Riverdale27
Legacy Member
dacuba zei:
Je begrijpt me verkeerd, maar dat is mijn schuld, ik was niet duidelijk genoeg. Die eerste twee zijn al de rest constant houdend. M.a.w. als je moet kiezen tussen twee identieke beleggingen maar met verschillend risico, dan kies je degene met het laagste risico. En als je moet kiezen tussen twee identieke beleggingen maar met verschillend rendement, dan kies je degene met het hoogste rendement. Iedereen zal dat doen, daarom dat het twee assumpties zijn die je bijna in steen kan schrijven. In uw puntje 3 bevestig je eigenlijk letterlijk mijn eerste twee assumpties: "ik wil zoveel mogelijk return voor het risico dat ik neem".
Wat puntje 3 betreft... Je zegt ook op de lange termijn te beleggen, maar je kan op lange termijn ook in een spaarrekening beleggen. Dan heb je quasi geen risico dat je geld verliest. Sommige mensen willen niet lievers dan dit, maar jij kan wat meer risico aan. Het punt is dat je zoveel risico neemt als je zelf wil, niet te weinig, maar ook niet teveel. Iemand die echt nul risico wil nemen (ik ken van die mensen), die zullen jouw passieve portefeuille niet willen, zelfs niet over 40 jaar. Die willen gewoon geen risico. En andersom zal jij ook niet alles je leven lang op een spaarrekening willen hebben, toch? Daarmee dat ik zeg: iedereen houdt best de portefeuille aan die het best bij zijn preferenties past.
Dus die dingen kloppen ook gewoon voor jou hoor...
Misschien kan ik het iets duidelijker formuleren:
1) beleggingen hebben een aspect van rendement en een aspect van onzekerheid over dat rendement
2) gegeven een bepaald rendement zullen mensen een belegging met zo weinig mogelijk onzekerheid prefereren en gegeven een bepaald niveau van onzekerheid zullen mensen een belegging met zoveel mogelijk rendement prefereren
3) mensen willen op ieder moment in de tijd een portefeuille aanhouden die voor hen goed aanvoelt: niet teveel risico (geen aandelen voor iemand die wil sparen) en niet te weinig risico (geen spaarrekening voor iemand die aandelen wil)
Wel, als je die eenvoudige assumpties aanvaardt, dan zie je meteen waarom DCA een minder goede strategie is. Omdat je niet meteen in een portefeuille belegt die zo goed mogelijk overeenkomt met je preferenties rond risk & return, gooi je potentieel rendement weg => Je kan en wil wel risico nemen, maar het DCA schema verbiedt het je.
Zou jij in een spaarrekening beleggen als je met een passieve portefeuille kan leven? Neen? Waarom zou je dan aan DCA doen en al die maanden zoveel geld op je spaarrekening laten staan?
Anyway, ik heb mijn punt wel gemaakt ondertussen na zovele posts... Iedereen die het wil geloven, super, iedereen die het niet wil geloven, jammer
ale ja hoeveel mensen daar dan nog op intekenen, da's pas om mee te lachen.
