Amintah
Legacy Member
Mensjes, ik heb jullie raad nodig! 
Al zal ik hier maar eens eerst beginnen met het verhaal uit te leggen.. De vraag zal hoe dan ook zijn: wat raden jullie mijn pa aan ?
Maar pak gerust iets om te drinken en laat gerust jullie mening of goede raad weten na het lezen van mijn verhaal.
Om eventjes terug te keren in de tijd naar een heel belangrijk moment, januari 2011 hebben wij het slechte nieuws gekregen dat mijn papa kanker had. Er zat een kanker 'bol' achter zijn neusholte, die groeide richting zijn linkeroor. Een geluk bij een ongeluk: het zat volledig ingekapseld. Dus er waren geen uitzaaiingen. Het slechte nieuws was echter dat het niet te opereren viel, vermits het op een 'onbereikbare plaats' lag. Al onze hoop lag dus toen in de chemo en radio.
Ik zat toen in mijn laatste jaar toegepaste informatica, bezig met mijn eindwerk, ik deed mee in aan een wedstrijd van SAP .. Dus ik had mijn bezigheden en wou zeker slagen, maar ik wou er ook zijn voor mijn pa. Maar dat laatste is mij minder goed gelukt. Toen mijn pa ziek thuis lag, dankzij de chemo etc, voelde mijn ma zich in haar element. Ze had namelijk het alleen-heerschappij en iedereen moest luisteren naar haar. Ik had het vroeger al moeilijk met haar karakter, vermits ze voor mij een beetje een dictator is.. Maar toen werd het nog veél erger... De regeltjes die ze iedereen oplegde waren niet houdbaar. Ik ga niet alle details vertellen, maar het was een verschrikkelijke tijd. Ik had het enorm moeilijk en begon weg te vluchten in mijn werk.. (Helaas heb ik toen mijn lief ook wat in de steek gelaten.. Ik zat liever op mijn werk omdat er daar niemand aan mijn kop aan het zagen was).
Als puntje bij paaltje komt: eind Juni zijn alle behandelingen voor mijn pa gedaan en mocht hij beginnen aan zijn herstel en revalidatie. Hij was wel een deel van zijn gehoor kwijt: hij verstaat gewone gesprekken nog net wel. Maar hij moet zich enorm concentreren en al zeker in vergaderingen.. Ook een alarm hoorde hij nog maar lichtjes afgaan en gefluister verstaat hij helemaal niet. (Ivm dat alarm : mijn pa zit in de security wereld, voor hem van enorm belang dus).
Ik studeerde eind juni af, met onderscheiding. Maar mijn ma haar reactie daarop.. 'ik dacht dat ge voor grote onderscheiding ging?'. Niet eens iets van proficiat, het was niet goed genoeg voor haar..
Begin Juli begon ik toen met werken. En blij als ik was: daar hoorde ook onmiddellijk een auto bij. Ik was toen de trotse bezitter van een VW Jetta. En aangezien ik met de auto van mijn ouders nergens naar toe mocht, buiten taxi spelen voor mijn zussen & broer, dacht ik van eindelijk wat meer te mogen rond rijden.. Het was tenslotte mijn auto nu, met tankkaart.. En ik wou naar mijn lief toen gaan. Ik mocht niet van mijn ma .. Om een lang verhaal kort te maken: er volgde een gigantische ruzie en mijn ma heeft mij toen geslagen en dat was voor mij de druppel die de emmer deed over lopen.. Ik heb 's nachts mijn spullen gepakt en ben vertrokken. (Dus Juli 2011 ben ik thuis vertrokken..)
Ik kon écht niet meer samenleven met haar. Als er iets verkeerd was of ze wou eens van haar oren maken, ik had het echt altijd gedaan. Discussiëren ging niet met haar, enkel ruzie maken.. En owee als ge een andere mening durft te hebben als haar hé. Zo een dingen konden echt niet bij ons.
December 2011: na een moeilijke periode qua contact met mijn ouders, werd het contact vooral met mijn pa hersteld. Hij wou hoorapparaten kopen, maar mocht niet van mijn ma.. Ze wou liever met dat geld op reis gaan. En in december, de dag dat ze 22 jaar getrouwd waren, riep mijn ma nog naar hem dat ze niet oud wilt worden met hem, dat ze enkel bij hem nog samen is voor het geld, want moest ze meer geld hebben, dan was ze al lang vertrokken.
Toen is er iets gebroken bij mijn pa :/
Sinds dat ik overigens niet meer thuis woon, is mijn pa nu overal het slachtoffer van geworden. Hij kan nu ook niets meer goed doen voor haar. (Nu begrijpt hij mij eindelijk waarom ik ben weg gegaan).
Het is zelfs in die mate dat ze altijd kwaad was dat hij het huis niet verder afwerkte, maar tegelijk was ze kwaad als hij dat wel deed want dat kostte geld. Dat soort onlogische toestanden dus .. >.<
Ondertussen heeft mijn pa er al voor kunnen zorgen dat ze nu gescheiden rekeningen hebben + 1 gemeenschappelijke voor de kosten. Zodat ze apart kunnen sparen.. De regeling is nu dat ze elk 70% van hun loon storten, en 30% kunnen sparen.. In mijn ma haar geval kan ze nog 300 euro per maand sparen, mijn pa 3x zo veel. Nu is mijn ma daar kwaad voor, want.. voor haar kan het niet dat hij zoveel meer kan sparen. Ze vindt dat hij ook maar 300 euro zou mogen overhouden per maand.
Nu heeft mijn pa gezegd dat hij toch hoorapparaten gaat kopen, van zijn eigen geld. Aangezien hij het echt nodig heeft.. Wederom is mijn ma kwaad en vindt ze dat hij die 3000 euro op de gemeenschappelijke rekening moet zetten. ahja.. Want als mijn pa hoorapparaten heeft, dan kan hij 'eindelijk' hun gefluister horen. Want zo is mijn ma wel, sinds ze weet dat hij gefluister of gewoon stil gepraat niet kan verstaan, fluistert ze constant tegen mijn zus. Wetende dat hij haar niet kan horen. (Mijn zus is btw hetzelfde karakter als mijn ma).
Wat heb ik nu afgelopen weekend gehoord: mijn ma wilt scheiden. MAAR ze wilt pas scheiden nadat mijn pa de erfenis van zijn pa heeft ontvangen.
Mijn ouders zijn dus getrouwd met gemeenschap van goederen. Maar mijn grootvader is in december 2009 overleden en het is een enorme erfenis die er aan zit te komen. Dus mijn ma wilt scheiden, vlak nadat mijn pa zijn erfenis heeft ontvangen, zodat ze ook met dat geld nog kan gaan lopen.
Mijn pa wilt dus ook scheiden, maar hij heeft vooral schrik voor de alimentatie kosten en dergelijke. Ook is de vraag nu: wat kan hij doen om zijn erfenis te beschermen? Want als hij de scheiding in gang wil zetten nog voor die erfenis er is, maar mijn ma begint dat te rekken.. Kan zij daar nog aanspraak op maken ?
En gewoon algemene tips zouden ook welkom zijn.. Ook ivm alimentatie kosten en dergelijke :/
Uiteraard kan mijn pa altijd even bij mij komen wonen moest het echt niet meer gaan, maar ook dat ligt gevoelig. Hij wilt namelijk niet dat ze hem dat 'wettelijk gezien' kwalijk kan nemen en zodus kan zeggen dat hij 'haar in de steek heeft gelaten'.
Sorry dat het verhaal zo lang is geworden, voor zij die het uitgehouden hebben om het tot het einde te kunnen lezen.. Het moest er eventjes uit ik kan echt boeken schrijven over mijn ma..
Als er mensen zijn met gouden raad: graag..
Al zal ik hier maar eens eerst beginnen met het verhaal uit te leggen.. De vraag zal hoe dan ook zijn: wat raden jullie mijn pa aan ?Maar pak gerust iets om te drinken en laat gerust jullie mening of goede raad weten na het lezen van mijn verhaal.
Om eventjes terug te keren in de tijd naar een heel belangrijk moment, januari 2011 hebben wij het slechte nieuws gekregen dat mijn papa kanker had. Er zat een kanker 'bol' achter zijn neusholte, die groeide richting zijn linkeroor. Een geluk bij een ongeluk: het zat volledig ingekapseld. Dus er waren geen uitzaaiingen. Het slechte nieuws was echter dat het niet te opereren viel, vermits het op een 'onbereikbare plaats' lag. Al onze hoop lag dus toen in de chemo en radio.
Ik zat toen in mijn laatste jaar toegepaste informatica, bezig met mijn eindwerk, ik deed mee in aan een wedstrijd van SAP .. Dus ik had mijn bezigheden en wou zeker slagen, maar ik wou er ook zijn voor mijn pa. Maar dat laatste is mij minder goed gelukt. Toen mijn pa ziek thuis lag, dankzij de chemo etc, voelde mijn ma zich in haar element. Ze had namelijk het alleen-heerschappij en iedereen moest luisteren naar haar. Ik had het vroeger al moeilijk met haar karakter, vermits ze voor mij een beetje een dictator is.. Maar toen werd het nog veél erger... De regeltjes die ze iedereen oplegde waren niet houdbaar. Ik ga niet alle details vertellen, maar het was een verschrikkelijke tijd. Ik had het enorm moeilijk en begon weg te vluchten in mijn werk.. (Helaas heb ik toen mijn lief ook wat in de steek gelaten.. Ik zat liever op mijn werk omdat er daar niemand aan mijn kop aan het zagen was).
Als puntje bij paaltje komt: eind Juni zijn alle behandelingen voor mijn pa gedaan en mocht hij beginnen aan zijn herstel en revalidatie. Hij was wel een deel van zijn gehoor kwijt: hij verstaat gewone gesprekken nog net wel. Maar hij moet zich enorm concentreren en al zeker in vergaderingen.. Ook een alarm hoorde hij nog maar lichtjes afgaan en gefluister verstaat hij helemaal niet. (Ivm dat alarm : mijn pa zit in de security wereld, voor hem van enorm belang dus).
Ik studeerde eind juni af, met onderscheiding. Maar mijn ma haar reactie daarop.. 'ik dacht dat ge voor grote onderscheiding ging?'. Niet eens iets van proficiat, het was niet goed genoeg voor haar..
Begin Juli begon ik toen met werken. En blij als ik was: daar hoorde ook onmiddellijk een auto bij. Ik was toen de trotse bezitter van een VW Jetta. En aangezien ik met de auto van mijn ouders nergens naar toe mocht, buiten taxi spelen voor mijn zussen & broer, dacht ik van eindelijk wat meer te mogen rond rijden.. Het was tenslotte mijn auto nu, met tankkaart.. En ik wou naar mijn lief toen gaan. Ik mocht niet van mijn ma .. Om een lang verhaal kort te maken: er volgde een gigantische ruzie en mijn ma heeft mij toen geslagen en dat was voor mij de druppel die de emmer deed over lopen.. Ik heb 's nachts mijn spullen gepakt en ben vertrokken. (Dus Juli 2011 ben ik thuis vertrokken..)
Ik kon écht niet meer samenleven met haar. Als er iets verkeerd was of ze wou eens van haar oren maken, ik had het echt altijd gedaan. Discussiëren ging niet met haar, enkel ruzie maken.. En owee als ge een andere mening durft te hebben als haar hé. Zo een dingen konden echt niet bij ons.
December 2011: na een moeilijke periode qua contact met mijn ouders, werd het contact vooral met mijn pa hersteld. Hij wou hoorapparaten kopen, maar mocht niet van mijn ma.. Ze wou liever met dat geld op reis gaan. En in december, de dag dat ze 22 jaar getrouwd waren, riep mijn ma nog naar hem dat ze niet oud wilt worden met hem, dat ze enkel bij hem nog samen is voor het geld, want moest ze meer geld hebben, dan was ze al lang vertrokken.
Toen is er iets gebroken bij mijn pa :/
Sinds dat ik overigens niet meer thuis woon, is mijn pa nu overal het slachtoffer van geworden. Hij kan nu ook niets meer goed doen voor haar. (Nu begrijpt hij mij eindelijk waarom ik ben weg gegaan).
Het is zelfs in die mate dat ze altijd kwaad was dat hij het huis niet verder afwerkte, maar tegelijk was ze kwaad als hij dat wel deed want dat kostte geld. Dat soort onlogische toestanden dus .. >.<
Ondertussen heeft mijn pa er al voor kunnen zorgen dat ze nu gescheiden rekeningen hebben + 1 gemeenschappelijke voor de kosten. Zodat ze apart kunnen sparen.. De regeling is nu dat ze elk 70% van hun loon storten, en 30% kunnen sparen.. In mijn ma haar geval kan ze nog 300 euro per maand sparen, mijn pa 3x zo veel. Nu is mijn ma daar kwaad voor, want.. voor haar kan het niet dat hij zoveel meer kan sparen. Ze vindt dat hij ook maar 300 euro zou mogen overhouden per maand.
Nu heeft mijn pa gezegd dat hij toch hoorapparaten gaat kopen, van zijn eigen geld. Aangezien hij het echt nodig heeft.. Wederom is mijn ma kwaad en vindt ze dat hij die 3000 euro op de gemeenschappelijke rekening moet zetten. ahja.. Want als mijn pa hoorapparaten heeft, dan kan hij 'eindelijk' hun gefluister horen. Want zo is mijn ma wel, sinds ze weet dat hij gefluister of gewoon stil gepraat niet kan verstaan, fluistert ze constant tegen mijn zus. Wetende dat hij haar niet kan horen. (Mijn zus is btw hetzelfde karakter als mijn ma).
Wat heb ik nu afgelopen weekend gehoord: mijn ma wilt scheiden. MAAR ze wilt pas scheiden nadat mijn pa de erfenis van zijn pa heeft ontvangen.
Mijn ouders zijn dus getrouwd met gemeenschap van goederen. Maar mijn grootvader is in december 2009 overleden en het is een enorme erfenis die er aan zit te komen. Dus mijn ma wilt scheiden, vlak nadat mijn pa zijn erfenis heeft ontvangen, zodat ze ook met dat geld nog kan gaan lopen.
Mijn pa wilt dus ook scheiden, maar hij heeft vooral schrik voor de alimentatie kosten en dergelijke. Ook is de vraag nu: wat kan hij doen om zijn erfenis te beschermen? Want als hij de scheiding in gang wil zetten nog voor die erfenis er is, maar mijn ma begint dat te rekken.. Kan zij daar nog aanspraak op maken ?
En gewoon algemene tips zouden ook welkom zijn.. Ook ivm alimentatie kosten en dergelijke :/
Uiteraard kan mijn pa altijd even bij mij komen wonen moest het echt niet meer gaan, maar ook dat ligt gevoelig. Hij wilt namelijk niet dat ze hem dat 'wettelijk gezien' kwalijk kan nemen en zodus kan zeggen dat hij 'haar in de steek heeft gelaten'.
Sorry dat het verhaal zo lang is geworden, voor zij die het uitgehouden hebben om het tot het einde te kunnen lezen.. Het moest er eventjes uit
ik kan echt boeken schrijven over mijn ma.. Als er mensen zijn met gouden raad: graag..
Plus ze zitten nog met dat erfenisrecht ook hé..
. Voor dat erfenisrecht kan je trouwens ook terecht bij de notaris, de meeste rekenen voor eenvoudige vragen niks aan, zeker niet als je reeds met een dossier daar zit. 