Mulan zei:
En ik heb dan weer al een allergische astma-aanval gehad in een huis waar ze de katten in een andere kamer hadden gestoken én die dag nog gestofzuigd en gedweild hadden net omdat ze wisten dat ik allergisch ben... :/
Dat is de logica zelve. Je krijgt nooit alles meteen weg gestofzuigd of gedweild. Zo éénvoudig ruim je de restanten van een kat niet op.
Als een verhuurder erin slaagt, iemand die toch katten in huis haalt, het appartment uit te krijgen, en de volgende huurder heeft een allergie aan katten dan bestaat de kans dat die huurder daar effectief nog steeds last van zal hebben.
Maar ik blijf erbij dat jij NOOIT een aanval kan krijgen (zoals de buurvrouw van de TS blijkbaar beweert) in je eigen appartement als er katten zich in een ander appartement bevinden. Maar als één van de katten ook maar 1 seconde in de gemeenschappelijke hal geweest zijn dan kan je het al vlaggen hebben. Dat kan wel.
En ook al zijn de katten weg bij je buurman, en je gaat daar een jaar later even langs, ook dan kan je (in theorie alvast) nog aanvallen krijgen omdat er nog altijd restanten van die katten dan aanwezig kunnen zijn.
En natuurlijk als het katten zijn die het appartement mogen verlaten dan ga je als buur er zeker last van hebben, want die katten lopen overal rond.
desolation zei:
Punt blijft dat als ge geen contact kunt hebben met die katten, er ook geen allergische reactie kan zijn.
Correctie: Punt blijft dat als ge geen rechtstreeks
EN onrechtstreeks contact kunt hebben met die katten, er ook geen allergische reactie kan zijn.
pardal capoeira zei:
En verander kat en hond eens door baby of kind. Ga je de huurders ook aanspreken als hun baby 's nachts weent of een uithuiszetting vragen?
Dat gebeurt. Er zijn buren die daarvoor effectief naar de rechtbank gestapt zijn in het verleden en heden. Ik heb daar al effectief rechtzaken van zien passeren. Ik moet wel nog de eerste rechtzaak vinden waarbij de buren daar als overwinnaar uitkwamen. Al kan in ergens wel begrijpen dat een baby dat dag en nacht huilt vervelend is. En al zeker als die buren je dan negeren als je vraagt of ze hun best willen doen hun baby iets minder te laten huilen. (Het moet van twee kanten komen hé)
metool zei:
Een verhuurder die een verzoekschrift neerlegt tegen zijn huurder (in verwijdering van het dier) en daarbij overlast kan aantonen heeft een (veel) grotere kans op een vonnis in zijn voordeel.
Mee eens maar nogmaals: Hoe langer het dier er al zit in het appartement hoe lastiger het wordt.
Want dan gaat de rechter de vragen stellen: Waarom was er 5 jaar lang geen overlast met dit dier? En nu ineens wel? En waarom heb je 5 jaar lang niets gedaan?
Dus hoe sneller een verhuurder actie onderneemt, hoe meer kans op succes voor die verhuurder.