Ik heb het hier niet over londlopende kinderen of een baby die in het midden van de nacht begint te wenen, absoluut niet. Die hebben we hier ook, zowel boven als onder ons zitten ze met kleine kinderen. Er is een verschil tussen lawaai van alledaagse activiteiten en omstandigheden en lawaai waarin je overdrijft.
Als je beslist om om 2u 's nachts tv te kijken, te gamen of gitaar te spelen, dan is (volgens mij toch) common sense dat je u geluid aanpast en niet u boxen openzet? Zelfs als wij 's avonds tv kijken betwijfel ik dat de mensen in het appartement onder ons het programma zouden kunnen meevolgen.
Als je meerdere nachten na elkaar op elkaar licht te schreeuwen, in die mate dat je gewoon elk woord verstaat, dan ga je er over. Ok, das een ruzie, maar ffs, als da geen overlast is van lawaai, dan weet ik het ook niet.
De buren naast ons werken allebei in ploeg, die hoor ik af en toe eens als ze opstaan of de deur toe doen, maar dat is het ook. Daar klaag ik heus niet over, ook niet als die boven ons gewoon rondlopen of hun kind aan het rondspringen, dat is 'normaal' lawaai. Al de rest kan je beperken.
Ik vind het nogal raar dat iedereen mij de slechte vindt omdat ik ga vragen om toch de tv iets stiller te zitten in het midden van de nacht zodat ik ook eens deftig kan slapen. Als je 4 maanden lang ongeveer de helft van de nachten lawaai maakt in het midden van de nacht, dan vind ik toch dat ik daar eens mag gaan vragen om toch te proberen om er op te letten.
Is het dan zo moeilijk om gewoon te zeggen, ah ok geen probleem, dat doen we? Of mag je tegenwoordig niets meer vragen?