GlennVk
Legacy Member
Hallo,
dit is een redelijk lang bericht, deels een schreeuw om advies, anderzijds een manier om alles even van me af te pennen. Als je dit leest ben je alvast bedankt.
Het lijkt me best misschien even de situatie schetsen.
Ik ben dus momenteel 21 (sinds 5 februari YEEY), maar om terzake te komen.
Thuis is het bij mij echt een zeer moeilijke situatie; mijn vader drinkt (zwaar alcoholieker), is bovendien zelfstandig en dreigt voor de 2e maal failliet te gaan. Mijn moeder werkt zeer hard maar zal dit spijtig genoeg niet lang meer uithouden, vrees ik.
Om een lang verhaal zo kort mogelijk te houden, mijn vader werkt al JAREN zijn frustraties en zorgen op mij uit. Ik heb zeker geen mooie jeugd gehad; stoppen met school is me niet zozeer verplicht geweest, maar elke knul met een beetje verstand en respect tegenover zijn ouders (imo) zou net wat ik deed gedaan hebben en stoppen met school, snel gaan werken om u ouders (die je ondanks alles, graag ziet) te helpen.
Gedaan...korte balans... over de voorbije 3 a 4 jaar toch wel zo'n 15 à 20.000 EUR aan mijn vader gegeven in de hoop dat hij door zijn financiele problemen geraakte, alsook een lening van hem overgenomen van €5000.
Ik ben persoonlijk iemand die veel ambities had/heeft, dus wat doe je als je ergens die kans niet krijgt door je thuis situatie? Wel in mijn geval was dat mijn verdriet stillen met materialisme, meerbepaald een auto.
Spijtig genoeg klopte de belastingsdienst en de sociale zekerheid voor de zelfstandigen aan de deur; via een deurwaarder weliswaar, pff wat heb ik die soort veel te veel gezien gekregen in mijn leven.
€10.000 onmiddelijk te betalen of alles maar dan ook alles zou worden meegenomen. Niet dat dit de eerste maal was (gebeurde al een keer of 15), maar deze keer konden we het absoluut niet ophoesten.
Enige optie? De wagen waar ik zo hard voor gewerkt heb verkopen en de deurwaarder er mee afbetalen.
Subtotaal: €5000 + €10.000 in het rood.
Gesproken over liefde voor je ouders die je zuur verdient komt te staan?
Nee, ondanks dit alles, ben ik blij dat ik dit alles voor mijn ouders heb kunnen doen.
Het feit dat ik wordt behandelt als een hond door mijn vader daarintegen kan ik niet verdragen.
Ik haalde aan dat ik ambiteus ben, dus besloot ik werken en studeren te combineren.
Lange weg afgelegd; inschrijven in het hoger onderwijs zonder secundair diploma is niet alles!
Toch ben ik momenteel bezig aan een opleiding en combineer ik dit met een parttime job tijdens de nachtdienst en de weekends werken in de horeca als kelner; je mag niet kieskeurig zijn als diplomaloze.
Maar ik kan er niet meer tegen, ondanks alles ben ik precies een stuk vuil die enkel in de weg loopt voor mijn vader. Over mijn moeder vertel ik geen slecht woord, ik kan alleen maar opkijken naar haar.
Ik besluit dus om alleen te gaan wonen! Het moet, het moet gewoon.
Om de balans voor een laatste keer op te maken:
* 450 euro maandelijkse afbetalingen aan de bank (€5000+ €10.000, die allemaal zijn gegaan naar de schulden van mijn vader),
* geen/amper spaargeld,
* geen diploma,
* €+-1000 vast loon per maand + €+-300 zwarte.
Hier komt dan de vraag aan de pas, wat zijn mijn mogelijkheden?
Ga ik in de fabriek werken en zie ik mijn leven aan me voorbijgaan? Kan ik ergens een extra centje krijgen via de overheid?
Als er mensen zijn die een gelijkaardige situatie hebben meegemaakt, deel aub je ervaring met me!
dit is een redelijk lang bericht, deels een schreeuw om advies, anderzijds een manier om alles even van me af te pennen. Als je dit leest ben je alvast bedankt.
Het lijkt me best misschien even de situatie schetsen.
Ik ben dus momenteel 21 (sinds 5 februari YEEY), maar om terzake te komen.
Thuis is het bij mij echt een zeer moeilijke situatie; mijn vader drinkt (zwaar alcoholieker), is bovendien zelfstandig en dreigt voor de 2e maal failliet te gaan. Mijn moeder werkt zeer hard maar zal dit spijtig genoeg niet lang meer uithouden, vrees ik.
Om een lang verhaal zo kort mogelijk te houden, mijn vader werkt al JAREN zijn frustraties en zorgen op mij uit. Ik heb zeker geen mooie jeugd gehad; stoppen met school is me niet zozeer verplicht geweest, maar elke knul met een beetje verstand en respect tegenover zijn ouders (imo) zou net wat ik deed gedaan hebben en stoppen met school, snel gaan werken om u ouders (die je ondanks alles, graag ziet) te helpen.
Gedaan...korte balans... over de voorbije 3 a 4 jaar toch wel zo'n 15 à 20.000 EUR aan mijn vader gegeven in de hoop dat hij door zijn financiele problemen geraakte, alsook een lening van hem overgenomen van €5000.
Ik ben persoonlijk iemand die veel ambities had/heeft, dus wat doe je als je ergens die kans niet krijgt door je thuis situatie? Wel in mijn geval was dat mijn verdriet stillen met materialisme, meerbepaald een auto.
Spijtig genoeg klopte de belastingsdienst en de sociale zekerheid voor de zelfstandigen aan de deur; via een deurwaarder weliswaar, pff wat heb ik die soort veel te veel gezien gekregen in mijn leven.
€10.000 onmiddelijk te betalen of alles maar dan ook alles zou worden meegenomen. Niet dat dit de eerste maal was (gebeurde al een keer of 15), maar deze keer konden we het absoluut niet ophoesten.
Enige optie? De wagen waar ik zo hard voor gewerkt heb verkopen en de deurwaarder er mee afbetalen.
Subtotaal: €5000 + €10.000 in het rood.
Gesproken over liefde voor je ouders die je zuur verdient komt te staan?
Nee, ondanks dit alles, ben ik blij dat ik dit alles voor mijn ouders heb kunnen doen.
Het feit dat ik wordt behandelt als een hond door mijn vader daarintegen kan ik niet verdragen.
Ik haalde aan dat ik ambiteus ben, dus besloot ik werken en studeren te combineren.
Lange weg afgelegd; inschrijven in het hoger onderwijs zonder secundair diploma is niet alles!
Toch ben ik momenteel bezig aan een opleiding en combineer ik dit met een parttime job tijdens de nachtdienst en de weekends werken in de horeca als kelner; je mag niet kieskeurig zijn als diplomaloze.
Maar ik kan er niet meer tegen, ondanks alles ben ik precies een stuk vuil die enkel in de weg loopt voor mijn vader. Over mijn moeder vertel ik geen slecht woord, ik kan alleen maar opkijken naar haar.
Ik besluit dus om alleen te gaan wonen! Het moet, het moet gewoon.
Om de balans voor een laatste keer op te maken:
* 450 euro maandelijkse afbetalingen aan de bank (€5000+ €10.000, die allemaal zijn gegaan naar de schulden van mijn vader),
* geen/amper spaargeld,
* geen diploma,
* €+-1000 vast loon per maand + €+-300 zwarte.
Hier komt dan de vraag aan de pas, wat zijn mijn mogelijkheden?
Ga ik in de fabriek werken en zie ik mijn leven aan me voorbijgaan? Kan ik ergens een extra centje krijgen via de overheid?
Als er mensen zijn die een gelijkaardige situatie hebben meegemaakt, deel aub je ervaring met me!
