Archief - Weg van thuis op 16 jaar

Cron zei:

allo ze zeg, moete daarvoor al thuis aftrappen, kinderen van tegenwoordig zijn niets meer gewoon...

als uw ouders u ni willen laten gaan dan gade gewoon ni...
daar kunt ge als 16 jarige bitter weinig aan doen.

die ouders slaan die toch ni de kliniek in of verkrachten haar toch niet, zoja dan kan dit wel, zonee vergeet het maar...

eens ze uit de puberjaren is, gaat da wel over, hoeveel meisjes ik ni weet da 'zelfmoord' wouden plegen etc...
bah, steekt beetje tegen eigelijk, altijd diezelfde zever van mensen die ni hard genoeg zijn voor de realiteit, keb het ook ni makkelijk gehad maar ik ben er ook gekomen en ik ben thuis blijven wonen en doe dat nu nog steeds, de laatste jaren met veel plezier zelfs...
maja sommigen weten ni wat ze hebben tot ze het missen

blij dat het blb nu beter gaat.

dat zijn allemaal maar fases die voorbij gaan ze, ni te lang bij blijven stilstaan en u gewoon overzetten...

Klik om te vergroten...

Eerlijk gezegd moet ik hem gelijk geven. Depressie is ook zo'n hedendaagse ziekte, men krijgt zijn gelijk niet en men wordt depressief. Zoals reeds vermeld is mijn zus door het zelfde proces gegaan en het ook afgetrapt.

Misschien moet uw vriendin ne keer terug nadenken over wat ze anderen aandoet ipv in een hoekje te kruipen en tegen zichzelf steeds maar te zeggen hoe slecht ze het wel heeft. Want zo wordt ge depressief zenne.

Ik vind het hele verhaal meer en meer lijken op iemand die gewoon thuis geen gelijk krijgt. Elke keer dat jij een update geeft lijkt het er meer en meer op.


Als ne kleine blijft zagen geeft ge die een mep zodat dieje verschiet, die blèt effe en't is gedaan. Misschien moete da principe ook een toepassen. Da ze ne keer op haar tanden bijt, 't zal haar karakter alleen maar goeddoen later.




PS: kom niet af met het feit dat ik het goedheb thuis hé, anders probeert ge maar eens te leven met een moeder die gehandicapt is.

drostof zei:

Eerlijk gezegd moet ik hem gelijk geven. Depressie is ook zo'n hedendaagse ziekte, men krijgt zijn gelijk niet en men wordt depressief. Zoals reeds vermeld is mijn zus door het zelfde proces gegaan en het ook afgetrapt.

Misschien moet uw vriendin ne keer terug nadenken over wat ze anderen aandoet ipv in een hoekje te kruipen en tegen zichzelf steeds maar te zeggen hoe slecht ze het wel heeft. Want zo wordt ge depressief zenne.

Ik vind het hele verhaal meer en meer lijken op iemand die gewoon thuis geen gelijk krijgt. Elke keer dat jij een update geeft lijkt het er meer en meer op.


Als ne kleine blijft zagen geeft ge die een mep zodat dieje verschiet, die blèt effe en't is gedaan. Misschien moete da principe ook een toepassen. Da ze ne keer op haar tanden bijt, 't zal haar karakter alleen maar goeddoen later.




PS: kom niet af met het feit dat ik het goedheb thuis hé, anders probeert ge maar eens te leven met een moeder die gehandicapt is.

Klik om te vergroten...

normaal gezien zou ik u gelijk geven, maar aangezien zijn vriendin nu toch opgenomen is in een soort van instelling, is het toch wel duidelijk dat er iets meer aan de hand is dan wat jij hier zegt. En dat het verhaal van jouw zus en van zijn vriendin wellicht totaal verschillend is. Iemand die een 'depressie' krijgt omdat ze haar gelijk thuis niet krijgt, gaat ze niet laten opnemen in een instelling he

Als ge maar lang genoeg geloofd dat ge het slecht hebt en dat ge depressief zijt wordt ge inderdaad depressief.

Zolang ze niet uit het huis gaat kan er niets gebeuren.
Ze moet zelf de stap zetten en ergens anders onderdak vinden en dan kunnen er eventuele regelingen getroffen worden (begeleid wonen en al) maar das geen luxe en daarvoor is er een lijst waar je moet opstaan, en een paar jaar geleden was die lijst ongeveer 10 maanden vertraging.

Daarom zou ik zeggen dat ze best thuis blijft en maakt dat ze eerst een vaste grond onder haar voeten heeft voor ze zo een keuze maakt want dit is echt wel voor de rest van je leven en ik denk niet dat iedereen inziet dat die keuze enorm veel negatieve kanten heeft.

Tis een moeilijke weg om te bewandelen, zijt maar zeker.

Bestaat er niet iets van thuisbegleiding? Allé kweet et nie maar tzou kunnen. En normaal kunde bij familie gaan wonen voor een bepaalde termijn, volgens mij moet da kunnen als ge kunt bewijzen dat de ouders niet in staat zijn om het kind een positieve opvoeding te geven en het dus echt aan haar ouders ligt. Moet je dan niet met bewijzen naar de vrederechter gaan ? Natuurlijk is dit wel extreem maar volgens mij zal dit lukken.

^^

ja is ne jongeman of vrouw die 3 maand zo goed als dagelijks bij u thuis zit en zelfs me u weg ga enzo.

zijn enorm veel dinge die ge kunt doen op 16 en op 17 kan ze gwn verhuizen ga trg naar JAC of jeugdzorg en zet ze daar op de lijst (wees gewaarschuwd da ge daar u manneke moet staan want ze hebbe veel BS) en dan zulde 3 tot 5 maand kunne wachte en als ze tege dan 17 is voila da is ze het huis uit.

Mja, thuisbegeleiding is geen optie, is serieus over gedacht geweest, iedereen wilt dat daar thuis, behalve de moeder ...
en voor de mensen die het nog niet doorhebben ( @ drostof o.a. )
het gaat hier NIET over GELIJK krijgen, of niet mogen doen wa ge wilt ...
Maar als ge echt altijd werd binnengehouden, nooit nie buiten mocht, zien dat andere kinderen sinterklaas vierden, verjaardag, nieuwjaar, kerstmis, en dat jij dat niet mocht onder het mum van dat je ouders bij Jehova waren ( wat dan eigl niet zo was )
Dat op zich kan al een zware pil zijn voor ne kleine eh ...
De verantwoordelijkheid moeten dragen van een autistische zus, dus verzorgen, medicatie geven, alles mee doen, altijd thuisblijven omdat de mama en papa weg zijn, en dat zij op der zus moest passen ( vanaf der 6 jaar )
en zo zijn er nog verschillende dingen, gepest geweest op het school, een heeeeeeel slechte "beste" vriendin gehad enzo .. het kan wel ze, een depressie op die leeftijd, tis echt nie van nie krijgen wa ze wilt, tis echt van een slechte jeugd hebben gehad, en dit niet kunnen verwerken, dit tegen niemand niet hebben kunnen vertellen, alles zelf verwerkt hebben, of toch geprobeerd om ( ik heb zelf ook vanalles meegemaakt, en heb dit ook allemaal zelf kunnen verwerken, ben de vrolijkheid zelve, maar niet iedereen heeft zo een sterk karakter eh ) ...

Xtermie zei:

het gaat hier NIET over GELIJK krijgen, of niet mogen doen wa ge wilt ...
Maar als ge echt altijd werd binnengehouden, nooit nie buiten mocht, zien dat andere kinderen sinterklaas vierden, verjaardag, nieuwjaar, kerstmis, en dat jij dat niet mocht onder het mum van dat je ouders bij Jehova waren (wat dan eigl niet zo was )
Dat op zich kan al een zware pil zijn voor ne kleine eh ...
De verantwoordelijkheid moeten dragen van een autistische zus, dus verzorgen, medicatie geven, alles mee doen, altijd thuisblijven omdat de mama en papa weg zijn, en dat zij op der zus moest passen ( vanaf der 6 jaar )
en zo zijn er nog verschillende dingen, gepest geweest op het school, een heeeeeeel slechte "beste" vriendin gehad enzo .. het kan wel ze, een depressie op die leeftijd, tis echt nie van nie krijgen wa ze wilt, tis echt van een slechte jeugd hebben gehad, en dit niet kunnen verwerken, dit tegen niemand niet hebben kunnen vertellen, alles zelf verwerkt hebben, of toch geprobeerd om ( ik heb zelf ook vanalles meegemaakt, en heb dit ook allemaal zelf kunnen verwerken, ben de vrolijkheid zelve, maar niet iedereen heeft zo een sterk karakter eh ) ...

Klik om te vergroten...

Met het rood aangeduide haalt ge uw eigen eerste argument onderuit.

En ge gaat me niet zeggen dat ze nooit wegmag, anders had ze u niet ontmoet. 't Is niet omdat ge voor iemand moet zorgen dat ge een slechte jeugd hebt hoor. Mijn moeder is gehandicapt, maar ge maakt 't toch het beste van zeker.

Ik snap echt de reden niet en vindt dat zij eerst eens goed moet nadenken of dat ze het zo slecht wel heeft. Misschien moet ze eens eerder aan het standpunt van het gezin, de zus, de ouders denken, zij hebben het ook niet gemakkelijk hoor. Zeker nu niet nu haar dochter denkt dat ze te goed is om nog te helpen.

Ik heb haar dan ook leren kennen via msn ....
En die ouders zeiden dus da ze bij jehova waren wat dus eigl niet zo was, dit enkel en alleen om die regels op te kunnen leggen, ik snap niet goed op welke manier ik me hier zou tegenspreken