Het meest gekwalificeerde beroep om die conflicten (met andere medicatie en ziektebeelden) in te schatten is het beroep van...apotheker. Het is tenslotte de apotheker die eindverantwoordelijke is van een voorschrift, zelfs al schrijft de arts ettelijke gevaarlijke combinaties op het voorschrift...de apotheker is verantwoordelijk.
Veel artsen vergeten dat en durven het wel eens te bont te maken als je hen daarop wil wijzen. Zo kennen we allemaal de Motolium-soap waarbij de apotheker volledig links gelaten wordt omdat de stem van de artsensyndicaten meer waard is dan die van de apothekersbond. Spijtig: een apotheker en dokter vormen net het ideale, aanvullende, koppel in de gezondheidszorg wat betreft hun kennis en een sterkere lobbypositie zou daar niets aan mogen veranderen.
Maar om terug te komen: een goede apotheker moet chronisch misbruik kunnen inzien en durven ingrijpen ook, daar zit ook z'n kwalificatie. De vrije verkoop van OTC in supermarkten zal de gezondheidszorg dan ook helemaal niet ten goede komen. Ik zie een kassierster in de Lidl ons ook geen advies geven wat betreft de veiligheid van Nurofen in combinatie met ACE-inhibitoren.
Er is een controle-apparaat wat betreft misbruik op voorschrift, maar dat werkt veel te traag. Zo kan het zijn dat een apotheker een jaar na aflevering controle krijgt omdat patient X het wel iets te bont gemaakt heeft. Over controle op OTC-producten moet je niet twijfelen: enkel de apotheker kan zoiets momenteel inzien en inderdaad: apotheekshoppen is een zwak punt want een apotheker kan niet weten wat je net om de hoek gekocht hebt bij een 'concurrent.' Maar er wordt aan gewerkt
