Archief - Thuis blijven wonen: in hoeverre acceptabel?

da schept genoegen hé Oldskooler.

Ik ben dit jaar 28 geworden en ik woon ook nog altijd thuis hoor. Ik heb anderhalf jaar een appartement gehuurd maar als alleenstaande is dat gewoon geld weggooien als je op die manier maar een 500 euro per maand kan sparen. Momenteel ben ik ook nog single dus ik zie niet in waarom ik terug alleen zou moeten gaan wonen, huren is nu zeker uit den boze.

Sowieso plan ik nog twee jaar te sparen en in 2015 als ik 30 geworden ben iets te kopen, dit is het scenario waar ik vanuit ga. Stel dat ik in de loop van dit jaar iemand leer kennen dan hier iets in wijzigen, maar normaal niet.

Ik heb ook veel mensen in mijn vriendenkring die al gebouwd hebben, samenwonen etc, maar ik zet sinds kort gewoon oogkleppen op en ik doe verder.

Ik zit trouwens exact in hetzelfde schuitje man...

De reden waarom veel mensen imo alleen gaan wonen is omdat de band met hun ouders niet meer fenomenaal is. Ouders die teveel regels gaan opleggen of onredelijke eisen stellen qua 'huur' of omgekeerd ook, kinderen die teveel vrijheid willen, niet meer willen 'verantwoording' afleggen aan hun ouders en ervoor kiezen om op hun eigen benen te staan.

Wanneer jij en je ouders zich goed voelen bij de situatie, profiteer er dan van om zo lang mogelijk door te sparen! Op een bepaald moment komt er echt wel een vriendin bij en dan heb je tenminste al een mooi spaarboekje om jullie leven samen te starten.

In mijn vriendenkring zijn er verschillenden die de 30 al gepasseerd zijn en die nog thuis wonen. En met die mensen is helemaal niks mis. Wat je ook vaak ziet zijn mensen die gaan samenwonen en dan thuis weggaan en zodra de relatie over is, gaan ze terug naar hun ouders.

Trek je vooral niet teveel aan van wat je denkt dat de maatschappij verwacht. Het kan misschien zijn dat mensen het nu een beetje raar vinden dat je nog thuis woont (op je 26e is dat trouwens helemaal niet abnormaal!), maar diezelfde mensen gaan zich over een paar jaar wanneer jij verder staat dan hun wel anders reageren.

ja ik ken ook zo iemand die min of meer soms wat "neerkijkt" van, allé, gij hebt de wereld nog ni gezien, ge hebt ni geleefd.
Onlangs stelde ze me (door omstandigheden, een afvaller dus plaatske vrij) voor of dak volgende maand mee naar amerika ging. 'k Zei van hm 't gaat ni lukken, ik heb net een huis gekocht en moet eerst nog wat renoveren en bewaar dus mijn geld liever daarvoor. Reactie: oh dat is de reden waarom ik niks koop, ik wil op reis wanneer ik wil.

Juist ja omdat ik nu ffkes mijn prioriteiten daar leg zou ik (nooit?) ni op reis kunnen. Dat ik minder aan mijn lening afbetaal dan zij aan huur en over 20j is het huis afbetaald is precies bijzaak.
En als ik dat dan uitleg wordt ze ambetant, mss omdat ze inziet dat op lange termijn haar levensstijl toch ni echt interessant is?

Ik snap die mensen niet goed. Die leven "nu" en sparen van reis tot reis. Oké, fijn, en ge kunt uw huur betalen enz. Maar dat is toch geen levensstijl om tot uw pensioen te doen. En wat met uw pensioen? Daarmee uw huur verder betalen? Want een nagel om aan hun gat te krabben hebben ze idd niet. En een eigendom tegen dan ook niet.

Best frustrerend

prickfisk zei:

snap niet waar die huurprijzen vandaan komen?
of wilt ge direct een ingebouwde 'moderne' keuken, inloopdouche en al die zever?

voor 400 euro vindt ge genoeg studiokes hoor.
als ge niet tegen een gebarsten tegel in de badkamer kunt of een kookfornuis uit '89 ja dan...

en met die werkuren hoop ik maar dat ge genoeg verdient, maar dan kunt ge ook uw huurbudget wat ruimer nemen he.

Klik om te vergroten...

Wel in 2010 was ik het thuis beu en ik wou alleen gaan wonen. Ik ben dan in Aalst een appartement gaan huren voor 450 Euro, en ik kan niet zeggen dat het luxueus was want dat appartement was letterlijk afgeleefd. Ik had enkel in de 'living' een kachel, en in mijn slaapkamer en badkamer was het echt bibberen in de winter. Omdat het zo een oud gebouw was had ik constant last van lawaai door oude waterleidingen en slecht geïsoleerde muren. Die keuken trok ook op niets trouwens.

Het enige wat je hebt is je vrijheid, maar je moet er wel een hoop comfort voor opgeven. Trouwens als je op zo een appartement iemand moet ontvangen die je leren kennen hebt, geeft dat dan een betere indruk dan thuis te wonen?

Als je echt het huis uit moet of er zijn andere dwingende omstandigheden oké.

Fransz zei:

Ge gaat natuurlijk als vrijgezel van 30 die nog thuis woont... moeilijk aan een deftige vriendin geraken
Ge kunt bij 65% van de vrouwen onmiddellijk afgeschreven zijn

Of toch zeker bij alle vrijgezellen die iets huren

Klik om te vergroten...

Mijn gedacht is: als ge iemand tegen komt die qua basis niet op dezelfde golflengte zit als jou, vergeet het dan maar. Als je écht gelukkig wil zijn in een relatie, dan moet je iemand zoeken die in grote lijnen dezelfde ideeën heeft als jou.
En als iemand het ok vindt om tot zijn 30ste thuis te blijven, dan is dat zo.

Er hangt natuurlijk wel veel af van de reden en van het "hoe". Is dat een kerel die te lui is om te gaan werken, de hele dag zit te gamen en op de kap van zijn ouders leeft, dan kan ik me niet rap genoeg omdraaien.

Is dat iemand die het gewoon geldverspilling vindt om te gaan huren (op zijn eentje dan nog wel) en die gewoon verstandig wil sparen om zelf wat aan te kunnen kopen, dan vind ik dat een topkerel!

En dat zeg ik dus als vrouw zijnde.

brandon_ zei:

Who.the.fuck.cares.
Leef toch gewoon uw leven zeg? Waarom er ook maar één sikkepit om geven wat de "maatschappij" u oplegt hoe ge zóu moeten leven...

Klik om te vergroten...

2!

Ties, wij hebben zoveel gemeen

Bedankt dat je me een topkerel vindt !

Stimpy zei:

ja ik ken ook zo iemand die min of meer soms wat "neerkijkt" van, allé, gij hebt de wereld nog ni gezien, ge hebt ni geleefd.
Onlangs stelde ze me (door omstandigheden, een afvaller dus plaatske vrij) voor of dak volgende maand mee naar amerika ging. 'k Zei van hm 't gaat ni lukken, ik heb net een huis gekocht en moet eerst nog wat renoveren en bewaar dus mijn geld liever daarvoor. Reactie: oh dat is de reden waarom ik niks koop, ik wil op reis wanneer ik wil.

Juist ja omdat ik nu ffkes mijn prioriteiten daar leg zou ik (nooit?) ni op reis kunnen. Dat ik minder aan mijn lening afbetaal dan zij aan huur en over 20j is het huis afbetaald is precies bijzaak.
En als ik dat dan uitleg wordt ze ambetant, mss omdat ze inziet dat op lange termijn haar levensstijl toch ni echt interessant is?

Ik snap die mensen niet goed. Die leven "nu" en sparen van reis tot reis. Oké, fijn, en ge kunt uw huur betalen enz. Maar dat is toch geen levensstijl om tot uw pensioen te doen. En wat met uw pensioen? Daarmee uw huur verder betalen? Want een nagel om aan hun gat te krabben hebben ze idd niet. En een eigendom tegen dan ook niet.

Best frustrerend

Klik om te vergroten...

ik volg je hier volledig in, maar jammer genoeg zijn we met minder en minder die zo denken. De meeste van vrienden/kennisssen denken alleen aan die grote auto/mooie reis en dure merkkleding, zonder eerst aan hun verre toekomst te denken.

Ik heb nu alles wat ik wil, kan bijna kopen waar ik zin in heb, maar dit na jaren eerst te sparen en zuiniger te leven, mijn huis af te betalen en na te denken bij grote uitgaven of ze wel echt nodig waren.

Ik begrijp die mensen ook, ze willen leven. Maar ik ben van het principe, eerst een reserve dan pasleven

didi2 zei:

ik volg je hier volledig in, maar jammer genoeg zijn we met minder en minder die zo denken. De meeste van vrienden/kennisssen denken alleen aan die grote auto/mooie reis en dure merkkleding, zonder eerst aan hun verre toekomst te denken.

Klik om te vergroten...

Waarom zie ik op facebook dan constant reisfoto's van mensen die al een huis gekocht hebben en/of al getrouwd zijn?
Of zijn het vooral de alleenstaanden die de keuze moeten maken en is het voor koppels makkelijker om én een huis te kopen én verre reizen te maken.

Ik vind toch dat iedereen hier zeer hard pro-thuiswonen is. Ik ben 25 en ben enkele weken geleden alleen gaan wonen (ik heb wel een vriendin trouwens, maar die woont nog thuis). Ik moet wel geen huur betalen dus situatie is niet echt te vergelijken maar oke. En ik heb ook 2 jaar al werkend thuis gewoond dus met de spaarcenten zit het wel goed.

Ik vind dat de extra vrijheid die je krijgt (dingen zoals zelf kunnen kiezen welk tv programma je kijkt, wanneer je kookt, ...) een zalig gevoel is. Ik denk ook wel dat het veel makkelijker is om een vriendin te vinden als je alleen woont. Bij de ouders is het nu eenmaal niet zo makkelijk om "iets romantisch" te regelen. En ik denk dat veel vrouwen de indruk hebben dat mannen die op hun 28-30 nog thuis wonen, niet zelfstandig genoeg zijn.
(ik deel trouwens de mening van die vrouwen niet en probeer hier niemand aan te vallen)

ik heb het idd over alleenstaanden. Als koppel is het totaal anders.
Maar alleenstaanden die idd snel alleen gaan wonen enzo (is een persoonlijke keuze natuurlijk) maar het lijkt dat ze zoiets hebben van, goh, ik ga toch nooit iets kunnen kopen, dus zal ik ook niets sparen en in de plaats op reis gaan enzo.

Ik heb liever eerst een paar magere jaren met veel sparen (hoewel, mager, heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb of mij ontzegd heb) en dan weten waar ge aan toe zijt, en dan de rekening maken hoeveel ge aan reizen kunt geven.

Liever zo dan eerst reizen en dan de rekening maken en zien dat ge niks kunt kopen

Ik heb het goed geregeld met mijn ouders Ik ben nu 26,5 en ben gelukkiger dan ooit

5 jaar geleden een challet gebouwd achter in de tuin (helemaal zelf wel moeten doen) met alle nutsvoorzieningen. Een eigen badkamer, keuken, woonkamertje en slaapkamer.
En ik ben nog steeds niet van plan er weg te gaan. Had het indertijd gebouwd om samen met de vriendin goed te kunnen sparen. Er waren bouwplannen, maar wegens een hoop problemen zijn deze niet doorgegaan en zijn we uiteindelijk uiteen gegaan.

Nu zit ik er goed, en zal hier nog zolang blijven als ik zelf wil. Op deze manier, kan ik mijn eigen leven leiden, goed sparen en heb voldoende privacy. Waarom zou ik gaan huren? Weggesmeten geld naar mijn mening.

Trekt u inderdaad NIETS aan van wat de maatschappij aanvaardbaar vindt, zoals eerder gezegd, houdt die ook geen rekening met jou! Mijn broer is er 30 en woont ook nog thuis. Heeft daar ook geen problemen mee... Hij gaat wrs dit jaar wel bouwen (heeft veeeeeeel kunnen sparen door thuis te wonen)

napke zei:

Ik heb het goed geregeld met mijn ouders Ik ben nu 26,5 en ben gelukkiger dan ooit

5 jaar geleden een challet gebouwd achter in de tuin (helemaal zelf wel moeten doen) met alle nutsvoorzieningen. Een eigen badkamer, keuken, woonkamertje en slaapkamer.
En ik ben nog steeds niet van plan er weg te gaan. Had het indertijd gebouwd om samen met de vriendin goed te kunnen sparen. Er waren bouwplannen, maar wegens een hoop problemen zijn deze niet doorgegaan en zijn we uiteindelijk uiteen gegaan.

Nu zit ik er goed, en zal hier nog zolang blijven als ik zelf wil. Op deze manier, kan ik mijn eigen leven leiden, goed sparen en heb voldoende privacy. Waarom zou ik gaan huren? Weggesmeten geld naar mijn mening.

Trekt u inderdaad NIETS aan van wat de maatschappij aanvaardbaar vindt, zoals eerder gezegd, houdt die ook geen rekening met jou! Mijn broer is er 30 en woont ook nog thuis. Heeft daar ook geen problemen mee... Hij gaat wrs dit jaar wel bouwen (heeft veeeeeeel kunnen sparen door thuis te wonen)

Klik om te vergroten...

Mooie oplossing maar natuurlijk niet echt haalbaar voor iedereen...

sandervdw zei:

Ik moet wel geen huur betalen dus situatie is niet echt te vergelijken maar oke.

Klik om te vergroten...

Dan zijn we wat mij betreft al uitgeklapt.

sandervdw zei:

Ik vind dat de extra vrijheid die je krijgt (dingen zoals zelf kunnen kiezen welk tv programma je kijkt, wanneer je kookt, ...) een zalig gevoel is.

Klik om te vergroten...

Ik heb al jaren mijn eigen televisie, laatste jaren zelfs digitaal en internet op mijn kamer. Wel allemaal zelf geregeld, dus zelf de kabels getrokken en de andere kosten die erbij kwamen.

sandervdw zei:

Ik denk ook wel dat het veel makkelijker is om een vriendin te vinden als je alleen woont. Bij de ouders is het nu eenmaal niet zo makkelijk om "iets romantisch" te regelen.

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad een heikel punt, maar als zij alleen woont kan je het daar doen, of dan moet je maar wat vindingrijk zijn.

sandervdw zei:

En ik denk dat veel vrouwen de indruk hebben dat mannen die op hun 28-30 nog thuis wonen, niet zelfstandig genoeg zijn.
(ik deel trouwens de mening van die vrouwen niet en probeer hier niemand aan te vallen)

Klik om te vergroten...

Zo een vrouwen moet ik niet hebben. Trouwens ik heb anderhalf jaar alleen gewoond, en ik ben zelfstandige in bijberoep, ik kan heus wel mijn zaken regelen.



Een andere reden om op jonge leeftijd alleen te gaan wonen is om eens goed kot te houden, u lam te liggen smoren in de zetel of ganse nachten te kunnen uitgaan zonder dat ge u bij iemand moet verantwoorden. Maar eens de 26 voorbij zijt ge daar allemaal niet meer mee bezig en kijkt ge meer naar u comfort.

Bij mij komt het echt ideaal uit dat ik nu terug thuis woon. Ik heb hier alle ruimte om mijn camionette te plaatsen en het materiaal voor mijn loodgieterij te stockeren (probeer dat eens op een appartement in de stad), ik ben blij dat mijn eten gemaakt wordt omdat ik weinig tijd heb omwille van mijn avondschool en studie aan de hogeschool in afstandsonderwijs.

Wonkelrijm zei:

Waarom zie ik op facebook dan constant reisfoto's van mensen die al een huis gekocht hebben en/of al getrouwd zijn?
Of zijn het vooral de alleenstaanden die de keuze moeten maken en is het voor koppels makkelijker om én een huis te kopen én verre reizen te maken.

Klik om te vergroten...

Mja je kunt wel een huis kopen en een reis maken, maar dan is het bvb een goedkope reis. Ofwel andersom: een dure reis maar dan stel je eventuele verbouwingswerken uit.

Ik vind het moeilijk om daar een middenweg in te zoeken. Ik wil graag nu door de korte pijn en een paar jaar echt enkel de rekeningen betalen, af en toe een cinemake doen en dan goed sparen om te verbouwen zodat ik na een paar jaartjes echt relax kan zijn en niet hoef te klommelen met verbouwingen als er kinderen zijn.

Langs de andere kant hebben we pas een vriendin afgestaan aan kanker... 29 jaar was ze, en ook zij koos deze weg samen met haar man: dus veel verbouwen en niet op reis gaan. Ze wilden dat nadien doen, maar nu komt er geen nadien meer...

Met dat in je achterhoofd is het soms moeilijk om de gulden middenweg te zoeken.
Ik heb nu al zoiets van: eerst de écht noodzakelijke dingen (bvb aankoop van pelletkachel dit jaar, dak laten nakijken en zien of het aan vervanging toe is, etc), dan toch wat genieten en volgend jaar op vakantie gaan en eens een weekendje weg, en al de rest zoals de verfraaing van de inkomhal en gang, het moderniseren etc, dat volgt dan wel op een rustiger tempo.
Als de infrastructuur al goed zit, dan volgen de verf, het behang, mooiere tegels of een luxe douche wel later.

Je moet nooit vergeten te genieten, maar geniet met mate en houd er rekening mee dat je later ook nog centen nodig hebt, maar dat het leven langs de andere kant ook morgen gedaan kan zijn.

Als het morgen gedaan is ga ik ook niet missen wat ik niet gedaan heb.
Als ik hopelijk nog een leven voor mij heb ga ik wel apprecieren dat ik dat vrij zorgeloos kan doen financieel toch, door enkele jaren te sparen (die nu achter de rug zijn).
En nu kan ik perfect zien hoeveel ik nog over ga houden en dus zorgeloos kan spenderen aan wat ik wil. En waarschijnlijk, naast het afbetalen van mijn lening, nog steeds een mooi stukje kan sparen. Maar als ik dan eens zin heb om eens een maand niet te sparen en iets leuks te kopen heb ik ook geen problemen achteraf dat ik niet rond zou komen.

Nee jong ik ben blij dat ik de kans gehad en gegrepen heb om te sparen. Ook al val ik morgen dood.

Ik ga samenwonen met 2 vrienden van respectievelijk 27 & 28, Zal nog eventjes duren maar ten laatste rond de zomer.

Ikzelf ben er bijna 26, zijn alledrie vrijgezel, geen creeps, goede jobs (iemand turbobedrijf , iemand ict en ikzelf verzekeringen)

Ik kijk er naar uit , zijn alledrie film-gamefans en gaan graag uit , hebben veel vrienden die ook vaak over de vloer zullen komen ongetwijfeld.

Uitgesteld kot zeg maar... alleen hebben we nu geld om meer als water, brood en alcohol te kunnen kopen

Nu, ikzelf heb het nog echt wel goed. Sinds ik uit m'n puberteit ben is de verstandhouding tussen mij en mijn ouders overwegend positief. Thuis (bij m'n vader) heb ik in de kelder een ruimte als woonkamer ingericht m.b.v. een paar comfortabele zetels, een home cinema (incl. kabeltv, wifi, PS3, ...), mat op de vloer, gitaar/draaitafel, ... M'n vader klaagt ook zelden of nooit wanneer ik om 21u30 nog "lawaai" zit te maken in de vorm van gitaar spelen of een film kijken op hoog volume. Moest ik ergens op een appartement wonen, dan zou dit uiteraard uit den boze zijn. Verder heb ik nog mijn slaapkamer waar m'n pc staat en aangezien m'n moeder en zus ook het huis uit zijn is er nog een kamer leeg komen te staan. Een overvloed aan ruimte dus, iets waar je als huurder een stevige prijs voor neerlegt. Bovendien hoef ik geen of weinig verantwoording af te leggen wanneer ik eens tot een gat in de nacht ga stappen, al gebeurt dat zoals ik zei steeds minder.

Daarnaast heeft m'n moeder nu ook een huis gekocht waar ze tevens een logeerkamer met bed, tv en internetaansluiting aan het inrichten is voor wanneer ik eens langs ga. Nog meer goedkope leefruimte dus.

Ik heb verschillende vrienden die ook nog thuis wonen, al zijn de meesten geen vrijgezel meer. Zoals hier al besproken maakt dit een groot verschil, en ik voel me ook rot als ik bv. op zaterdag met m'n vader inkopen ga doen in de Colruyt terwijl ik daar één of andere knappe brunette van mijn leeftijd met haar vriend hetzelfde zie doen. Op zo'n momenten is het net alsof ik geen voeling met de realiteit heb...

Sommigen hebben nu eenmaal niet het geluk dat ze nog thuis mogen/kunnen/willen blijven wonen nadat ze werk hebben. Als je (beiden dan nog) net werkt kan je nu eenmaal niets kopen en dan is huren toch een logische stap. Liever spijt van iets wat ik gedaan heb dan niets te doen maar wel een dikke spaarpot hebben. Geld maakt absoluut niet gelukkig en dat zie ik maar al te goed aan mijn ouders.

Ik ga nooit een oordeel vellen over welke leeftijd nu precies de limiet is om nog thuis te wonen... elke individuele situatie is anders en moet op dat vlak bekeken worden.

Ik kan alleen mijn eigen situatie schetsen en mss ben je er wat mee

- Op mijn 24ste afgestudeerd in juni 2004
- In september 2004 werk gevonden in Dublin en dus verhuisd naar daar (1300 € per maand voor klein appartementje met 2)
- In januari 2006 teruggekomen, werk gevonden in Brussel en alleen gaan wonen in Dendermonde (oud huurhuis 450€ per maand)
- vriendin/vrouw leren kennen ergens in 2007. Ik was ondertussen aan bouwplannen bezig.
- Samen gaan wonen vlak bij bouw die bezig was in augustus 2008 (440€ per maand)
- Bouw klaar ergens in 2009 en daar gaan wonen (lening 916€ per maand)
- Getrouwd vorig jaar en nu eerste kleine onderweg. (kosten to be defined )

Bovenstaande onmogelijk zonder hulp van ouders uiteraard...