Puur rationeel gezien snap ik die redenering wel. Maar ergens willen wonen draait ook vaak rond een subjectief gevoel, zich ergens goed voelen. Wel, het gevoel hebben om deel uit te maken (in welke mate dan ook) van een stad waar zoveel gebeurt, dat kan volgens mij positief bijdragen aan dat subjectief gevoel. Voor mij althans.
Vergelijk het met een huis onder de grond hebben, of een huis met een uitzicht op bos, natuur, stad, ... Rationeel gezien heeft dat ook weinig impact op uw leven, maar door dat uitzicht heb je het gevoel dat je ergens deel van uitmaakt. Je ziet dingen. Ze inspireren u.
Maar ook rationeel gezien kan ik je overtuigen; als je toevallig mensen ontmoet (in de supermarkt, als buren, als ouders bij dezelfde crèche/school, ...) dan heb je een hogere kans om interessante mensen te ontmoeten. Interessant in de brede zin van het woord, mensen die uzelf kunnen verrijken. Mensen onder de kerktoren zullen allemaal in grote lijnen hetzelfde profiel en levensverhaal hebben (huisje/tuintje/kindje, je weet wat ik bedoel), in een grootstad heb je er van alle kaliber.
Meestal ben jij degene die voor pure ratio gaat.Behalve als je veel geld hebt is een huis onder de grond trouwens wel objectief slecht voor u, weinig natuurlijk licht enzo.