LouGarou
Legacy Member
Vanaf deze woensdag is Total Recall te zien in de Belgische bioscopen. Total Recall is een remake van de gelijknamige film uit 1990 waarin Arnold Schwarzenegger iets meer dan 22 jaar geleden de hoofdrol vertolkte. Die film werd destijds relatief positief ontvangen. Maar weet de remake Total Recall toegankelijk te maken voor een hedendaagse publiek en dezelfde positieve indruk achter te laten als het origineel dat deed?
22 jaar is lang genoeg om een vergelijking met het origineel niet te moeten maken. De Total Recall die vanaf deze woensdag in de bioscopen te zien zal zijn, draait om hetzelfde concept als het origineel maar is natuurlijk een op zichzelf staande film. In deze recensie bekijken we Total Recall dan ook als een op zichzelf staande film. Vergelijkingen met het origineel zijn daarom dan ook uit den boze in deze recensie.
Total Recall speelt zich af op een futuristische versie van onze Aarde. Dit futuristische toneel heeft erg veel weg van een cyberpunk-stijl: zo bestaat een stad zoals Londen in de film bijvoorbeeld uit meerdere verdiepingen die boven elkaar gebouwd zijn. Daarnaast verdienen de makers van de gebruikte computerbeelden een dikke pluim. De futuristische wereld wordt erg prachtig en geloofwaardig neergezet.
In Total Recall speelt Colin Farrell de hoofdrol. Hij neemt de rol aan van Douglas Quaid, een fabrieksarbeider. Ondanks dat Quaid een prachtige vrouw (genaamd Lori Quaid en gespeeld door Kate Beckinsale) heeft waar hij enorm van houdt, bevindt zijn leven zich in een sleur. Hij wendt zich tot ‘Recall’: een bedrijf dat in staat is om van dromen werkelijkheid te maken en hem herinneringen op te leveren die nooit daadwerkelijk zijn gebeurd. Of zo lijkt het toch.
Douglas Quaid laat zich de herinneringen van een superspion inplanten. De procedure lijkt echter volledig verkeerd te lopen wanneer Quaid een gezochte man wordt. Vanaf dat moment draait het verhaal in de film om één centrale vraag die steeds terugkomt: zijn deze gebeurtenissen daadwerkelijk reëel? Of maken ze deel uit van een droom die Quaid beleeft bij Recall? De film weet op deze vraag spijtig genoeg nooit een antwoord te geven.
Desondanks maakt die vraag de eerste helft van de film op vlak van verhaal en karakters erg interessant. Het is onduidelijk wat Douglas Quaid te wachten staat en wat hij moet doen. Dat verandert allemaal in het tweede deel van de film dat een stuk meer 'straightforward' is en waarin Quaid een duidelijk doel heeft. Het verhaal en de film worden hier echter een stuk minder interessant door. In het tweede deel zijn het vooral de grootse actiescenes die de show moeten stelen. Dat gebeurt echter niet.
Het tweede deel van Total Recall is stukken minder dan het eerste deel. De film vervalt in grootse actiescenes waar computer-generated imagery (CGI) de boventoon voert en waar nog maar weinig momenten zijn om even op rust te komen. Dit is niet zo’n groot probleem als de grootse actiescenes interessant en nieuw zijn, maar dat is niet het geval bij Total Recall. De scenes vallen vooral terug op de gekende clichés, wat nogal jammer is.
Desondanks weten de drie hoofdrolspelers een sterke indruk te maken. Colin Farrell speelt zijn rol overtuigend en dat geldt ook voor Kate Beckinsale en Jessica Biel, die de rol van Melina op zich neemt. De drie hoofdrolspelers komen in een traditionele liefdesdriehoek te zitten waar de uitkomst voor de kijker al heel snel duidelijk van wordt. Wederom wordt hier dus gebruikgemaakt van de nodige clichés, wat vanzelfsprekend het verhaal en de karakters minder interessant maken.
Total Recall is dus vooral een film die het moet hebben van zijn sterke eerste helft en de gebruikte computerbeelden. Ook de hoofdacteurs weten een sterke prestatie neer te zetten. Het is daarom dan ook spijtig dat deze sterke acteerprestaties niet gepaard gaan met een sterke tweede helft. In het tweede deel verandert Total Recall namelijk in een hersenloos actiespectakel vol met clichés. Niets speciaals dus. - CV
6/10
22 jaar is lang genoeg om een vergelijking met het origineel niet te moeten maken. De Total Recall die vanaf deze woensdag in de bioscopen te zien zal zijn, draait om hetzelfde concept als het origineel maar is natuurlijk een op zichzelf staande film. In deze recensie bekijken we Total Recall dan ook als een op zichzelf staande film. Vergelijkingen met het origineel zijn daarom dan ook uit den boze in deze recensie.
Total Recall speelt zich af op een futuristische versie van onze Aarde. Dit futuristische toneel heeft erg veel weg van een cyberpunk-stijl: zo bestaat een stad zoals Londen in de film bijvoorbeeld uit meerdere verdiepingen die boven elkaar gebouwd zijn. Daarnaast verdienen de makers van de gebruikte computerbeelden een dikke pluim. De futuristische wereld wordt erg prachtig en geloofwaardig neergezet.
In Total Recall speelt Colin Farrell de hoofdrol. Hij neemt de rol aan van Douglas Quaid, een fabrieksarbeider. Ondanks dat Quaid een prachtige vrouw (genaamd Lori Quaid en gespeeld door Kate Beckinsale) heeft waar hij enorm van houdt, bevindt zijn leven zich in een sleur. Hij wendt zich tot ‘Recall’: een bedrijf dat in staat is om van dromen werkelijkheid te maken en hem herinneringen op te leveren die nooit daadwerkelijk zijn gebeurd. Of zo lijkt het toch.
Douglas Quaid laat zich de herinneringen van een superspion inplanten. De procedure lijkt echter volledig verkeerd te lopen wanneer Quaid een gezochte man wordt. Vanaf dat moment draait het verhaal in de film om één centrale vraag die steeds terugkomt: zijn deze gebeurtenissen daadwerkelijk reëel? Of maken ze deel uit van een droom die Quaid beleeft bij Recall? De film weet op deze vraag spijtig genoeg nooit een antwoord te geven.
Desondanks maakt die vraag de eerste helft van de film op vlak van verhaal en karakters erg interessant. Het is onduidelijk wat Douglas Quaid te wachten staat en wat hij moet doen. Dat verandert allemaal in het tweede deel van de film dat een stuk meer 'straightforward' is en waarin Quaid een duidelijk doel heeft. Het verhaal en de film worden hier echter een stuk minder interessant door. In het tweede deel zijn het vooral de grootse actiescenes die de show moeten stelen. Dat gebeurt echter niet.
Het tweede deel van Total Recall is stukken minder dan het eerste deel. De film vervalt in grootse actiescenes waar computer-generated imagery (CGI) de boventoon voert en waar nog maar weinig momenten zijn om even op rust te komen. Dit is niet zo’n groot probleem als de grootse actiescenes interessant en nieuw zijn, maar dat is niet het geval bij Total Recall. De scenes vallen vooral terug op de gekende clichés, wat nogal jammer is.
Desondanks weten de drie hoofdrolspelers een sterke indruk te maken. Colin Farrell speelt zijn rol overtuigend en dat geldt ook voor Kate Beckinsale en Jessica Biel, die de rol van Melina op zich neemt. De drie hoofdrolspelers komen in een traditionele liefdesdriehoek te zitten waar de uitkomst voor de kijker al heel snel duidelijk van wordt. Wederom wordt hier dus gebruikgemaakt van de nodige clichés, wat vanzelfsprekend het verhaal en de karakters minder interessant maken.
Total Recall is dus vooral een film die het moet hebben van zijn sterke eerste helft en de gebruikte computerbeelden. Ook de hoofdacteurs weten een sterke prestatie neer te zetten. Het is daarom dan ook spijtig dat deze sterke acteerprestaties niet gepaard gaan met een sterke tweede helft. In het tweede deel verandert Total Recall namelijk in een hersenloos actiespectakel vol met clichés. Niets speciaals dus. - CV
6/10
