Archief - Welk boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

dat is een beetje het probleem met literatuur: het meeste is nu eenmaal gedateerd en vaak ook iets moeilijker te lezen. Kafka is niet slecht, maar heeft nu voor mij wel wat van z'n "magie" verloren.

Marquez heeft een schrijfstijl die je ofwel goed ofwel slecht vind. Ik heb al evenveel mensen gehoord die het schitterend vonden of na 10 pagina's het boek hebben weggelegd.

Doet me een beetje denken aan "De verborgen geschiedenis" en "De kleine vriend". Het eerste schitterend, het tweede een ramp voor mij.

Net 'Playing for pizza' uit van John Grisham, niet de meest hoogstaande literatuur zal ik gerust toegeven maar een verdomd makkelijk te lezen boek. Ik ben erdoor gevlogen zonder het te beseffen en het was lang geleden dat ik nog eens pageturner gehad heb.

Over het verhaal zelf, soms wat abrupte veranderingen en hak-op-de-tak gespring maar all in all leest het allemaal heel vlot en valt het verhaal goed te volgen. Er wordt van tijd tot tijd ook wel aandacht aan details gegeven, vooral als het om de omgeving van Italië gaat met de oude gebouwen en cathedralen. Ook wordt het eten en drank rijkelijk beschreven wat je soms doet watertanden te midden in het verhaal.

Het perfecte treinboek is het geweest.

spray-bunny zei:

Ben bijna door 'verslagen uit Vietnam' van Michael Herr. De man is co-auteur van het script van Apocalypse now en dat merk je er aan.

Klik om te vergroten...

Uitgelezen. Schitterend boek.

I.t.t. Jünger neemt Herr duidelijk een standpunt in: de oorlog is zo rot als iets (en dat geldt zeker voor Vietnam): bureacratie vs de de gewone miserie van de soldaten, de pers als wapen, wijdverspreid drugsgebruik en handel enz...
Toch is de oorlog blijkbaar iets heel aantrekkelijks en fascinerend vanuit het standpunt van de schrijver. Maarja, hij is er dan ook vrijwillig naar toe getrokken, zo zijn er niet veel.

Aanrader.

Nadat NeoGeo enkele maanden inactief was op de intricate draden van het web, en zich in deze topic een beschamend lange tijd niet liet zien, biedt hij u thans een beknopt overzicht van de lectuur die zijn vakantie enige literaire glans gaf.

We beginnen met juni, aangezien examentijd ook leestijd betekent. De arbeidsintensieve opdrachten zijn dan immers van de baan en de saaie studieboeken behoeven boeiende compensatie.

JUNI:

Cossery, Albert - De luiaards in de vruchtbare vallei
Grunberg, Arnon - Tirza
Van Der Jagt, Marek - De geschiedenis van mijn kaalheid
Kafka, Franz - Die Verwandlung
Kundera, Milan - De Traagheid
Kundera, Milan - Onwetendheid

JULI:

Clarke, Stephen - A year in the merde
Fitzgerald, F. Scott - The great Gatsby
Kundera, Milan - De ondraaglijke lichtheid van het bestaan
Musil, Robert - De ervaringen van de jonge Törless
Sartre, Jean-Paul - Walging

AUGUSTUS:

Clarke, Stephen - Merde Actually
De Coster, Saskia - Held
Van Dis, Adriaan - De Wandelaar
Lebeau, Paul - Xanthippe
MacNay, Marc - Vers
Mercier, Pascal - Perlmann's Zwijgen
Verhaeghen, Paul - Omega Minor

Wat vond je van Omega Minor? Ondergewaardeerd boek als je 't mij vraagt.

NeoGeo zei:

Van Der Jagt, Marek - De geschiedenis van mijn kaalheid

Klik om te vergroten...

M'n persoonlijke favoriet .

Omega Minor vond ik schitterend. Ik twijfelde of het tot het einde zou boeien, maar was aangenaam verrast toen het verhaal alsnog in een stroomversnelling kwam en finishte with a bang. Het is wel een onconventioneel boek. De schrijfstijl is exuberant en het verhaal is met tonnen seks doorspekt. Het doet zeer on-Vlaams aan, wat volgens mij een van de oorzaken van de relatieve onbekendheid in eigen land is. Zo heb ik zelf het boek ter hand genomen door de internationale aandacht die het te beurt viel naar aanleiding van de de vertaling.

Het is in vergelijking met andere werken ook zeer gedocumenteerd, Verhaeghe verwerkte een onafzienbare massa geschiedenis in zijn boek. De populaire hedendaagse schrijvers in Vlaanderen hebben meestal aan hun fantasie en eigen omgeving genoeg. Het maakt Omega Minor alleen maar grootser en imposanter.

De geschiedenis van mijn kaalheid vond ik wel lekker lezen, maar het is geen boek dat me overweldigde of een of andere gevoelige snaar in mijn tere ziel raakte.

Uit het lijstje vind ik Perlmann's Zwijgen het beste moderne boek, al telt het net als Omega Minor wel meer dan 600 blz.

Ik ben echter vooral van de oudere werken een fan. Sartre, Robert Musil, Paul Lebeau, ... hun schrijfstijl is wat archaïscher en de gehanteerde beelden kunnen gedateerd aandoen, maar dat brengt wel een zekere waarachtigheid met zich mee. Ze opereren op een ander niveau dan de hedendaagse fictie. Een zweem van werkelijkheid omhult hun door de tijd gerijpte woorden, misschien omdat ze meer zijn dan louter roman, maar een levensvisie uitdrukken, een filosofie.

NeoGeo zei:

De geschiedenis van mijn kaalheid vond ik wel lekker lezen, maar het is geen boek dat me overweldigde of een of andere gevoelige snaar in mijn tere ziel raakte.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk raakt het geen gevoelige snaar, ik heb er vooral goed mee gelachen. En ik vind het altijd wel boeiend om te lezen over ziekelijke personages. Maar dat het m'n favoriet is, is misschien ook wel omdat ik niet zo heel veel boeken gelezen heb. Ik ben nu (al lang) bezig in Figuranten van Grunberg, maar ik weet niet of ik het wel ga uitlezen - er gebeurt simpelweg bitter weinig in en ik weet niet of daar nog verandering in gaat komen.

Ik was trouwens in de war, want Aantekeningen uit het ondergrondse van Dostojewski is natuurlijk mijn favoriet. Niks dat daaraan kan tippen - of toch niet van hetgeen ik in mijn prille leventje al gelezen heb. Dat eerste deel ervan is zo meesterlijk, en daar gebeurt dan zelfs helemáál niks in, gewoon een oude man die in een kamertje zit en z'n gedachten neerschrijft. Klasse.

Weet er iemand of het boek van Martin Heylen- terug naar Siberië al uit is?

¨$^µù^§èçà#&&² zei:

Natuurlijk raakt het geen gevoelige snaar, ik heb er vooral goed mee gelachen. En ik vind het altijd wel boeiend om te lezen over ziekelijke personages. Maar dat het m'n favoriet is, is misschien ook wel omdat ik niet zo heel veel boeken gelezen heb. Ik ben nu (al lang) bezig in Figuranten van Grunberg, maar ik weet niet of ik het wel ga uitlezen - er gebeurt simpelweg bitter weinig in en ik weet niet of daar nog verandering in gaat komen.

Ik was trouwens in de war, want Aantekeningen uit het ondergrondse van Dostojewski is natuurlijk mijn favoriet. Niks dat daaraan kan tippen - of toch niet van hetgeen ik in mijn prille leventje al gelezen heb. Dat eerste deel ervan is zo meesterlijk, en daar gebeurt dan zelfs helemáál niks in, gewoon een oude man die in een kamertje zit en z'n gedachten neerschrijft. Klasse.

Klik om te vergroten...

Dat boek is werkelijk geniaal. Te hooi en te gras herlees ik de eerste bladzijden, wanneer de rug me verleidelijk aanstaart en ik als een door Dostojevski geprogrammeerde robot de pagina's uit de innige omhelzing der kaften bevrijd, de inkt wat licht en lucht gun. Normaal gezien voel ik nooit een dergelijke behoefte, maar Fjodor doet rare dingen met een mens!

Avondland zei:

Fiodor M. Dostojevski - De Gebroeders Karamazov

Klik om te vergroten...

Dat is de enige van Dostojevski die ik niet kon uitlezen. Veel te lange passages over religie die op den duur echt gaan tegensteken. Zeker als je je niet echt in de materie interesseert of niet ze strookt met uw eigen opvattingen. Zeer moeilijk om die gedachte zo maar langs de kant te schuiven en verder te lezen jammer genoeg.


Ik ga nu terug beginnen met de overige delen van 'à la recherche du temps perdu'. Ik heb er al terug zin in .

I Hope They Serve Beer In Hell - Tucker Max.
Is gewoon een bundeling van verhalen die ook te lezen zijn op zijn site (www.tuckermax.com).

Geweldig om uit te lezen tussendoor, aangezien elk verhaal op een kwartiertje of minder uit te lezen is.

Heb verschillende keren hardop moeten lachen. Ethiek en moreel zijn geen woorden die je in dit boek moet verwachten. Entertainment zonder hoogstaande waarden. Maar dat moet ook eens kunnen vind ik.

Baantjer... 2 boekjes .
Tijdens examens was lichte lectuur gewenst om in slaap te vallen, zodoende...

Our Man In Havana - Graham Greene

Humoristische roman over het 'spionage'-leven van James Wormold tijdens het Batistaregime. Leest vlot en is makkelijk om te volgen, heb me geamuseerd met dit boek

tragezot zei:

Dat is de enige van Dostojevski die ik niet kon uitlezen. Veel te lange passages over religie die op den duur echt gaan tegensteken. Zeker als je je niet echt in de materie interesseert of niet ze strookt met uw eigen opvattingen. Zeer moeilijk om die gedachte zo maar langs de kant te schuiven en verder te lezen jammer genoeg.


Ik ga nu terug beginnen met de overige delen van 'à la recherche du temps perdu'. Ik heb er al terug zin in .

Klik om te vergroten...

Mij interesseren die net heel erg. Vooral het stuk van de Groot-Inquisiteur!

Maar ik ben er nog niet in begonnen. Nog altijd rustig bezig in Moby Dick, dat me tot nu toe wel bevalt. Soms iets teveel gezaag over walviseigenschappen ('Cetology'), maar de andere hoofdstukken maken dit wel goed.

Ben ook in De gebroeders Karamazow bezig. Bevalt uitstekend. Al denk ik wel dat ik het nog een tweede keer ga lezen, maar dan de nieuwste vertaling, die niet alleen veel vlotter zou zijn maar ook completer en juister. Wat ik nu lees is volgens mij nog van voor de oorlog, maar ik heb voorlopig het jaar van uitgave noch de vertaler kunnen vinden. Prachtig boek trouwens, zo maken ze ze niet meer tegenwoordig.

Ben terug van vakantie en heb daar "honderd jaar eenzaamheid" van Gabriel Garcia Marquez gelezen. Mooi boek, vlot geschreven maar het eindeloze herhalen van de zelfde naam in de families stak heel erg tegen.. Ik heb tientallen keren naar de stamboom moeten terugbladeren.

Nu juist begonnen in Misdaad & Straf van Dostojevski .. daarna komt "Het Kaartenhuis".

Zijn die 2 laatste de moeite?

Eindelijk Het Verdriet van België uitgelezen. Het heeft me toch een andere kijk op de dingen gegeven

Aeckz zei:

Zijn die 2 laatste de moeite?

Klik om te vergroten...

Als je één boek leest in je leven, lees dan misdaad en straf. Meesterlijk gewoon.

Gisteren en vandaag alle 12 Watchmen strips gelezen. Ik ben geen fan van strips, maar dit was subliem. Complex verhaal (veel verschillende lagen erin), veel symboliek en spannend. Geweldige setting ook.

omg <3