Goh, jullie kunnen deels gelijk hebben. De sociale interactie was soms moeilijk (misverstanden- en communicatie, cultuurverschillen...) Maar we hadden evenveel leuke en grappige momenten en goede reiservaringen. Misschien dat ik uit melancholie met een wat pijnlijke ondertoon schrijf, maar ik heb mij de reis niet geklaagd en veel uit geleerd (minder gesloten, omgang met vrouwen/onbekenden, meer initiatief nemen, soms wat minder nadenken of ergeren aan kleine dingen die door mijn eigen schuld veroorzaakt kunnen worden, ja misschien minder aanhankelijk zijn en wat meer gentlemen). Fouten die ik al wist, maar waar anderen zich aan kunnen ergeren. Daaraan moet ik werken. Je hebt wel gelijk dat ik last hem met sociale interacties e.house. Ik ben een moeilijk persoon en heb het vaak moeilijk om contacten en gesprekken te onderhouden en ik kan onbewust verkeerde dingen zeggen omdat ik heel direct ben.
Ik vermoed dat ik haar wel wat afgeschrikt heb. Ik heb haar de laatste dag wel 10 keer geknuffeld en haar tijdens de reis ook wel meermaals gezegd dat ze anders is dan de eerste mensen en dat ik haar wel leuk vond (op een niet seksuele manier!); Dat kan hij gerust afschrikken, dat besef(te) ik zelf ook wel.
Dat ze met andere gastheren (of eerder, zij met haar) flirterig deed, was niet zozeer moeilijk. Ik vond het vervelend omdat ze af en toe lastig deed en we niets tegen mekaar zegden en zij dan plotseling wel lief en open ging doen als ze aandacht kreeg van een andere man. Ook zij wist goed genoeg dat die mannen vooral interesse hadden omdat ze een knap gezichtje had, redelijk kon zijn en moeilijk nee kon zeggen tegen aandacht. Sorry, maar ik ben zo'n man niet en ik vind het zeer 'dodgy' dat er gastheren zijn die iemand probeerde te verleiden die vooral nood had aan een slaapplaats. Het was best een prachtig meisje, maar verliefd was en ben ik niet.
Maar kijk, over 1 maand kijk ik er vermoedelijk anders naartoe. Mensen hebben ook verschillende bedoelingen. Sommigen zijn met nostalgisch/melancholisch als ik en voor mij is zo'n reis niet éénmalig, maar kan er een internationale vriendschap uit voortvloeien. Anderen gaan vooruit en kijken niet meer achterom. Zij is zeker zo iemand, dat merkte ik wel alsook, zoals ik al zegde weet ik niet of ze oprecht blij en vriendelijk was. Misschien had ze ook gewoon nood aan een break?
Indien het contact verwatert is het ook maar zo, maar ik ben iemand die moeite wil doen. Couchsurfing blijf ik doen en ik hoop nog een keer een lift trip, city trip of andere reis, en dan misschien met een even leuk persoon en even moeilijk en of makkelijk.
In elk geval een unieke ervaring... Vliegtuig genomen tot Warschau, dan de trein tot Torun. Na 2 dagen vertrokken tot Wroclaw, dan Berlijn, dan op de snelweg geslapen en uiteindelijk tot Karlsruhe geraakt. Dan Straatsburg bezocht, dan Parijs, dan Nantes en op minder dan 12 uur tijd van Nantes naar mijn huis in België. Dan nog Brugge, Antwerpen en Brussel bezocht.
Voor ons beiden een onvergetelijk avontuur dat we voor de rest van ons leven met ons mee zullen dragen.
