tommie314 zei:
Oorspronkelijk zei ik dat ik familie altijd zou helpen als het nodig is.
Tha_non herformuleerde het sterker, en daarop ging ik in mee voor mij persoonlijk. Dit is echter geen veralgemening als wat TS of de maatschappij moet doen. Nergens gezegd dat het doodnormaal is om geld uit te lenen aan familie en het niet terug te krijgen, wel dat ik het zou uitlenen en het op dat moment als verloren beschouwen, alles wat je terug krijgt is positief.
Maar ik heb geen broer dus mag ik mijn 6000 euro houden
Aan de TS dan: beste optie lijkt mij dat je ouders het lenen/geven. 6000 euro zou voor mensen die 55+ zijn toch normaal geen enkel probleem moeten zijn? En anders dat jij geeft aan je ouders, je broer je ouders terugbetaald en als hij dat niet doet is het niet jouw probleem maar dat van je ouders (die hopelijk/normaal een betere "machtsverhouding" met je broer hebben dan broers onderling)
Laat ik het er maar bij houden dat hij best koppig kan zijn als hij iets niet snapt/niet kan snappen/niet wil snappen. Da is hij boos en loopt ie weg... Heb mn ouders al zo vaak gezegd dat ze hem zijn gang moeten laten gaan. Anders leert ie het nooit. Hij blijft gewoon te afhankelijk van hen. Waarom woont ie dan hier om de hoek? Mama doet de was voor hem, winkelen doet ze ook voor hem (ze moet dan zelf uiteraard ook naar de winkel), strijken weet ik niet.. mss wel..
makila zei:
Ik vind het erg vreemd dat je ouders niet aan hem willen lenen. Het is precies of die hebben ook zoiets van: Onze zoon gaat ons kloten, dus we schuiven de zwarte piet dan maar in de schoenen van onze andere zoon. Dan zijn wij er vanaf.
... Dat heb ik heb ook gezegd. Ik weet dat ze iets opzij hebben gezet omdat ze mij meer vertrouwen. Ik heb hen dat voorgesteld. Omdat mijn vader reuma, artrose, hernia's, etc. heeft, is dat geld dat ie gespaard heeft, om nog iets te hebben als hij niet meer kan werken. Hij is al inmiddels 56 en werkt al meer dan 40 jaar. Hij weerkt trouwens in nederland. Bij de sociale werkvoorziening. Als hij moest werken in belgië, dan werd ie per direct ontslagen wegens zijn aandoeningen.
Renegadexxripxx zei:
Nergens niet vermeld dat het niets is, maar indien je nog thuis woont en kunt gedaan krijgen wat ik heb vermeld spreken we hier over 5 maand rigoreus sparen. Correct, dit gaat niet plezant zijn, maar persoonlijk zou ik die 5 maand nog over hebben voor familie.
Natuurlijk wanneer de lening gaat over 10.000€ of 15.000€ dan zou ik toch al eens slikken...
Natuurlijk wanneer ik zelf al apart woon, en zelf al mijn eigen zware vaste kosten zou hebben, dan zou die 6.000€ mij ook al wat moeilijker vallen om dat zomaar ter beschikking te stellen. Maar daar hij heeft vermeld dat hij student was zou ik het proberen ervanuit gaande dat ik dan een termijn van thuisuit de garantie krijg dat ik kosteloos wat langer zou mogen thuisblijven om mijn spaarpot terug degelijk aan te spijzen en dan ook versterkt (terugbetaald als extra spaargeld wegens reductie kosten) aan de woningrace kan meedoen.
Hahahaha... kostenloos.. Dat is een goei :'-). Heb mijn ouders al een paar keer geconfronteerd dat ze mijn broer ook onkosten moeten aanrekenen. Hij eet hier nog elke dag mee 's avonds. ZOnder nen euro te spenderen.
Rstohr zei:
Je niet emotioneel laten chanteren. Volgens mij zijn de meeste argumenten pro/contra hier reeds opgesomt. Het komt er nu voor jou op aan zelf te beslissen welke waarde je broer & het geld heeft voor jou.
Zelf in der tijd aan mijn beste vriend geld geleend toen hij ff diep zat maar door gemaakte valse beloftes enzo heeft dat onze relatie zeer sterk vertroebeld voor jaren. Toen heb ik besloten geen geld meer te lenen aan familie/vrienden die ik mogelijks zelf op middellange termijn nodig zou hebben om vetes en conflict te vermijden..
Dit heb ik onderlaatst nog gehad met men neef van 17. Zwaar aan de drugs, kreeg men geld wel terug, duurde gewoon wat langer dan normaal. Hij werkte, dan weer niet. Ook mijn spullen die ik aan hem uitleende, moest ik maanden op wachten. Moest ze zelf gaanhalen. Nooit help ik hem meer. Van familie moet je het hebben...
SOrry, maar ik heb de instelling dat ik mijn geld meer nodig heb dan mn familie. Ik moet de anderen altijd helpen, maar als ik eens iemand nodig heb, dan zijn ze nergens te bespeuren..
SpeedFreak.be zei:
Ik heb zo mijn bedenkingen ... Ik heb zo'n idee dat de ouders ook denken als we het hem lenen zien we het geld nooit terug.
Ik zou eerst met de ouders gaan praten of die niet willen tussenkomen in deze, want ik heb heb sterk de indruk dat de ouders de ts pressen om te lenen om er zelf vanaf te zijn. De tussenoplossing zou zijn om de ouders het geld te lenen en de ouders het bedrag aan de broer te lenen.
Heb ik ook gedaan. Ik zei al: 50/50. Was onmogelijk wegens bovenstaande. STel dat er iets gebeurd op het werk waardoor mn vader niet meer kan werken...
Wesh zei:
Zoals al een paar voorgesteld hebben (en we hebben natuurlijk niet het volledige beeld, dus het laatste oordeel is altijd voor u): u broer moet zijn huis verkopen -> iets kleins huren en dubbele shiften draaien/weekends/feestdagen werken.
Zo komt er sowieso wat geld vrij. En dat duidt dan al op goede wil en initiatief. Want uiteindelijk zijn de problemen waarin ie verzeild is geraakt zijn eigen verantwoordelijkheid; hij koos de rotte vriendin. (sh)It happens.
En parallel daarmee kan jij dan als broer financieel bijspringen, en zal het minder zeer doen in de portemonee.
In elk geval: het blijft familie en als de band goed is, probeer deze dan te onderhouden. Hoeft niet altijd puur financieel te zijn, maar kan ook met raad en daad (zoo cliche
)
WIj hebben eerder zo'n haat/liefde verhouding. Dan schelden we elkaar verot, de andere keer is het net andersom. Ik heb ook twee linkse handen volgens mn broer en vader. Maar ik heb de denkcapaciteit, wat zei niet hebben. Dat verdient op lange termijn nog altijd meer dan hard labeur.
En vrijwillig brandweerman zijn helpt ook financieel.
|steven| zei:
6000 euro zou ik nooit uitlenen, een te groot bedrag.
Ik heb ook al eens aan familie geld uitgeleend, 3 x rond de 1000 euro, in verschillende periodes, aan verschillende personen, niets op papier gezet, maar wel directe duidelijke afspraken gemaakt. Als die hun loon of uitkering op de rekening stond moest ik eerst mijn maandelijkse schijf hebben, en zo geschiedde.
6000 euro is mijns inziens een te groot risico. Je mag nog alles op papier zetten, als afspraken niet worden nageleefd is er grote miserie. En als hij dan echt geen geld heeft krijgt ge uw geld moeilijk terug. Stel dat hij bezittingen dient te verkopen, dan komt er ook een procedure en daar gaat ook veel tijd aan verloren. Je hebt je geld ofwel helemaal niet terug, ofwel ook in schijven, en ge gaat lang mogen wachten.
Misschien voorstellen om een kleiner bedrag uit te lenen? Compromis, jij 3000 euro, uw ouders als ze kunnen en willen ook 3000 euro?
Het is natuurlijk moeilijk, doe je het, ga je het misschien direct beklagen, veel twijfel. Elke maand bang afwachten of ge uw geld ziet. Wat als er een onvoorziene kost is, en hij kan u niet betalen?
Doe je het niet, gaat die u misschien levenslang dat verwijten dat ge toen het geld niet hebt uitgeleend (ondanks dat je het hebt en even zonder kan).
Hij verwijt me voor veel. Maar het blijft toch mn broer. En ik moet dat wijf ook niet. Dat hebben we besproken. Zie bovenste post over 50/50. Als we dat zouden doen: Dan zou ik maar 50 euro per maand krijgen, en mn ouders ook
.
didi2 zei:
6000 euro is veel geld maar nu ook het einde van de werled niet eh, zoals jij het laat klinken zal hij opt eind van de maand moeten hopen dat zijn geld binnenkomt, en aangezien hij zegt dat hij niet veel geld opdoet denk ik niet dat dit het probleem zal zijn
Hij betaalt 1000 euro per maand aan het huis (dacht ik). Hij werkt al vaak over. Is verplicht van zijn baas... Vind ik ook maar raar.
|steven| zei:
6000 euro is natuurlijk niet het einde van de wereld, alhoewel, niet iedereen heeft die reserve, niet iedereen kan dat zomaar missen. De topicstarter wil zijn geld wel zo snel mogelijk terug, als ik het goed begrepen heb.
Als ge dan die 6000 euro leent, en ge merkt dat ge maandelijks niet uw geld ziet zou ik toch al beginnen panikeren, want dan zit de kans er in dat ge het nooit gaat terugzien.
Het gaat hem hier om lenen en op regelmatige basis het geld via schijven terug te ontvangen. Misschien kan hij het geld wel missen, is het niet zo dringend, maar daar gaat het eigenlijk niet om, het is de bedoeling dat het geld wél terugkomt, via maandelijkse schijven ... ge wilt er maw controle op hebben, ge wilt het wél terug, zo snel mogelijk (want 100 euro/maand is wat weinig).
Ja, idd. Dat wil ik. En het geld kan ik wel en tegelijkertijd ook niet missen...
SpeedFreak.be zei:
En natuurlijk als je het heb geleend en zelfs al wordt het terugbetaald (prompt). Alles is dus in orde komt hij weer aankloppen bij de volgende calamiteit en heeft hij er van geleerd ik bedoel als zoiets weer voorvalt denkt hij in de trend van nah mijn broer zal wel bijspringen ... Van fouten moet je leren en ik betwijfel ergens of dat hier het geval is ... prove me wrong.
Ik leef van fouten, maar hij blijkbaar niet. Zoals ik al heb aangehaald, blijft hij TE afhankelijk naar mijn mening
Ik ga niet op alle antworden reageren, maar ik zie goede voorbeelde, en ook mindere voorbeelden. Zoals jpv al had aangehaald, is dat ook een mogelijkheid om boetes aan te rekeken. Het is en blijft mn broer, wat er ook gebeurt. Boetes zou ik dan niet aanrekenen, maar dan komt hij er weer makkelijk vana f.
Nu heb ik vandaag iets anders voorgesteld aan mn ouders.
Mijn broer heeft dat geld nodig om haar ervan af te gooien. Mijn grootvader is een paar maanden overleden en mijn grootmoeder, en haar kinderen (mijn moeder, haar zus en twee broers) krijgen een erfenis DIt kwam eigenlijk net in me op toen ik het met hen besprak.
Als Ik het goed heb berekend, en er 3 procent van het totaalbedrag wordt afgehouden, blijft er per kind iets van net geen 6000 euro voor ieder kind. De grootmoeder krijgt dan 58 procent van het totale bedrag.
Nu heb ik heb voorgesteld om hem dat bedrag te lenen. Dit is extra geld wat ze gaan krijgen. Dit hebben ze in principe niet nodig om te overleven. Mijn moeder al meteen van: maar wat als ik een iets wil kopen. Mijn vader zei dat het al een goed alternatief was. Dan zijn ze in principe niets kwijt, maar hebben ook niets ''ontvangen''.
Bedankt voor alle antwoorden. Andere mensen kunnen nog veel aan dit topic hebben.
Ik HOOP dat ze er allebei mee akkoord gaan dat ze de erfenis gebruiken.