Ben er net geweest. Zijn op maandag in Caen aangekomen tegen de middag. De stad zelf is een bezoek zeker waard, enkele prachtige kerken, abdijen en natuurlijk de burcht die teruggaat tot de tijd van Willem de Veroveraar. Daarna maandagavond richting Pegasusbridge gereden, slechts 15 km van Caen. Uiteraard weten de meesten al heel veel van de strijd die er daar geleverd is, maar het is toch op een zekere manier ontroerend om zelf eens op die plek te staan. Daarna hebben we de batterij van Merville bezocht en zijn we doorgereden naar de kust om even uit te waaien op het strand

's Avonds teruggekeerd naar Caen, een klein hotelletje gevonden voor 23 euro per persoon. Aan de praat geraakt met een studente uit Cherbourg die op kot zat in Caen
Dinsdag hebben we Caen achter ons gelaten en zijn we richting Sword Beach vertrokken, het meest oostelijk gelegen strand. In Ouistreham hebben we de kerk en het casino bezocht. Die laatste werd omgevormd tot een gigantische bunker. Dan hebben we de kust gevolgd (wat zeer gemakkelijk is met de auto). Onderweg kwamen we her en der wat overblijfselen en bunkers tegen. Uiteraard zijn we om de haverklap gestopt om die te gaan onderzoeken

Via Courseulles (Juno Beach - Canadese strand en museum) zijn we richting Arromanches gereden. Het uitzicht in de buurt van het 360° panoramamuseum is indrukwekkend. Helaas was het vloed toen wij in Arromanches waren en konden we niet tot op het strand bij de overblijfselen van de kunstmatige Mulberryhaven. Het museum in Arromanches was wel heel erg druk, waardoor we dat links hebben laten liggen.
Tegen de avond zijn we naar Bayeux gereden en hebben we daar een camping gezocht. Dat kostte ons per persoon 6 euro per nacht (niks dus

).
Woensdagmorgen zijn we Bayeux gaan verkennen. Vooral de kathedraal is indrukwekkend. Het tapijt zijn we niet gaan bezoeken, wegens te toeristisch. Tegen het middaguur zijn we vertrokken naar de kust. Op 7 km van Bayeux ligt de kustbatterij van Longue-sur-Mer, die hierboven al eens is vermeld. Daar staan vier gigantische bunkers met 155mm kanonnen (en geen 88's. 88's zijn luchtafweerkanonnen die konden worden gebruikt als anti-tankgeschut, maar niet als krombaanartillerie). De vuurgeleidingspost van de batterij in Longue-sur-Mer heeft inderdaag gefigureerd in The Longest Day:
YouTube - Auf mich zu direkt!!!
Daarna zijn we doorgereden naar Omaha Beach, meerbepaald de uitgang bij Colleville. Daar hebben we eerst en vooral WN 62 (Wiederstandsnest 62, een duitse verdedigingspositie) bezocht. Prachtig om te begrijpen hoe de verdediging georganiseerd werd. Dan zie je ook dat de scene uit Saving Private Ryan historisch heel wat lacunes vertoont. In de buurt van WN 62 ligt het Amerikaanse kerkhof. Daar is heel veel volk, vooral veel Amerikaanse toeristen die erbij lopen alsof ze in een pretpark zijn. Maar van zodra je beseft dat er 14.000 Amerikanen liggen is het indrukwekkend om daar te staan.
Er komt geen einde aan de kruisjes.
Tegen de avond zijn we opnieuw teruggereden naar Bayeux, naar onze camping. Elke avond konden we daar tv kijken, wat wel grappige taferelen opleverde met de mengelmoes aan nationaliteiten.
Donderdag zijn we richting Utah Beach gereden. Onderweg zijn we gestopt in Carentan. Daar hebben we de weg bezocht die door Easy Company werd bestormd bij de inname van de stad. Het huis van waaruit de Duitsers mitrailleurvuur afgaven op de weg, staat er nog steeds. Dan zijn we doorgereden richting St-Mere-Eglise. Onderweg kom je dan langs Dead Man's Corner. Inderdaad een indrukwekkende plaats, vooral dan de winkel die bij het museum ligt. Je kan er daadwerkelijk alles kopen, van wapens tot insignes van de SS-Totenkopf-divisie. In St-Mere-Eglise zelf is er niet zoveel te zien, buiten natuurlijk de replica van John Steele, de parachutist die aan de kerk bleef hangen (ook te zien in The Longest Day). Daarna zijn we richting het strand zelf gereden, maar onderweg nog even langs St-Marie-du-Mont gepasseerd en langs de hoeve van Brecour. Daar hebben we het veld bezocht waar de vier 105mm kanonnen stonden die door de mannen van Easy Company zijn uitgeschakeld. Op zich is er niet zoveel te zien, maar het doet je toch wel wat als je weet wat daar ooit is gebeurd. Dan naar Utah Beach gegaan (meer bepaald La Madeleine), het museum daar is ook wel een aanrader en in de duinen liggen nog een hoop overblijfselen van het Stutzpunkt dat daar ooit de verdediging moest voorstellen.
Onderweg terug naar Bayeux zijn we dan bij Pointe Du Hoc gepasseerd. Opnieuw heel toeristisch, maar wel de moeite waard om eens te zien. De kraters en de vernielde bunkers zijn indrukwekkend. Om de donderdag af te sluiten hebben we dan nog het Duitse kerkhof in La Cambe gedaan. Het verschil met het Amerikaanse kerkhof in Colleville is immens. La Cambe is veel ingetogener, veel droeviger dan de schreeuwerige Amerikaanse witte kruisjes.
Vrijdag (gisteren) hebben we dan de rest van Omaha gedaan. De uitgangen bij Vierville en St-Laurent laten je pas echt zien hoe moeilijk het moet zijn geweest om het strand levend te verlaten. Overal zijn nog Duitse bunkers te vinden. De ene al wat indrukwekkender als de andere. Bovendien was het net eb en zag je hoe breed het strand is waar de Amerikanen in de morgen van 6 juni over moesten zien te komen.
Tegen de vroege namiddag zijn we dan naar huis vertrokken en na 650 km kwamen we veilig terug aan
