werkloos zijn is niet gelijk aan profiteren. Het kan iedereen overkomen.
Beroepswerklozen, dat zijn de profiteurs. Evenals de groeiende groep leefloners: jonge twintigers die een leefloon trekken. Waar gaat dat naartoe. Bv studenten die een leefloon trekken om te studeren: ge kunt ook werken en in avondschool studeren. En ok, het zal dan niet uw studie zijn van eerste keuze, maar dat is dan maar zo.
De sancties voor zwartwerk zijn ook een lachertje: paar maanden dop verliezen (ondertussen werkt men lustig door in het zwart) en daarna begint het spelletje opnieuw.
Mensen die elke dag vroeg moeten opstaan en laat thuiskomen voor zulke mensen hun dop te betalen zijn daarvan de dupe.
Iemand die enkele jaren heeft gewerkt, werkloos wordt door pech, mag van mij gerust een deftige uitkering krijgen om "even op z'n plooi" te komen en iets nieuws te zoeken of om zich te herscholen.
Iemand die echter als 30er nog een uitkering krijgt als schoolverlater omdat hij nog niet voldoende gewerkte dagen heeft, of iemand die betrapt werd op zwartwerk naast de uitkering: geen medelijden.
Zulke mensen help je niet verder met cash geld te geven elke maand. Integendeel.
----
Los van het feit of er inderdaad wel genoeg werk is voor iedereen. Zoals Repje reeds aanhaalde: we kunnen met steeds minder mensen steeds meer produceren.
Maar als we gaan consuminderen, en dat wordt ons toch aangeraden, zal de hel op de werkvloer pas echt losbarsten. Stel je eens voor dat we allemaal een leven lang deden met dezelfde meubels (zoals vroeger), dat we een TV enkel kochten als de andere kapot was (zoals vroeger), dat we 7 jaar met een GSM doen, dat auto's (ook bedrijfswagens) pas vervangen worden als er rook uit de motor komt, dat we kortom minder uitgeven. Je zal de jobs zien sneuvelen bij bosjes.
Jarenlang hebben we een economie geboost op basis van enorme groei (op schulden gebaseerd, fictieve groei dus). Als je daar de lucht uitlaat zitten we als ratten in de val.
Hoeveel overbodige jobs zijn er nu al niet? Bv die (electronische) maaltijdcheques: schaf dat af door een nettovergoeding op de loonbrief en je kan een paar honderden jobs schrappen bij Edenred, Sodexho en consoorten. Zijn we dan tevreden? Of gunnen we een ander ook wat?
Laat de overheid efficienter werken en je kan grofweg de helft van de ambtenaren ontslaan.
Kassa's in de warenhuizen? Zelf scannen hé mensen. Terug enkele jobs weg.
Fnac en standaardboekhandel? Ben je ouderwets of wat? Online moet je kopen. Sluiten maar die winkels en hoppa weer tientallen jobs op de tocht.
Kleren kopen in de shop in de stad? Neen, kopen bij online shop, effe passen en terugsturen. Laat de sukkel die in dat magazijn werkt maar hollen met z'n karretje bestellingen, goed voor z'n conditie, nietwaar? Ondertussen exit shops detailhandel.
En zo kan je eindeloos doorgaan.
Enerzijds moeten we extra consumeren om het circus verder te doen laten draaien, anderzijds moeten we consuminderen omdat de groei en het systeem aan z'n limieten zit.
Als ratten in de val.
Ben benieuwd voor de toekomst. Als we eerlijk zijn moeten we gewoon toegeven dat er geen werk is voor iedereen in dit land. Gezin van éénverdieners zal terug de norm worden wegens geen werk voor tweeverdieners. Misschien niet slecht, veel gezinnen gaan nu ten onder aan de druk, stress en een streven naar alsmaar méér en méér. Mss wat tijd voor meer levenskwaliteit?
Schrap alle overbodige jobs (tussenschakels), gesubsidieerde jobs en nepstatuten eens: je zal verschieten wat er nog maar overblijft van jobs die echt een economisch toegevoegde waarde hebben. En laat dan deze laatste jobs (prive-sector) nog in aantal dalen de laatste jaren.
Mede dankzij politici zoals Vande Lanotte (bashen op alle grote bedrijven) en de vakbonden (die meer verdienen aan een werkloze dan aan een werkende).