt, en dat de extremen sterker worden, als iedereen logisch zou nadenken?

Carrion zei:
Yep, dat is écht hetgeen jij nodig hebt...

Ja, laat je weer vooral leiden door vooroordelen....

Achja, een autist zou dit niet eens kunnen begrijpen, want dat was overduidelijk een sarcastische comment van je, als we toch weer gaan gooien met de clichès

Carrion · 5 nov 2018

Ik ga er niet verder op ingaan, iedereen kan al van kilometers ver zien waar dit weer naartoe gaat gaan.

MrInfamous · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Maar neen hoor, drugs zijn per definitie erg slecht voor je, en moeten daarom ten alle tijden ten strengste verboden blijven... Hmm zelfmoord plegen is wellicht niet slecht voor je? Niet aan de maatschappij deelnemen is niet slecht voor mij (en anderen!!!). Neen hoor, het is veel belangrijker dat wij de term kerstmarkt vervangen door wintermarkt, dan dat we een inspanning maken om het leven voor duizenden, tienduizenden, honderdduizenden een pak eenvoudiger te maken. Je kan je echt niet voorstellen hoe boos dat ik echt ben op links daarvoor.

1) Ik snap helemaal niet wat de discussie kerstmarkt-wintermarkt hier mee te maken heeft.
2) Dit soort gebruik van drugs heeft een naam: escapisme. Je bent bang van de sociale aspecten in de maatschappij en daarom functioneer je er niet in. Daarvoor zou jij drugs nemen, die (bijna) alle andere vaardigheden nodig voor werk/school laten afnemen. Gevolg zou zijn dat je nog altijd niet werkt in de maatschappij en een drugsverslaving hebt opgebouwd.
Lijkt therapie dan geen betere oplossing?

rsc · 5 nov 2018

Lakigigar zei:
Er is ook geen zwart-witte lijn: "jij bent een autist en jij bent geen autist"

Jawel, want het is een genetische afwijking.

Het is binair: 0 of 1. Niks tussenin.

Lakigigar zei:
mag je me ook eens uitleggen waarom de gehele maatschappij gepolariseerd wordt. Zoals The United States dat soms eens spottend The Divided States genoemd wordt, en dat de extremen sterker worden, als iedereen logisch zou nadenken?

Omdat veruit de meeste standpunten voor -en nadelen hebben en beide geen logische denkfouten bevatten.

De democrats willen hoge belastingen, Republikeinen lage belastingen. Beide hebben hun voordelen en nadelen.
Links is pro-abortus, rechts is anti-abortus. Daarbij is er geen 'juiste' en zijn er dus ook geen denkfouten mogelijk.
...

vishnusixclix · 5 nov 2018

rsc zei:
Jawel, want het is een genetische afwijking.

Het is binair: 0 of 1. Niks tussenin.

Toch is het niet zo zwart-wit als je stelt. Het is een spectrum.

Shyheim · 6 nov 2018

Eleonordekat zei:
Ik zou me er ook willen over zetten, maar dat lukt gewoon niet, ik weet gewoon nooit iets te vertellen als ik in een groep sta of op een feestje en dan klap ik dicht

Als ge een gesprek hebt: zelf zo weinig mogelijk vertellen.
Anderen aan 't woord laten, en dat door te proberen open vragen te stellen (beginnen met hoe/waarom) ipv gesloten (ja/nee-vragen maw). Luchtig uiteraard, zodat er plaats is voor shits 'n giggles

.
Uw gesprekspartner gaat zich daardoor ook belangrijker voelen, waardoor die u ook meer gaat apprecieren.

Als het gesprek dan toch dreigt stil te vallen: zelf proberen afronden, zodat het niet awkward wordt.

Ben zelf een aantal keer van school of dienst op 't werk veranderd, en ik merk dat dat mij altijd heeft verder geholpen om vrienden te maken waarmee ik dan verder heb kunnen bonden.

Enfin, is natuurlijk gemakkelijk gezegd, want ik denk niet dat ik een sociale fobie oid heb. Ben gewoon wat introvert denk ik - heb het gevoel dat ik mijzelf vaak push om meer extravert te zijn, maar heb daar op zich weinig problemen mee.

Archief - Sociale fobie

Mulan

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

FlatSix

Legacy Member

Sylverscythe

Legacy Member

rsc

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

Inv

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

zaj

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

zaj

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

rsc

Legacy Member

Carrion

Legacy Member

Lakigigar

Legacy Member

Carrion

Legacy Member

MrInfamous

Legacy Member

rsc

Legacy Member

vishnusixclix

Legacy Member

Shyheim

Legacy Member