Archief - Wat beschouw jij als jouw grootste verwezelijking?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Genius
Legacy Member
Nahrtent zei:Uiteraard.
Mijn vriendin was nog wel ff aan het twijfelen...
Musk zei:Hahaha zalig verhaal wel
ma ge moet wel stoppen met van naar die all-in hotels te gaan
Sindsdien zijn we niet meer naar Turkije en all-ins geweest, puur toeval wel.
Carrion zei:U overladen met extra’s is dan ook goedkoper dan de slechte reclame van een verdronken kind
Dat zei 1 van de animators ook, jaar daarvoor hadden ze een bijna dodelijk ongeluk gehad met een jet-ski en ze wilde alles vermijden dat het in het lokale nieuws kwam zoals toen het geval was.
sandervdw
Legacy Member
Genius zei:
Wel goeie service van het hotel.
Hier paar weken geleden wel een moment gehad waar ik nog steeds mee "wring" (al had ik er niks aan kunnen veranderen).
Hoor veel geroep en geschreeuw op straat, maar dat komt hier regelmatig voor (stevig bergaf, dus kinderen die volgas naar beneden fietsen en dan op hun gezicht gaan). Ik zeg tegen mijn vrouw al lachend "er is er weer ene gestorven op straat ze". Kwartiertje later politie, brandweer, ambulance, MUG, ... in't straat, bleek de buurman verdronken te zijn in pompput van vijver. Bleek die schreeuw dus de vrouw te zijn die in paniek op straat was gelopen...
Nu, ik had er ook niks aan kunnen veranderen (was sowieso te laat, en ik krijg ook geen man van 100kg met natte kleren uit ne put getrokken....), maar het blijft wel wrang gevoel.
Avondland
Legacy Member
Dat moet wellicht mijn dochter zijn. Een eerste kind krijgen (of kinderen in 't algemeen, neem ik aan) doet iets met een mens. Waanzinnig gevoel en extreem zingevend.
Buiten dat: 17/20 krijgen voor mijn masterthesis, soloreizen en couchsurfen in o.a. Iran en Japan, het uitbouwen van een privébibliotheek, het aardige vorderen van een roman waar ik mee bezig ben, ... Ik hoop dat er nog veel grote verwezenlijkingen in het verschiet liggen. Ik ben intussen ook verhuisd van Antwerpen naar Mol in een mooi vrijstaand huis waarin zeer veel gedaan is (en nog veel in moet gebeuren). Als dat allemaal op punt staat zal ik ook wel even terugblikken naar het hele proces en zeggen dat dit een fraaie verwezenlijking is.
Buiten dat: 17/20 krijgen voor mijn masterthesis, soloreizen en couchsurfen in o.a. Iran en Japan, het uitbouwen van een privébibliotheek, het aardige vorderen van een roman waar ik mee bezig ben, ... Ik hoop dat er nog veel grote verwezenlijkingen in het verschiet liggen. Ik ben intussen ook verhuisd van Antwerpen naar Mol in een mooi vrijstaand huis waarin zeer veel gedaan is (en nog veel in moet gebeuren). Als dat allemaal op punt staat zal ik ook wel even terugblikken naar het hele proces en zeggen dat dit een fraaie verwezenlijking is.
ugar
Legacy Member
Goed. Wanneer is iets in verwezelijking? Mijn diploma en mijn carrière zijn wat mij betreft geen verwezelijkingen. Ik heb eerlijk gezegd vooral op mijn talent geteerd.
Ik heb ooit tijdens een evaluatiegesprek de volgende retour gekregen van mijn rechtstreekse baas (site-directeur) : ''Ik heb de afgelopen jaren niemand horen klagen over jou, je werk en je afdeling, terwijl je in theorie een job hebt waarin je tov enkele andere directieleden echt wel tegenstrijdige belangen hebt. "
Mijn grootste verwezelijking vind ik dus dat me altijd aan gemaakte afspraken houd, en gewoon eerlijk handel. Geen achterbaks gedoe en altijd probeer een compromis te vinden.
Ik heb ooit tijdens een evaluatiegesprek de volgende retour gekregen van mijn rechtstreekse baas (site-directeur) : ''Ik heb de afgelopen jaren niemand horen klagen over jou, je werk en je afdeling, terwijl je in theorie een job hebt waarin je tov enkele andere directieleden echt wel tegenstrijdige belangen hebt. "
Mijn grootste verwezelijking vind ik dus dat me altijd aan gemaakte afspraken houd, en gewoon eerlijk handel. Geen achterbaks gedoe en altijd probeer een compromis te vinden.
puni
Legacy Member
Musk zei:Wauw cape wraith is echt een droom van mij om dat moederziel alleen te doen, maar volgens mij geraak ik dan vermist halverwege ofzo
Ik heb hem uiteindelijk in twee stukken opgebroken. De eerste keer is tijdens mijn eerste nacht in de middle of nowhere een gigantische storm opgestoken, een van mijn tentpiketten losgekomen en had ik halverwege dag twee kletsnatte voeten en zes bleinen. In Glenfinnan uiteindelijk beslist van af te breken, terug naar Fort William gelift en daar drie dagen zitten piekeren en twijfelen wat ik zou doen. Op het punt gestaan om terug naar huis te komen maar uiteindelijk na overleg met het thuisfront toch beslist om een bus te pakken naar Ullapool, ongeveer halverwege, om daar opnieuw te beginnen. Uiteindelijk alleen nog maar deftig weer gehad, wel twee keer effectief bijna verdwaald maar uiteindelijk altijd mijn weg gevonden.Het jaar erna terug gegaan om het eerste stuk te doen, twee weken van dit weer gehad: https://www.youtube.com/watch?v=zQNU6cW2XqU&t=7s Bijna tegen een zonnesteek aangelopen toen. Maar veel beter voorbereid: 10kg afgevallen, conditioneel een stuk sterker, minder zware rugzak.
hell-side-boy zei:
Absoluut! Ik doe normaal elk jaar wel iets in die richting. Schotland 3x gedaan (2x Highlands, 1x Isle of Skye), Wales, Noorwegen 2x, Oostenrijk en Georgië maar dat was zuiver voor een klim. Impulsieve beslissing op vraag van Waaslandwolf hier op het forum als ik het mij goed herinner, omdat mijn geplande trip naar Groenland door een verhuis niet door kon gaan.
Het moeilijkste is de dagen nadat ge op uw eindpunt zijt aangekomen, zeker op langere tochten. Acclimatiseren naar het 'normale' leven is echt niet simpel, ik ben op die momenten eigenlijk altijd borderline depressief. Ik herinner mij nog dat op mijn eerste trekking familie mij was komen oppikken (boot gepakt en auto gehuurd) in Durness, vlakbij Cape Wrath, om dan nog een tour langs de kust te doen de komende 2-3 dagen. Ik heb toen dagenlang bijna geen woord gezegd, echt vreemd.
puni
Legacy Member
zarathustra zei:
De PCT zit eigenlijk al lang in mijn achterhoofd maar met alle coronamiserie is die recent terug op de voorgrond gekomen. Het enige probleem is dat ik volgend jaar begin te bouwen en dat ik financieel moet zijn hoe haalbaar het is. Zes maanden onbetaald verlof krijg ik vermoedelijk wel nog geregeld op mijn werk, voor zoiets toch, maar ik moet het qua centen kunnen overbruggen.
In mijn hoofd zou ik hem alleszins binnen dit en pakweg 7-8 jaar willen proberen.
Appalachian zegt mij persoonlijk iets minder, ik heb het meer voor hoogtemeters en gebergte.
Avondland
Legacy Member
puni zei:
Met Waaslandwolf heb ik ook wel wat Georgische strapatsen achter de rug.
Mijn eerste "grote reis" was een Kriskrasreis naar Peru in 2010 en ik weet nog heel goed dat ik na drie weken in een roes zat en dat was moeilijk om daaruit te komen als ik terug in het normale leventje belandde en nog een maand als jobstudent moest werken. Het is een droom van mij om meerdere maanden weg te zijn (Zijderoute doen in de voetsporen van Alexander de Grote), maar dat is er niet meer van gekomen. Iemand tegen komen, samenwonen, trouwen, huis kopen, kindje krijgen, ... Dat zijn dingen die je daarmee moeilijk kan combineren, niet alleen relationeel en mentaal, maar ook financieel. Ik ben wel blij dat ik een aantal mooie reizen heb kunnen doen wanneer ik ongebonden was. De enige spijt die ik daarvan heb is dat ik er niet vroeger aan ben begonnen, hoewel ik eerder wel al ben weggeweest (oa. Estland in 2007 met een paar forumgangers hier). Met 1000 euro exclusief vliegtickets kan je al héél wat doen in Centraal- en Zuid-Oost-Azië. Zelfs Japan valt al bij al budgettair mee, als je wat oplet.
zarathustra
Legacy Member
puni zei:De PCT zit eigenlijk al lang in mijn achterhoofd maar met alle coronamiserie is die recent terug op de voorgrond gekomen. Het enige probleem is dat ik volgend jaar begin te bouwen en dat ik financieel moet zijn hoe haalbaar het is. Zes maanden onbetaald verlof krijg ik vermoedelijk wel nog geregeld op mijn werk, voor zoiets toch, maar ik moet het qua centen kunnen overbruggen.
In mijn hoofd zou ik hem alleszins binnen dit en pakweg 7-8 jaar willen proberen.
Appalachian zegt mij persoonlijk iets minder, ik heb het meer voor hoogtemeters en gebergte.
Kunt altijd doen zoals die kerel die het loopt, dan duurt het maar een dikke 40 dagen ofzo
puni
Legacy Member
zarathustra zei:Kunt altijd doen zoals die kerel die het loopt, dan duurt het maar een dikke 40 dagen ofzo
Ik kan uit ervaring zeggen dat dat geen optie is voor mij.
Het CWT bijvoorbeeld zou voor de meeste mensen op 15-20 dagen kunnen gedaan worden. Ik weet uit ervaring dat ik daar zeker aan het verste einde van dat spectrum zat. Dat gaat voor andere trails niet anders zijn.
Ik ben ook iemand die niet wandelt voor de records te breken, ik wil er vooral van genieten en zoveel mogelijk zien.Sylverscythe
Legacy Member
Pseudo-filosofisch en niet helemaal on-topic misschien...
Ik heb een beetje hetzelfde gevoel eigenlijk, mijn studies zijn goed verlopen, mijn thesis en daaropvolgende doctoraatsthesis ook. Ik ben daar wel trots op maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik mij doodwerkte of extreem aan het inspannen was. De bijdrage van eigen kunnen (=talent) is daarin dan wel groot, maar het voelt niet echt als een gigantische verwezenlijking.
Eerlijk gezegd, als ik mijn leven vergelijk met dat van mijn vrouw, dan heb ik toch het gevoel dat als het je hier wat meezit met "talent" en je niet opgroeit in armoede het toch wel leven in easy mode is. Ik heb nooit iets tekort gekomen, nooit voor mijn leven moeten vrezen, nooit stress gekend dat mijn hele toekomstige succes van één bepaalde beslissing afhing. Ik zou mijzelf dan ook min of meer een zondagskind noemen, enige tegenslagen die ik heb gekend is dat ik vroeg mijn ouders ben verloren, maar dat heb ik een plaats gegeven. Het resultaat is dat ik ook gewoon redelijk "easy going" ben, daar waar als iemand mijn vrouw kleineert ik ze soms moet kalmeren. Zij heeft gewoon doorheen heel haar jeugd meegekregen dat je voor alles in het leven moet vechten.
Ik heb het dan ook moeilijk om een grote verwezenlijking te vinden, misschien ook omdat ik van nature alles relativeer. Ik heb goed gestudeerd, zoals zovelen. Ik heb een goede job, zoals zovelen. Ik zet mooie cijfers neer in mijn hobby/sport, zoals zovelen. Ik heb een deftig huis kunnen kopen, zoals zovelen.
ugar zei:
Ik heb een beetje hetzelfde gevoel eigenlijk, mijn studies zijn goed verlopen, mijn thesis en daaropvolgende doctoraatsthesis ook. Ik ben daar wel trots op maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik mij doodwerkte of extreem aan het inspannen was. De bijdrage van eigen kunnen (=talent) is daarin dan wel groot, maar het voelt niet echt als een gigantische verwezenlijking.
Eerlijk gezegd, als ik mijn leven vergelijk met dat van mijn vrouw, dan heb ik toch het gevoel dat als het je hier wat meezit met "talent" en je niet opgroeit in armoede het toch wel leven in easy mode is. Ik heb nooit iets tekort gekomen, nooit voor mijn leven moeten vrezen, nooit stress gekend dat mijn hele toekomstige succes van één bepaalde beslissing afhing. Ik zou mijzelf dan ook min of meer een zondagskind noemen, enige tegenslagen die ik heb gekend is dat ik vroeg mijn ouders ben verloren, maar dat heb ik een plaats gegeven. Het resultaat is dat ik ook gewoon redelijk "easy going" ben, daar waar als iemand mijn vrouw kleineert ik ze soms moet kalmeren. Zij heeft gewoon doorheen heel haar jeugd meegekregen dat je voor alles in het leven moet vechten.
Ik heb het dan ook moeilijk om een grote verwezenlijking te vinden, misschien ook omdat ik van nature alles relativeer. Ik heb goed gestudeerd, zoals zovelen. Ik heb een goede job, zoals zovelen. Ik zet mooie cijfers neer in mijn hobby/sport, zoals zovelen. Ik heb een deftig huis kunnen kopen, zoals zovelen.
Vile
Legacy Member
Sylverscythe zei:
Hier ook verder kunnen studeren. Maar of ik trots ben op m’n diploma .. ik ga niet met tegenzin werken, maar al bij al kan mijn werk me geen bal schelen. Het verdient goed, heb veel verlof en vrijheid meer moet dat niet zijn. Carriere maken is imo geen verwezenlijking. Eens iets proberen te doen dat je geestelijk/lichamelijk onmogelijk acht?
ugar
Legacy Member
Voilà. Ik heb tijdens mijn studies amper gestudeerd. In tweede kandidatuur ben ik alleen de eerste week naar de les geweest. En in mijn vierde jaar ben ik geen enkele keer naar de les geweest. Ik heb examens afgelegd bij proffen die ik nog nooit gezien had.Is dat dan een verwezelijking om een diploma te halen? Ik ken mensen dieecht hebben moeten knokken om hun diploma binnen te halen, dan is dat een verwezelijking.Sylverscythe zei:
Ik ben wel trots op mijn talent en op dat diploma..
Wel, ik kom uit een 'warm' nest en mijn ouders hadden financieel zeker niets te kort. Ik ben gewoon een zondagskind, niet min of meer.
Dat was mijn punt ook ;-)
Nahrtent
Legacy Member
Sylverscythe zei:
"Zovelen"... Waarom relativeer je dat dan weer niet?
Ik vind dat mensen op 9Lives in het algemeen heel wat zaken vanzelfsprekend vinden die dat absoluut niet zijn. Het is niet omdat we hier met "zovelen" samen hokken met onze diploma's en onze (/jullie
) bijhorende brutolonen, dat er geen wijde wereld is daar buiten vol met mensen die minder talent of geluk hebben. Ik kom uit een geprivilegieerde situatie tot en met, en voor mij is een deftig huis kunnen kopen absoluut geen evidentie. En dat is best even slikken hoor.
Als ik dan dat soort posts zie... sorry en met alle respect voor jou als poster en alle anderen die blijkbaar voor hun 30e een droomwoning gevonden of gebouwd hebben voor een habbekrats, uiteraard met grote tuin, dan gaan mijn haren recht staan. Niet omdat ik het je niet gun, maar omdat je dat blijkbaar normaal vindt. Vanzelfsprekend, zoals "zovelen".
Je hebt uiteraard wel gelijk dat dat daarom nog geen verwezenlijking is.
zarathustra
Legacy Member
Nahrtent zei:
Ik vermoed dat hij bedoelt dat -om een simpele analogie te gebruiken- als je het talent van een Messi hebt het geen verwezelijking is om uit te blinken in de lokale caféploeg.
Dus in dit geval hier voor velen van ons met +/- normale intelligentie, geen arme ouders is het daarom geen prestatie om aan een degelijke job en bijhorend degelijke leefomstandigheden te geraken. Dat dat niet voor iedereen gegeven is is correct, maar die hebben dan vaak ook niet die start positie
Lint
Legacy Member
ugar zei:
Sylverscythe zei:
Awel dit dus. Ik heb al 3 keer een reply getypt en gewist in deze thread ... en de hoofdreden is dus exact wat jullie zeggen. Dat is het beruchte "imposter syndrome" zeker?
Ik heb best wat bereikt op vlak van gezin, opleiding, carrière en financieel, maar is dat echt een verwezenlijking? Uiteindelijk heb ik weinig van die zaken bewust gekozen (buiten mijn vrouw & kind), en er eerder toevallig ingerold, wat altijd positief uitpakte.
Mijn ouders waren wat meer "lower middle-class" dan die van jullie als ik het zo hoor ... maar zelfs dan, het is nog steeds België en dat is best OK hoor.
Al die zaken dan erbuiten gelaten, is er 1 ding waar ik wel blij mee ben: Mijn persoonlijkheid en ingesteldheid, ik ben echt wel ok met hoe ik ben en in het leven sta.
Ik geloof dan ook heilig dat dit de hoofdreden is dat ik een heel groot netwerk aan kameraden heb, zeer succesvol ben in mijn job, en waarschijnlijk nog een aantal andere positieve zaken.
Pieterjan94
Legacy Member
utred? zei:
Dat is wel echt een heel fatalistische uitspraak hoor. Alsof je zelf geen enkele bijdrage hebt die buiten het bereik van je genen ligt? Als ik dan gewoon naar bepaalde sportprestaties kijk, daar komen ook zaken bij kijken als wilskracht/doorzettingsvermogen. Oké, dat kan je op bepaalde manieren wel herleiden tot "omgeving" misschien, maar dan relativeer je het imo toch kapot hoor.
Mja dat natuurlijk ook wel beetje agancy vs structure gekruid door het mind-body probleem misschien. En dan valt de pseudo helemaal weg...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.