Archief - ik kan maar maximaal 3000 euro inbrengen (belastingaangifte)

Hey forummers,

klopt dit, ik betaal maandelijks 340 euro af voor mn lening, dus jaarlijks 4000 ongeveer.
(lening in 2014 afgesloten)
ik wou dit bedrag nu in mn tax on web stoppen, bij mn inkomsten 2015, en krijg foutmelding: U kunt maximaal 3000 euro inbrengen.


HOEZO is mijn eerste reactie? ik betaal vrij weinig af, dus de meesten zullen ongeveer jaarlijks 5000 of 7000 euro kapitaal en intrest aflossen,
kunnen die mensen dan ook maar 3040 euro inbrengen?

Of zie ik het verkeerd?

Bedankt

Is dit het? Belastingvermindering voor de enige en eigen woning (woonbonus) | Vlaanderen.be

Ja kan maximum 3.040€ inbrengen. Zelfs al betaal je 100.000 euro per jaar terug aan kapitaal en interesten, dan nog kan je maximaal 3.040€ inbrengen.

Je wil nu toch niet dat de staat je huis volledig betaald, het is nu toch al een belasting voordeel van 3040 of netto +/- 1500€ per jaar naar gelang je verdiensten, een huurder die krijgt niks !

Dat bedrag wordt procentueel bepaald. Voor iedereen is dat wat anders, maar ja, je kan maar een maximum bedrag inbrengen.

dan is het eigelijk veel slimmer op je lening op 30 jaar te zetten, en laag maandbedrag elke maand.
aangezien je toch met dat plafond zit...

Niet echt, omdat je véél meer intresten gaat betalen op 30 jaar.

S.conceiçao7 zei:

dan is het eigelijk veel slimmer op je lening op 30 jaar te zetten, en laag maandbedrag elke maand.
aangezien je toch met dat plafond zit...

Klik om te vergroten...

Afhankelijk wat u intrestvoet dan is. Bij sommige was dat het geval, omdat de intrest zo laag staat. Kun je hier berekenen.
Hoeveel kost mijn huis? - Mijn belastingvoordeel

Caracalla zei:

Niet echt, omdat je véél meer intresten gaat betalen op 30 jaar.

Klik om te vergroten...

Veel mensen redeneren zo, maar zo simpel werkt het niet.

Bijvoorbeeld 25 jaar vs 20 jaar:

1. + Meer voordeel woonbonus
2. + De eerste 20 jaar zit je met een lagere aflossing en kan je dus meer sparen (rendement meerekenen)
3. - Meer interesten
4. - De laatste 5 jaar kan je minder sparen (verlies rendement rekenen) want je hebt nog altijd die aflossing

Puntje 2 en 4 worden vaak over het hoofd gezien.

Het hangt dus af van vooral 2 parameters:

• Welke rentevoet krijg je bij de bank voor beide periodes? (gekende parameter indien het een vaste rentevoet is)
• Wat is het verwachte rendement op uw spaargeld (ongekende parameter)

Veel mensen maken de fout om enerzijds te argumenteren dat je meer interesten betaalt, maar anderzijds geen rekening te houden met het voordeel van dat rendement.
Voor mensen die al hun geld op een spaarboekje laten staan zal dat rendement niet hoog genoeg zijn om die interesten te compenseren. Voor mensen die sowieso al aandelen kopen is het een complexer verhaal.

Hoe lager het bedrag dat men leent, hoe minder rendement men nodig heeft trouwens om die interesten te compenseren (omdat het voordeel van de woonbonus dan relatief zwaarder doorweegt). Ik snap dan ook niet waarom sommige mensen zich laten vangen (zeker met dergelijke historische lage rentevoeten) en nu bij een herziening kiezen voor een kortere looptermijn "omdat ze dan minder interesten betalen"

grootste zaak die je vergeet is dat het altijd interessanter is om veel kapitaal vlug af te lossen, als je een scheiding of iets anders tegenkomt.

Ik veronderstel dat je de situatie bedoelt waarbij de lening dan stopgezet wordt.
Dat is inderdaad een mogelijk scenario. Je zal meer interesten betaald hebben én minder kapitaal afgelost hebben. Aan de andere kant zal je hier evengoed meer gespaard hebben, dus blijft het ook afhangen van uw rendement (het verschil zal groter zijn omdat het voordeel van de extra jaren woonbonus wegvalt).

Daarnaast heb je genoeg mensen die alleen een woning kopen of elk een afzonderlijke lening aangaan (en die kunnen behouden wanneer ze uit elkaar gaan).
Bij scheiding kan je ook de lening overnemen (maar zal vaak financieel moeilijk zijn).

Nu goed, het was zeker niet mijn bedoeling om lange termijnen te promoten. Iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken. Er kunnen ook niet financiële redenen meespelen (liever "de korte pijn" bijvoorbeeld).
Ik wou vooral de perceptie tegengaan dat leningen op lange termijn bij definitie financieel minder interessant zouden zijn omwille van een hogere rentevoet.

De praktijk bewijst dat men in de "jonge jaren" vaak het gespaarde geld gebruikt voor aankoop van goederen OF voor investeringen. Zeker niet altijd, maar toch vaak. Het argument "dat je meer gespaard zal hebben" klopt dan ook maar voor een beperkt aantal mensen.

Bovendien zal je, bij een groter beschikbaar gezinsinkomen, vaker beslissen om bvb 4/5e te gaan werken. Iets wat niet noodzakelijk is, maar bij een groter inkomen vaak gebeurt. het argument "tjah, dan moeten ze dat maar niet als een beschikbaar inkomen beschouwen", heeft imho weinig waarde. Het IS beschikbaar, hoe je het draait of keert. Sparen is evengoed een optie als andere.

pas op: als het voordeel groot is door langer te lenen (bij klein verschil van rentevoet) zou ik het ook adviseren. Maar:
- verder dan 25 jaar zou ik nooit gaan ( ivm kinderen die later studeren)
- enkel bij een duidelijk financieel verschil (kleine aanpassingen aan de effectieve opbrengst van de woonbonus zullen er in de toekomst wel nog zijn, waardoor het voordeel ook niet zeker is. Zal nooit een schok zijn, maar toch van belang)
- enkel bij een stabiele werksituatie (waardoor je niet vlug verandert van werk én woning).
- enkel bij vaste rentevoeten (de variabiliteit van variabele leningen is een grote onzekerheid naar de toekomst, toch zeker bij iets hogere rentevoeten dan nu het geval is).

JPV zei:

grootste zaak die je vergeet is dat het altijd interessanter is om veel kapitaal vlug af te lossen, als je een scheiding of iets anders tegenkomt.

Klik om te vergroten...

Dit.

Statistisch gezien is de kans op een scheiding vrij groot (in 2014, 71 scheidingen per 100 huwelijken), vandaar dat ik dat ook altijd als een argument gebruik om op zo kort mogelijke tijd af te lossen.
Alleenstaanden zijn een risicogroep op armoede
Alleenstaanden met schulden.....

Tefal zei:

(in 2014, 71 scheidingen per 100 huwelijken)

Klik om te vergroten...

Ow jom serieus. Ik wis dat het hoog was, maar dacht altijd dat het onder de 50 zou zitten. Maw 7/10 huwelijken mislukken.

Tefal zei:

Dit.

Statistisch gezien is de kans op een scheiding vrij groot (in 2014, 71 scheidingen per 100 huwelijken), vandaar dat ik dat ook altijd als een argument gebruik om op zo kort mogelijke tijd af te lossen.

Klik om te vergroten...

1960 65.220 4.589 7,04%
1961 62.371 4.607 7,39%
1962 62.086 4.697 7,57%
1963 62.449 5.171 8,28%
1964 65.008 5.470 8,41%
1965 66.535 5.520 8,30%
1966 68.330 5.826 8,53%
1967 68.309 6.023 8,82%
1968 69.713 6.057 8,69%
1969 72.330 6.458 8,93%
1970 73.261 6.403 8,74%
1971 73.644 7.024 9,54%
1972 74.352 7.832 10,53%
1973 73.664 8.336 11,32%
1974 73.567 10.133 13,77%
1975 71.736 10.977 15,30%
1976 71.142 12.665 17,80%
1977 69.073 12.867 18,63%
1978 67.127 13.528 20,15%
1979 65.429 13.381 20,45%
1980 66.369 14.457 21,78%
1981 64.380 15.323 23,80%
1982 62.341 16.004 25,67%
1983 59.629 17.125 28,72%
1984 58.962 18.645 31,62%
1985 57.559 18.440 32,04%
1986 56.780 18.380 32,37%
1987 56.563 19.722 34,87%
1988 59.075 20.809 35,22%
1989 63.511 20.256 31,89%
1990 64.554 20.331 31,49%
1991 60.740 20.845 34,32%
1992 58.156 22.262 38,28%
1993 54.112 21.602 39,92%
1994 51.962 22.041 42,42%
1995 51.402 34.983 68,06%
1996 50.552 28.402 56,18%
1997 47.759 26.748 56,01%
1998 44.393 26.503 59,70%
1999 44.171 26.423 59,82%
2000 45.123 27.002 59,84%
2001 42.110 29.314 69,61%
2002 40.434 30.628 75,75%
2003 41.777 31.355 75,05%
2004 43.296 31.405 72,54%
2005 43.141 30.840 71,49%
2006 44.813 29.189 65,14%
2007 45.561 30.081 66,02%
2008 45.613 35.366 77,53%
2009 43.303 32.606 75,30%
2010 42.159 28.903 68,56%
2011 41.001 27.522 67,13%
2012 42.198 26.145 61,96%
2013 37.854 24.872 65,71%
2014 39.879 24.310 60,96%

Je cijfers zijn al wat outdated, dit zijn de statistieken (in kolommen: jaar, aantal huwelijken, aantal scheidingen, verhouding).

Belangrijk (en daardoor je cijfers wat relativerend) is de duidelijke daling van het aantal echtscheidingen, sterker dan het aantal huwelijken. Zou je kunnen toewijzen aan het feit dat "mensen die twijfelen" kiezen voor wettelijk samenwonen, maar imho is het eerder omdat de reserve van slechte huwelijken aan het opraken is. Het aantal huwelijken is eigenlijk, relatief gezien, de laatste jaren best stabiel (toch op lange termijn). Wss ook omdat mensen die vroeger wettelijk samenwoonden, nu toch beginnen te kiezen om te trouwen.

2008 45.613 35.366 77,53%
2009 43.303 32.606 75,30%

Klik om te vergroten...

Ik vraag me af of die piek iets te maken heeft met de bankencrisis in die periode. Mensen die geld verliezen, druk op het huwelijk, etc..

Was dat toen niet dat er een nieuwe echtscheidingsprocedure was?

JPV zei:

Was dat toen niet dat er een nieuwe echtscheidingsprocedure was?

Klik om te vergroten...

Geen idee
En die statistieken zeggen niks over hoe lang die huwelijken geduurd hebben

Op statbel.fgov.be kan je ook dat terugvinden

JPV zei:

Je cijfers zijn al wat outdated, dit zijn de statistieken (in kolommen: jaar, aantal huwelijken, aantal scheidingen, verhouding).

Klik om te vergroten...

ik bedoelde 61% vermoed ik
De cijfers op statbel.fgov.be zijn wel interessant: oudste (in 2012) was +80j, de jongste 19j, piek ligt tussen 40 en 50 jaar (wellicht onder het motto; we blijven samen voor de kinderen, ofwel zijn er gewoon meer mensen tussen 40-50j)...