Archief - Toen ik jong was...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Preske
Legacy Member
Ik ben laatst in de Kinepolis Gent naar die comic winkel geweest. En ze hebben daar een enorme dvd collectie te koop en te huur.
Nooit gedacht dat ik dat zou gemist had. Gewoon op het gemak rond kuieren, dvd's uit de schappen nemen en bekijken, ne film tegenkomen die ge al lang niet meer gezien hebt en die nooit gespeeld wordt, of opeens een film vinden waar ge al keilang naar op zoek waart maar nergens op stream/tweedehands sites te vinden is.
Geen algoritmes of deep machine learning dat uw koop/kijk gedrag analyseert om u de gepaste film aan te bevelen/verkopen, maar verkopers die gepassioneerd zijn door film en u veel persoonlijkere aanbevelingen kunnen geven.
Als ik nog eens tijd heb, ga ik terug. (Ja, ik ben zo ne onnozelaar met een physical media fetish :ironic: )
Nooit gedacht dat ik dat zou gemist had. Gewoon op het gemak rond kuieren, dvd's uit de schappen nemen en bekijken, ne film tegenkomen die ge al lang niet meer gezien hebt en die nooit gespeeld wordt, of opeens een film vinden waar ge al keilang naar op zoek waart maar nergens op stream/tweedehands sites te vinden is.
Geen algoritmes of deep machine learning dat uw koop/kijk gedrag analyseert om u de gepaste film aan te bevelen/verkopen, maar verkopers die gepassioneerd zijn door film en u veel persoonlijkere aanbevelingen kunnen geven.
Als ik nog eens tijd heb, ga ik terug. (Ja, ik ben zo ne onnozelaar met een physical media fetish :ironic: )
.Mangasakka
Legacy Member
Ik vraag me af of ik hier de chronologische winnaar ben. (Heb niet de hele thread gelezen).
Maar toen IK jong was kwamen de bakker, de slager, de visboer en de oud-ijzer handelaar nog aan de deur.
Er was ook een "'voddenman": dat was een soort ambulant recyclagepark, waar je quasi alles wat je kwijt wou kon afgeven. Als het nog iéts waard was, kreeg je er een paar centen voor. Hij had een typische roep die van mijlenver te horen was. Van ver klonk het als "FOlleeeh!!!" Het was de verkorte versie van "Vodden liggen?"
Er kwam ook een "soepman". Dat was iemand die elke dag een enorme ketel soep bedeelde, en al de huisvrouwen (in die tijd werkte er geen enkele vrouw buitenshuis) kwamen met een soepkommetje buiten staan, en die man ging met een grote soeplepel al die kommetjes vullen voor een klein sommetje. Dat was heerlijke soep!
Ook de melkboer deed dat: een grote ton melk in zijn kar, en een liter-maatbeker, en al de huisvrouwen aan de deur met hun kan.
De boeren kwamen langs met hun groente en aardappelen.
Je hoefde in feite nooit verder dan je stoep om al je eten voor de week klaar te hebben. En om de maand of zo kwam er een zwartbesmeurde kolenhandelaar langs om je een zak kolen te leveren.
Al dat gehandel gebeurde vanzelfsprekend in Belgische franken: de frank was toen heel wat waard. Als kind kon je voor 0,25 bf (een nikkelen kwartje met een gat erin) een handvol snoep kopen. En onze ouders praatten er over alsof de inflatie vergeleken met hun tijd een razende vaart had genomen!
En het interessantste was nog wel, dat al die handelaars met paard en kar kwamen, zodat je als kind wel twintig paarden met naam en toenaam kende: Bles van boere Jef, Kolle van de melkman, Witteke van de vis, enzovoort. Die paarden kenden ons allemaal en wisten bij welk kind ze een streeltje konden krijgen en bij wie een broodkorst of een appel.
Niemand had trouwens een telefoon, een auto of wat dan ook om in staat te zijn ergens op een andere manier aan te geraken: Er stond één telefooncel aan het station, en dat was alles. De enige die een auto had was één of andere notabele in een herenhuis. Zelfs de pastoor en de dokter reden rond met hun fiets.
Al de rest van de bevolking ging met de benenwagen.
Ik heb het hier over de vroege jaren '50...
Maar toen IK jong was kwamen de bakker, de slager, de visboer en de oud-ijzer handelaar nog aan de deur.
Er was ook een "'voddenman": dat was een soort ambulant recyclagepark, waar je quasi alles wat je kwijt wou kon afgeven. Als het nog iéts waard was, kreeg je er een paar centen voor. Hij had een typische roep die van mijlenver te horen was. Van ver klonk het als "FOlleeeh!!!" Het was de verkorte versie van "Vodden liggen?"
Er kwam ook een "soepman". Dat was iemand die elke dag een enorme ketel soep bedeelde, en al de huisvrouwen (in die tijd werkte er geen enkele vrouw buitenshuis) kwamen met een soepkommetje buiten staan, en die man ging met een grote soeplepel al die kommetjes vullen voor een klein sommetje. Dat was heerlijke soep!
Ook de melkboer deed dat: een grote ton melk in zijn kar, en een liter-maatbeker, en al de huisvrouwen aan de deur met hun kan.
De boeren kwamen langs met hun groente en aardappelen.
Je hoefde in feite nooit verder dan je stoep om al je eten voor de week klaar te hebben. En om de maand of zo kwam er een zwartbesmeurde kolenhandelaar langs om je een zak kolen te leveren.
Al dat gehandel gebeurde vanzelfsprekend in Belgische franken: de frank was toen heel wat waard. Als kind kon je voor 0,25 bf (een nikkelen kwartje met een gat erin) een handvol snoep kopen. En onze ouders praatten er over alsof de inflatie vergeleken met hun tijd een razende vaart had genomen!
En het interessantste was nog wel, dat al die handelaars met paard en kar kwamen, zodat je als kind wel twintig paarden met naam en toenaam kende: Bles van boere Jef, Kolle van de melkman, Witteke van de vis, enzovoort. Die paarden kenden ons allemaal en wisten bij welk kind ze een streeltje konden krijgen en bij wie een broodkorst of een appel.
Niemand had trouwens een telefoon, een auto of wat dan ook om in staat te zijn ergens op een andere manier aan te geraken: Er stond één telefooncel aan het station, en dat was alles. De enige die een auto had was één of andere notabele in een herenhuis. Zelfs de pastoor en de dokter reden rond met hun fiets.
Al de rest van de bevolking ging met de benenwagen.
Ik heb het hier over de vroege jaren '50...
Mangasakka
Legacy Member
Sterker nog: de mensen met een radio waren de 'rijken'. Wij luisterden naar het "Kinderuurtje" en s'zondags naar het Wekelijkse Opera-en belcanto programma, dat als begintune de Zingarela uit I Trovatore van Verdi had. Die deun zit voor de rest van mijn leven in mijn hoofd.makila zei:... had niemand een GSM. Apple? Android? Nokia? Dat bestond allemaal nog niet
... Was een PC iets onbekend. Wij hadden een commodore 64. Met een tape-recorder om spelletjes te spelen!
... We hadden inderdaad nog telefooncellen. Waar is de tijd !!!
Een tiental jaren later had in elke wijk wel één iemand een tv: daar zat s'avond de hele kinderbevolking van de wijk op de grond in de living. Die tv's zagen eruit als een gefineerde buffetkast, en als die openging zat daar een groot machien in met knoppen. Dat duurde een poos voor het warm was, en dan zag je aan vaag grijs beeld
We keken dan met open mond naar dingen als Bonanza, en het programma van Nonkel Bob en Tante Ria.
Toen Koning Boudewijn trouwde, zaten ook de grote mensen van de hele wijk in de woonkamer van wie een tv had...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.