Archief - 6 maand volledig weg

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Indigoke

Legacy Member
Ik ben van plan gedurende 6 maand een loopbaanonderbreking te doen. Ik ben jong, werk al een paar jaar, maar wil aan mijn reiskriebels toegeven eer ik volledig in de routine vast zit.
Ik zou dit helemaal alleen ondernemen, wat dus misschien ook een veiligheidsrisico met zich mee brengt (een 25 jarig meisje helemaal alleen op de dool) en momenteel twijfel ik tussen Australië + Nieuw-Zeeland + Indonesië + Maleisië + Filippijnen (hangt er wat van af of dit in 6 maand doenbaar is)
OF
Zuid-Amerika (Peru, Chili, Bolivia, Argentinië, ...)

Iemand die reeds ervaring hiermee heeft?
Iemand die mij tips kan geven, bedenkingen, advies, ...


:bow:

Kandul

Legacy Member
Uh ja, ga op zijn minst met zijn tweeën op reis, maar dat wist je natuurlijk zelf ook al.

Tips.. Informeer je goed naar de landen waar je heen wil zeker, zodat je niet voor onaangename verrassingen komt te staan. Zorg ervoor dat je niet té veel op een toerist lijkt, dat verkleint de kans om overvallen te worden.

Selderijstok

Legacy Member
Ne hoed van stro, hemdje met bloemen, beige short en een spiegelreflex camera rond u nek.

Instant win!


OT dan: Ik zou ook graag Australië doen maar ze zeggen allemaal dat je daarvoor minstens 2 maand moet voor nemen. Dus al u bestemmingen op 6 maand zal wel krap zijn denk ik.

Indigoke

Legacy Member
Kandul zei:
Uh ja, ga op zijn minst met zijn tweeën op reis, maar dat wist je natuurlijk zelf ook al.

wat is dat nou?
alleen reizen is geen optie mss?
mensen genoeg die alleen op reis gaan denk ik zo, ik weet wel dat iedereen een gevaarlijk beeld schetst van verre landen, maar ervaring zegt me dat dat vaak het geval niet is. Natuurlijk moet je best niet om 4u 's morgens op je eentje halfnaakt door de stad wandelen, maar hey, dat doe je in Brussel best ook niet. En daar durf ik overdag wél alleen rond te huppelen ;)

Indigoke

Legacy Member
Selderijstok zei:
OT dan: Ik zou ook graag Australië doen maar ze zeggen allemaal dat je daarvoor minstens 2 maand moet voor nemen. Dus al u bestemmingen op 6 maand zal wel krap zijn denk ik.

bedankt,
moest ik voor Australië gaan is het uiteraard de bedoeling daar 2 maand over te doen en dan zo naar boven en zien hoe ver ik op 6 maand geraak :)

maxdevis

Legacy Member
ben je al alleen op reis geweest?
zo neen,
ik zou het dan toch eerst even proberen, ga eens drie weken naar india of thailand, daar geraak je momenteel zeer goedkoop.

sommige mensen ligt alleen reizen (mezelf incl)
andere dan weer echt niet.
persoonlijk zou ik ook gaan voor oceanie/azie,
maar dat komt omdat ik eerst wat spaans zou leren voor ik naar zuid-amerika ga.

stelly

Legacy Member
Ik heb het omgekeerde gedaan. 4maand tijdskrediet en buiten wekelijks es achter sigaretten, nooit buiten gegaan.

Eerste waar ik aan zou denken is een reisverslag schrijven. Liefst nen boek, geeft een grotere afstand van het dagelijks leven.
En is het iets dat ge vaker wilt doen of doet ge het om te vinden waarom ge het wilt doen?

prometheus03

Legacy Member
denk dat het qua veiligheid iets beter is in azië, alhoewel de filipijnen ook wel zijn mindere gebieden heeft
ik zou proberen afspreken met mensen die in de regio's al getrokken hebben

Indigoke

Legacy Member
Ik ben al alleen op reis geweest (2 weken) maar heb er wel heel snel mensen leren kennen en verder mee rond getrokken. Maar ik ben ervan overtuigd dat ik overal wel mensen zal tegenkomen die in't zelfde schuitje zitten, vooral omdat je sowieso op de toeristische trekpleisters komt, bussen/trein e.d. neemt, in de goedkopere hotelletjes komt, ... en je dus mensen van't zelfde soort ontmoet :)
Vooral Australië zit volgens mij vol toeristen. Ik denk dat mijn voorkeur dan ook lichtelijk naar Australië gaat.
Bij Zuid-Amerika is mijn enige vrees de criminaliteit en onveiligheid...

Het is een eenmalig iets omdat ik allang dolgraag een paar maanden de wereld in wil trekken en ik dit wil doen voor ik compleet vast zit in routine door een hoge functie/lief/gezin/afbetalingen/...

Kandul

Legacy Member
Indigoke zei:
wat is dat nou?
alleen reizen is geen optie mss?
mensen genoeg die alleen op reis gaan denk ik zo, ik weet wel dat iedereen een gevaarlijk beeld schetst van verre landen, maar ervaring zegt me dat dat vaak het geval niet is. Natuurlijk moet je best niet om 4u 's morgens op je eentje halfnaakt door de stad wandelen, maar hey, dat doe je in Brussel best ook niet. En daar durf ik overdag wél alleen rond te huppelen ;)

Ja wat is dat nou.
Een medereiziger zou toch niet zo'n overbodige luxe zijn als je in een of ander godvergeten hol ziek wordt of als je jouw been breekt terwijl je 50km van de beschaafde wereld verwijderd bent.

Avondland

Legacy Member
Ik begrijp die drang om weg te willen gaan wel. Over een paar jaar, wanneer mijn studies eindelijk afgerond zijn en ik al een tijdje werk zou ik hetzelfde willen doen. De enige échte barrière die ik zal tegenkomen is mezelf denk ik: of ik die sprong in het diepe wel wil maken. In wezen kan je zo'n reis eigenlijk een existentiële zelfverkenning noemen. Je breekt weg van al hetgeen je gewoon bent en de stap uit de veilige cyclus kan voor velen angstaanjagend zijn. Swat. Veiligheid in Zuid-Amerika hangt voornamelijk af van de regio. Bolivië en Colombia zijn relatief gevaarlijke landen, maar Argentinië en Peru dan doorgaans weer niet. Ook omdat ze toeristische gebieden zijn en omdat er geen gevaar is van rebellengroeperingen.

Indigoke

Legacy Member
Avondland zei:
Ik begrijp die drang om weg te willen gaan wel. Over een paar jaar, wanneer mijn studies eindelijk afgerond zijn en ik al een tijdje werk zou ik hetzelfde willen doen. De enige échte barrière die ik zal tegenkomen is mezelf denk ik: of ik die sprong in het diepe wel wil maken. In wezen kan je zo'n reis eigenlijk een existentiële zelfverkenning noemen. Je breekt weg van al hetgeen je gewoon bent en de stap uit de veilige cyclus kan voor velen angstaanjagend zijn. Swat. Veiligheid in Zuid-Amerika hangt voornamelijk af van de regio. Bolivië en Colombia zijn relatief gevaarlijke landen, maar Argentinië en Peru dan doorgaans weer niet. Ook omdat ze toeristische gebieden zijn en omdat er geen gevaar is van rebellengroeperingen.

Interessante reactie, Avondland. Het is in zekere zin ook heel angstaanjagend, als je er bij stilstaat en je jezelf vragen begint te stellen of het niet gaat vervelen na een tijd, of je je niet te eenzaam gaat voelen, of je het aankan, of de heraanpassing in België niet te zwaar zal vallen, ...
Maar ik weet dat ik het mezelf heel hard zal beklagen indien ik de sprong niet waag. Ik heb het na mijn studies niet aangedurfd en ondertussen zijn we alweer 3 jaar verder en die hele tijd heb ik mij zitten afvragen of ik het toch niet beter had gedaan. Wel ik doe het nu! En indien het tegenvalt (wat mij sterk zou verwonderen) heb ik mezelf niets meer te verwijten.
Ik wéét dat ik als een ander mens zal terugkomen, dat ik mezelf zal tegenkomen en wat meer levenswijsheid zal hebben. Ik weet dat ik ook dingen over mezelf zal ontdekken die niet leuk zijn en heel confronterend, maar dan nog beschouw ik dat als een verrijking.

Na mijn humaniora heb ik een jaar AFS in Venezuela laten schieten omdat ik mijn relatie van 3 jaar niet op het spel wou zetten. Wel nu, die relatie heeft nog maar een jaar geduurd, en Spaans spreek ik nog steeds niet.
Deze reis laat ik niet schieten :p

Matt.

Legacy Member
Selderijstok zei:
Pics?


Ok....iemand moet het vragen é!

Dude, serieus, zet u op een terras in 't stad als ge vrouwen wilt zien. :doh:
Bende obsédés, djeezes.

noccy

Legacy Member
Gewoon doen, het gaat sowieso een ervaring zijn die je je leven lang bijblijft en waar je met blijdschap op gaat terugkijken.

Persoonlijk zou ik wel met twee gaan, gewoon voor het gezelschap tijdens de vluchten en om wat steun te hebben bij eventuele mindere momenten (bv na 1maand met een toffe bende door Australië te trekken ineens weer alleen zijn in Indonesië lijkt me niet zo leuk)
Als vrouw zou ik met een andere vrouw gaan, als man met een andere man. (of je moet als koppel gaan)
Gewoon omdat je minder kans hebt op tegengestelde wensen en je je al geen zorgen moet maken van maanden met een nukkige reispartner te zitten mocht je onderweg een lekker stuk tegenkomen en er wat geflirt van komt.
Alleen ga je jezelf en je zwakke kanten wel vaker tegenkomen en leren kennen, en ga je bijna zeker meer contact hebben met de locals en bijgevolg de landen zelf beter leren kennen.

Iets in de aard van 2 weken N-Zeeland , maand Aus, maand Indonesië, lang weekend tussenstop in S'pore om wat te rusten in een deftig hotel en de marina+ orchard road te bezichtigen, maand Maleisië, maand Thailand, maand Vietnam (laatste zou ik de voorkeur geven op de Filipijnen, maar het is u reis natuurlijk) staat garant voor een prachtige reis. Zou het zeker de voorkeur geven op Z-Amerika.

Kosten zullen wel extreem hoog oplopen als je niet kan gebruikmaken van Frequent Fyyer miles (bv. staralliance) zodat je vluchten en sommige hotels gratisch zijn. Voor lange afstandsvluchten zou ik al zeker wegblijven van low cost airlines of reisbureau's..maar dat hangt natuurlijk van u budget af. (Als gij mijn verblijf betaalt zorg ik wel voor tickets voor 2, muhaha :p)
Je zit al snel over de 1500€ onkosten(vluchten niet incluis) per maand als je het een beetje wilt laten hangen en veel wilt zien/doen, al kan je het natuurlijk ook supergoedkoop doen met een hut te huren/bij mensen te overnachten/in een tent te slapen etc. (Aus ,N-zeeland en Singapore zijn duur, maar dit kan je goedmaken door goedkoop te leven in de andere landen)

Veder er goed opletten dat je nergens blijft plakken en ineens denkt : "crap ,moet binnen 2dagen al weer vliegen en 'k heb hier nog zoveel te doen" ..als het ergens leuk is is het verleidelijk om te blijven voor een tijdje, let gewoon op dat dit tijdje niet van een paar dagen naar een week ,tot twee weken uitloopt.
Kzou zoveel mogelijk proberen doen per land en dan is een maand snel om. Als je bv. Ayers Rock,great barrier rief, jungle in het Z-O, Sydney wilt zien heb je nog maar een miniem stukje van Aus gedaan. (lijkt me bv super om in Aus de bergen en de sneeuw ook te zien)


And last but not least..bereid u al maar voor om na je terugkomst nog maanden te treuren :P
Je zal niet enkel heimwee hebben naar de vrijheid en de natuur, maar ook veel kleine kantjes van België en zijn inwoners die ge vroeger niet opmerkte gaan u serieus ergeren.
'k weet wel dat bijna niemand graag terug thuiskomt, maar na zo een lange en verre reis is het echt serieus aanpassen...in niks te vergelijken met een vakantie binnen Europa of 2 weken in het nabije buitenland te vertoeven.

Indigoke

Legacy Member
Super antwoord, hier heb ik zeker wat aan!
Ik ben ondertussen grotendeels overtuigd, nu wordt het afwachten of ik toestemming krijg van mijn werk voor loopbaanonderbreking, huurder zoeken voor mijn appartement, ... Wat allemaal nog even kan aanslepen maar ik heb geen haast.
Met twee gaan zou ik persoonlijk enkel om de praktische redenen doen (bij ongelukken, kunnen overleggen voor beslissingen, goedkopere overnachtingen, gezelschap, ...) maar daar blijft het dan ook bij. Ten eerste weet ik niemand die bereid is dit met mij te ondernemen, ten tweede heb ik echt het gevoel dat dit iets is dat ik alleen moet ondernemen. En ik weet dat ik dat aan kan, ookal zal ik zeker mijn moeilijke momenten hebben.

Vietnam heb ik reeds gedaan, Thailand doe ik ooit nog wel aan, maar nu nog niet. En een maand Australië lijkt me wat kort... Ik weet niet of ik dit de voorkeur geef op Z-Amerika, maar ik denk dat het qua solo reis beter te doen is.

Uiteraard zal het me een duit kosten, maar ik heb er wel wat voor over. Sowieso is het plan het zo goedkoop mogelijk te houden (jeugdherbergen, hostellekes, bij mensen thuis) Waarom moet ik de low cost airlines mijden??
Ik wil ook zo weinig mogelijk op voorhand vast leggen zodat ik inderdaad de vrijheid heb wat langer ergens te blijven indien het me daar aanstaat (dan heb ik het over een paar dagen, niet over weken). Maar ergens moet je toch je vlucht e.d. al vastleggen he...

en zoals ik al naar iemand in een bericht stuurde:
Ivm met het aanpassen... I know, ik ben 'maar' 4 maand in Zuid-Afrika geweest (waarvan 3 maand in Kaapstad) en heb nog steeds enorm veel heimwee naar daar! Ik kan niet naar foto's of documentaires kijken over ZA zonder een krop in de keel
Vooral het gevoel, eens je thuiskomt, dat niemand je begrijpt, dat je je verhaal niet kwijt kan, dat je op een andere golflengte zit, dat je je vrienden ontgroeid bent, ...
Erg hé
Maar ik moet dit gewoon doen, dan neem ik de heimwee nadien er wel bij.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan