JPV zei:
In je eerste punt word plots heel wat minder "pro-consument" dan je anders bent, gewoon omdat het je beter uitkomt. Een opzoeking doen in de databank zonder dat je zelfs van plan bent een krediet uit te geven is een bijzonder twijfelachtige praktijk. Je reactie over een "uitgebreid dossier bijhouden" zonder enige meerwaarde (want als ik later opnieuw een dossier indien moet je opnieuw een opzoeken doen en zijn de resultaten van een jaar geleden geen reden tot weigering) lijkt zelfs voldoende grond voor een case bij de privacycommissie. Nu zal je het wellicht ontkennen (omdat het je beter uitkomt), mocht het je te beurt vallen zal je wel een aangetekend sturen naar de privacycommissie en de privacycommissie kennende zal dat kans hebben op slagen.
Als er borg wordt gestaan, na voorafgaandelijk overleg en in wederzijds akkoord met de bank, door een ander zal er uiteraard geen weigering zijn en komt de hele reden achter onze discussie (de motivatie van de weigering) meteen al te vervallen.
Inzake je tweede punt: Smiles_ was wel degelijk veel te restrictief. Fimaser is trouwens de uitgever maar Buy Way is een firma die veel breder speelt en de vraag is wat Buy Way wel zou kunnen weten wat Fimaser niet weet, en Fimaser en Buy Way zijn wel degelijk 2 onderscheiden bedrijven met eigen rechtspersoonlijkheid en Buy Way geeft de kaart niet uit. Het punt was dat er wel degelijk een consultatie is van meerdere gegevensbanken, wat Smiles_ vrij laconiek en veel te snel ontkende. Dat het al dan niet banken zijn doet niet terzake, een bank zou ook in meerdere bronnen kunnen consulteren. De wetgeving laat overigens de consultatie van andere bronnen ook gewoon toe (art 11 Wet betreffende de Centrale voor Kredieten aan Particulieren), dus Smiles_' ontkenning was gewoon niet correct. Hij weet het wellicht zelf ook want hij heeft die opmerking al uit z'n post verwijderd.
Inzake je derde en vierde punt, ik vind het markant dat je het engelse debit card vertaalt als debetkaart (bijvoorbeeld voor een Bancontact instrument), maar je dan plots kredietkaart maakt van het engelse deferred debit card, en dat je hier debit en credit door elkaar lijkt te halen (wat ik dus niet snap is hoe jij "krediet" maakt van het engelse "deferred debit" en het bestaan van het "uitgestelde debet"-principe gewoon ontkent, leg eens uit hoe je hieraan komt en hoe je precies die vertaling maakt ipv gewoon te zeggen dat het zo is - geef mij aub ook de volgens u vertaling van de alleenstaande termen "deferred" en "debit"). Het onderscheid is wel degelijk duidelijk en het gaat over onderscheiden instrumenten. Bij de ene is er een kredietlijn, is het niet volledig afbetalen een normale praktijk met vastgelegde intresten, bij de ander is er geen kredietlijn, moet alles op het einde van de periode afbetaald worden en zijn er alleen (hoge) intresten als men niet binnen de afgesproken termijn betaalt, wat niet de bedoeling is (itt een kredietkaart).
Je maakt handig gebruik van het feit dat je die richtlijn aan jouw kant hebt, maar ik snap ook niet hoe zij "krediet" maken van wat ze in het engels nog altijd omschrijven "debit". Het Engelse onderscheid tussen "debit" and "credit" bestaat evenzeer in het nederlands en er is geen reden om alles onder "kredietkaart" te veralgemenen.
Ref ook:
Charge card - Wikipedia, the free encyclopedia en zie bijvoorbeeld:
http://www.americanexpress.be/sites/default/files/pdf/TC_consumer_cards_nl.pdf , in de AMEX voorwaarden komt de term "kredietkaart" zelfs niet eens voor. AMEX heeft enkel deferred debit kaarten.
In een contact met de AMEX klantendienst van al een tijd geleden hebben ze mij ook eens bevestigd dat ze de term "kredietkaart" naar herkenbaarheid toe gebruiken in sommige promoties etc, maar dat hun kaarten technisch gezien niet onder de noemer "kredietkaart" vallen. Dus het is niet alleen ikzelf die de zaken zo noem.
Een kredietkaart en een uitgestelde debetkaart zijn gewoon ZODANIG verschillend en kunnen zoveel verschillende gevolgen hebben dat, wanneer je op technisch niveau over die zaken praat, je de term "kredietkaart" wat mij betreft niet voor beide gebruiken (ook niet door er een andere kwalificatie aan toe te voegen zoals jij doet). Ook voor de consument zou het een veel betere zaak zijn om, net zoals in het Engels, beide instrumenten hun eigen naam te geven om zo het verschil meteen duidelijk te maken.