bladwijzer zei:
i couldn't agree less. Westerse maatschappijen hebben enorm, enorm slecht openbaar vervoer vergeleken met de typische backpacker landen.
In die derde-wereld landen is het openbaar vervoer net veel uitgebreider en veel meer uitgebouwd. Bovendien is het er effectief spotgoedkoop. En bovendien heb je er nog eens taxi's die werkelijk niets kosten.
heb je echt al gebackpacked in zuidoost azie enzo ook? En ik ben honderden toeristen tegengekomen in alle uithoeken van zuid-amerika die geen woord spaans praatten hoor
. Het heeft hen alleen veeel meer gekost dan mij
.
i couldn't agree more. In Azie kan je overal blijven slapen, en kan je altijd 'vooruit'. Ben je verdwaald? Spring in een taxi. Trein gemist? Ach je bent €5 kwijt en kan gerust in het hotel naast het station terecht voor €1. Je kan eigenlijk nooit in een noodsituatie terechtkomen.
Als je in een Westerse stad je trein mist moet je een betaalbaar hotel zoeken. Vervolgens moet je er nog geraken met een bus of metro. Kortom: je zit stevig in de problemen.
Geld is eigenlijk de grootste restrictie in reizen. Misschien daarom dat 'ontwikkelingslanden' veel makkelijker en (imo) zorgelozer zijn om in te reizen.
Ik ben in Nepal en India geweest vorig jaar, en op vlak van prijs heb je idd gelijk. Mensen met tijd te over en waar alleen het geld telt zitten hier idd beter. Qua veiligheid en taal was het hier echter véél minder makkelijk. In de grotere steden waren er afgesloten "toeristenzones" waar de politie aanwezig was. Daarbuiten was je puur op jezelf aangewezen en we kregen ook letterlijk van de politie te horen daar weg te blijven omdat ze niet instonden voor de gevolgen... Je bent alleen en je bent backpacker, ik weet ondertussen uit ervaring dat een van die twee redenen meestal méér als genoeg zijn om je portefeuille weer wat lichter te maken.
Openbaar vervoer is meer aanwezig. Akkoord. Maar het uitdokteren ervan is niet altijd even makkelijk, zeker niet gezien de TS overweegt om voor de EERSTE KEER er alleen op uit te trekken. Nogmaals, ik heb hier iets minder ervaring mee in Azie, maar met wat ik gezien heb in Nepal zou ik het toch niet snel aandurven. Het kostte de grootste moeite een simpele vraag te stellen over het menu in een restaurant, ik zou dus niet graag willen vragen aan een conducteur waar ik moet overstappen om tot in Pokhara te geraken vanuit Kathmandu... Wat je ginds niet met gebaren of Engelse kernwoorden kon uitleggen kon je beter laten. Komt nog eens bij dat je de folders/infoborden niet kan lezen én dat je soms maar eens om de paar dagen toegang hebt tot het internet.
Je kan eigenlijk nooit in een noodsituatie terechtkomen.
Funny you should mention... In Nepal ging ik tegen beterweten in toch eens een wandelingetje maken buiten de toeristenkolonie in Kathmandu. Naast het feit dat ik extreem hard werd aangestaard duurde het ook maar een tiental minuten voor ik al m'n cash kwijt was, en nee, ik kocht er niks.
In Granada, Nicaragua was ik een paar dagen met een groep. Bus, reisleider en tolk. We waren even foutgereden en de politie kwam ons aanmanen om de buurt METEEN te verlaten. De plaatselijke bendes hadden lucht gekregen van onze aanwezigheid en waren onderweg. Als ze aankwamen, zo zei de politie, was er niks meer wat ze konden doen. Twee maand ervoor was er nog een backpacker vermoord.
Reizen en backpacken is een zaligheid, over het algemeen redelijk veilig als je weet wat je aan het doen bent en vooral wààr je dat aan het doen bent. Maar niet naïef wezen he...
Als laatste noot hierover toch nog even een woordje over dat "Zuid-Oost Azie". Hier ligt de situatie ook nog net iets anders als in andere delen van Azie. Het toerisme staat daar al véél verder als in andere delen van Azie. Australiers en Amerikanen zijn er zot van, en ook Europeanen zien ze ginder elk jaar meer. Dat zorgt ervoor dat meer mensen engels praten en dat bepaalde zaken veel makkelijker gaan. Het is niet toevallig dat de meeste backpackers in Azie in dat deel zitten, en niet in Kazachstan
.
Ik ben zware voorstander van landen waar je je makkelijk met de trein kunt verplaatsen en dan nog liefst goedkoop. Dan kom je al snel in heel wat Aziatische landen terecht.
Het voordeel daar is dat je verblijf en transport goedkoop is. In tegenstelling tot bv Australië.
Australië moet je ook al snel een auto huren.
De vrijheid die een auto je geeft in zulke landen is ENORM. Het openbaar vervoer heeft zeker zijn charmes en voordelen, maar ook een paar erg grote nadelen in mijn ogen. Het openbaar vervoer is in het leven geroepen om mensen zo snel en efficient mogelijk van punt A naar punt B te brengen. Daar gaat het voor mij niet over als ik aan het reizen ben. De weg is minstens zo belangrijk als het doel. Ik kocht in Australie zelf een auto (1 papier invullen, en voor 500$ heb je al je eigen auto, verzekerd en alles), en op die manier kwam ik op plaatsen waar de dichtsbijzijnde bus/treinhalte wel 1000km vandaan was. Het mooiste gebied in Australie, in mijn ogen, heeft amper wegen. Laat staan openbaar vervoer. Ik sliep ook vaak in mijn auto. 4 maanden reizen was zo een 4000€ goedkoper als openbaar vervoer/hostels. Go figure...
Heb je gewerkt in Australië? Hoeveel geld heb je zo ongeveer nodig gehad ter plekke voor alle kosten (verblijf, transport, eten, enz...)? Bedankt
Ik heb een maand gewerkt op een cattle-station. Het leven is over het algemeen duurder in Australie (vooral de woonkost), maar de lonen zijn ook wat hoger. Ik verdiende ongeveer 1900$ op een maand, maar dat was eigenlijk relatief weinig. Voor eten rekende ik 5$ per dag zelf gekookt. Een keer warm, een keer bokes en een keer cornflakes. Vervoer/verblijf had ik van mijn auto. Daar kan je mee doen wat je wil. Goedkope stationwagon kopen (vaak wel grote motoren, dus meer verbruik) of een campervan. Campervans zijn duurder, maar verbruiken minder en zijn veel comfortabeler en praktischer. Zoals hierboven vermeld is de andere optie het openbaar vervoer en hostels. Je leert véééél meer mensen kennen zo, maar je totale reiskost verdubbelt of verdriedubbelt al snel.
