Nahrtent
Legacy Member
Sylverscythe zei:
Om heel eerlijk te zijn, ik weet het niet meer exact. Ik ben altijd al een beetje een schattenjager geweest en ik had als kind ook een verzameling munten en edelstenen en mineralen (allemaal kwijt geraakt in een verhuis), maar het idee om archeologie te gaan studeren is pas beginnen rijpen in het vijfde middelbaar. Na de eindejaarsreis naar Griekenland in het zesde was ik 100% zeker.
Het is niet enkel de grandeur en de bling bling van die oude beschavingen die mij boeit, maar vooral ook het mysterie, het "niet weten", de puzzel.
Als ge dan op een veld staat op een heuvel in Cyprus met uitzicht op de zee, 28° C en een fris briesje, en ge zijt de eerste persoon in 3200 jaar die die kamers van opnieuw betreedt, de eerste die dat materiaal mag vastpakken na al die jaren, dat is een fantastisch gevoel.
Het had ook wel veel met eliminatie te maken. Grote hekel aan wiskunde en studeren in het algemeen, dus dokter, advocaat of ingenieur ging ik sowieso nooit worden.
Verder had niemand mij verteld dat IT-consultants veel geld en een auto krijgen om wat met computers te spelen, anders had ik misschien wel twee keer nagedacht.
Nee, totaal niet. Doen wat je graag doet is hier altijd het devies geweest. De meeste tegenwind heb ik op 9Lives gekregen, dus suck it nerds.
Hogere studies werden hier ook nooit gezien als een definitieve keuze voor de rest van uw leven of zo, enkel als een middel om u verder te ontplooien, nieuwe mensen te leren kennen, etc...
Mijn vader had trouwens zelf ook archeologie gestudeerd (ik wist dit pas nadat ik zelf begonnen was
), en die heeft daarna zijn beroep gemaakt van een totaal andere passie. Sure. Ik kom uit Latijn-Wetenschappen aan een jezuïetencollege, dus ik heb niets te klagen.
Mijn studiemethode trok wel echt nergens op, dat heeft heel lang geduurd eer daar beterschap in kwam, maar dit lag volledig aan mijzelf.
Ik heb wel wel veel spijt dat ik geen Grieks gedaan heb, ik was toen te lui om een nieuw alfabet te leren en nu wou ik toch dat iemand mij daar toen iets meer voor gepusht had.
Wat het onderwijssysteem betreft: de pijnpunten zijn algemeen gekend.
Geen enkele werkzekerheid voor beginnende leerkrachten (en al zeker niet in mijn vakken), administratieve overload, te weinig middelen en een gestage daling van het niveau.
Ik vind eigenlijk wel dat er voldoende uren voorzien zijn voor de "nutteloze vakken". Twee uur geschiedenis, twee uur godsdienst, een uur esthetica, dat is op zich wel oké.
Velen hier zijn voorstander om die uren te reduceren ten voordele van "belangrijkere" vakken zoals financiële basiskennis of het zogenaamde LEF-vak, en ik snap ook wel waarom maar ik ben het er absoluut niet mee eens.
Het grote probleem is dat veel van die vakken, en dan vooral esthetica, niet kwalitatief onderwezen worden in het ASO. In de praktijk is dat dan heel vaak een leerkracht Nederlands of iets in die aard die dat erbij pakt om zijn rooster op te vullen, en er zich dan bij wijze van spreken vanaf maakt met een uurtje wikipedia per week. Dat frustreert mij mateloos, want ik weet dat ik dat vak wél kan geven op een manier dat het echt een meerwaarde is voor de leerlingen. Toen ik stage deed voor mijn lerarenopleiding hebben de leerlingen mij dat ook vlakaf gezegd. Die hadden al anderhalf jaar elke interesse voor kunst verloren door een slechte leerkracht esthetica, en toen stond ik plots voor diezelfde klassen om 6 uur cultuurwetenschappen te geven - hoofdstuk, jawel, kunst. Als ze je dan achteraf komen zeggen dat ze het tegen hun verwachtingen in net enorm boeiend vonden, dan is dat natuurlijk zeer leuk om te horen maar tegelijk ook frustrerend want je weet dat het er overal zo aan toegaat en dat je eigen capaciteiten er uiteindelijk niet toe doen als je met die andere leerkrachten moet concurreren voor die zeer beperkte uren. Misschien dat dit in het KSO beter is, maar ik durf het betwijfelen eerlijk gezegd.
Godsdienst heeft trouwens net hetzelfde probleem. Ik heb in de derde graag een leerkracht godsdienst gehad, die eerder een combinatie van sociologie, antropologie en theologie onderwees op bijna universitair niveau. De helft van de klas kon niet mee, maar ik vond dat een fantastische leerkracht. Als ik sommigen zie pleiten om godsdienst af te schaffen, dan snap ik dat wanneer zij denken aan de twee uur per week verhaaltjes lezen over Jezus met "die van Nederlands". Maar als ik terugkijk op mijn eigen ervaring met het vak godsdienst, gegeven door een absolute maniak wiens ellenlange facebookposts ik ook vandaag nog met veel plezier lees, dan zat dat bij de meest interessante en waardevolle vakken die ik in het middelbaar gehad heb, en dan ben ik uiteindelijk toch absoluut voor het behoud van die uren.
Alles begint gewoon met een kwalitatieve leerkracht met een oprechte passie voor het vak dat die geeft.
Ah, en nog iets: goed les kunnen geven is een talent. Laat u niets wijs maken door de lerarenopleiding: als het niet in u zit, kunt ge dat héél moeilijk leren.
), maar het mocht niet zijn. Volgend jaar hopelijk beter!
ad
. Al 87 keer gezien op Graspop, maar blijft goed. Opeth sta ik nogal neutraal tegenover.
indeed
