Aan mijn 11-12 jaar was ik ook zo een beetje verslaafd aan mijn playstation, altijd daarop spelen, zagen voor nieuwe spellekes en heel de tijd over praten. Tot op een moment dat mijn pa gewoon die playstation afgepakt heeft en aan de kant gezet.
Aan diezelfde leeftijd toen ik in het 6de leerjaar zat was het dan nog die rage van pokmeon, iedereen bijna had een gameboy en een pokemon game, ik kreeg geen gameboy. Dus ging ik het maar gaan downloaden in de bibliotheek om het dan met een emulator op mijn pc te spelen, als ge het verbeid zullen ze toch wel een manier vinden om het te doen.
Maar wat ik gisteren op telefacts zag van die Jan, 12 jaar en heel de tijd CS spelen vind ik wel erg (het is nu 23u30 en Jan is al 10 uur aan het spelen). Het valt dan wel nog mee dat het voor hem geen dure hobby is (halflife kost maar €10, cs is gratis en daarvoor hebt ge nog geen goede pc nodig ook). En dat hij dan nog om 2u 's nachts naar beneden sluipt om te spelen, dat zijn ma gewoon de electriciteitskabel uittrekt en wegsteekt inplaats van die kleine baas te laten spelen.
Maar dan die kerel die 7 consoles heeft (dat is nu ook niet erg, de meeste zullen wel oude nintendo's en sega's zijn) en superveel games en dan nog zo een verlanglijstje met de top 10 van games die hij wou vind ik echt wel erover. Ik zou beschaamd zijn moest ik zo'n lijstje ophangen. Wel grappig van die ma die die internetkabels uittrekt (ik zou allang de kabel van mijn ma met de mijne omgewisseld hebben), dat vond ik wel goed.
Het was echt wel een reportage om te tonen dat gamers constant zitten te spelen, dat het zeer veel geld kost en dat de ouders geen gezag over hun kinderen hebben (waar was de vader trouwens van dat kind dat cs-verslaafd is?) en niet om de positieve kanten van de zaak te belichten.
Van die vader en zijn zoon vond ik wel goed, het is beter dat hij bezig is met zijn zoon dan hem gewoon voor de tv te zetten met een cassette van samson en gert en er verder niet naar om te kijken.