KnightOfCydonia zei:
Ik respecteer dat andere mensen daar een andere visie op hebben, maar een discussie dien je te voeren met objectieve argumenten. Voor andere vormen van overheidssubsidies kan je objectief voordelen aanwijzen van overheidssubsidiëring ten opzichte van private markt werking, bijvoorbeeld wat onderwijs (gelijke kansen voor iedereen), milieu of gezondheidszorg (falen van marktwerking) betreft.
Wat cultuur betreft lukt dat niet, zoals je zelf zegt, dit is een zeer subjectieve materie, waar de overheid zich dan ook beter zoveel mogelijk buiten zou moeten houden.
Wie daar een andere visie op nahoudt moet trouwens ook niet alleen uitleggen waarom cultuur subsidiëring verdient, maar ook waarom bepaalde zaken wél cultuur zouden zijn en andere niet.
Datzelfde kan je afmeten bij de cultuursubsidies ook hoor. Zo werden er objectieve parameters als bereik, impact, innovatie, inbedding in het lokale maatschappelijke weefsel, betrokkenheid van diverse maatschappelijke groepen etc. in het selectieproces opgenomen. De kritiek van veel cultuurcentra was dat er meer naar deze objectieve parameters werd gekeken dan naar de subjectieve inhoudelijke afweging.
Wat je nooit objectief kan maken is echter de selectie van de objectieve parameters. Maar dat is overal zo. Het afmeten van het succes van subsidies aan de hand van de financiële return is bijv. een subjectieve keuze waar dan wel objectieve parameters voor gekozen kunnen worden.
squalleke123 zei:
Lol. Ieder selectieproces zonder basis van objectieve criteria biedt de mogelijkheid tot nepotisme. Heel idealistisch van jou dat je je volle geloof in het huidige selectieproces stelt, dat wel...
Je zoekt beter eens het selectieproces op vooraleer kritiek te hebben.
Diversifieren is de beste manier om een rendement te beschermen. Slim kiezen is de beste manier om rendement te verhogen. Volledig random diversifieren geeft je wat betreft financien gemiddeld genomen een resultaat met alfa = 0 (maw uw investering volgt gewoon de markt). Hier ook, volledige willekeur geeft je ruwweg dezelfde kans op een meesterwerk als de kans dat een werk een meesterwerk is.
We spreken hier niet over financieel rendement hé, wel over cultureel rendement. Het gebruiken van economische maatstaven om te zien of iets succesvol is of niet is
ook een subjectieve keuze. En in dit selectieproces is met zoveel mogelijk objectieve parameters gewerkt om zo goed mogelijk accountable te zijn.
