Archief - 9lives Toernooi: Ready for Round Two
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Calcifer
Legacy Member
Fight club is een overschat, veel te pompeus en ondanks alle cynische ironiseren zichzelf veel te serieus nemend (doch goed gefotografeerd, dat wel) postmodern bombastisch niemendalletje dat om één of andere reden de status cultclassic heeft. Evil Dead 2 daarentegen is één van de beste horrorkomedies aller tijden, een Tex Avery met kettingzagen, een Three Stooges met demonen. Het tempo van die film (vanaf het openingsshot is het pedal to the metal) is quasi ongeëvenaard. Ik herinner me de zaal waar Mad Max Fury Road was vertoond buiten te stappen en tegen mijn vrienden te zeggen dat de laatste keer dat ik in een cinema het gevoel had gehad mijn veiligheidsgordel te moeten vastklikken precies bij Evile Dead 2 was geweest.
Dus zonder de minste twijfel:
9 Fight Club (1999) vs. Evil Dead II (1987) 4
Dus zonder de minste twijfel:
9 Fight Club (1999) vs. Evil Dead II (1987) 4
PBR Streetgang
Legacy Member
Calcifer zei:
Ik zal deze wel zeer hyperbolische (en imo misplaatste) analyse even herschrijven, met sommige van de gebruikte termen, maar dan in andere volgorde..
Fight Club is een goed gefotografeerde, postmoderne bom ironie en cynisme dat, ondanks zijn status als cult classic, overschat blijft omdat enorm veel kijkers, in tegenstelling tot de film zelf, die veel te serieus namen.
Says the Lars Von Trier fanCalcifer zei:
Hoe je zo'n commentaar kan geven op een film als Fight Club, waar de ironie van de grootste fundamenten tot in de kleinste details verwerkt is, maar je dan niet stikt en compleet ten onder gaat bij *insert Von Trier title* blijft mij een raadsel. Humor zit daar zeker ook in, maar komaan seg. Van pompeus (en pedant) gesproken. Ik overdrijf zelf misschien ook wet met mijn verdediging van Fight Club, maar het enige dat ik kan zeggen is dat ik een lange fallout heb gehad met FC en jarenlang dezelfde mening aan die film overhield als jij. Maar na het beluisteren van de director's commentary en een goed getimede herbekijkbeurt ben ik weer helemaal van die film gaan houden en ben nu overtuigd dat het een balls-to-the-wall meesterwerk is. Het enige dat de film te serieus neemt is zijn plot en verliest een beetje mijn interesse in zijn 'third act'. Maar da ga ik een film waar ik o zo veel plezier aan heb, niet voor afrekenen. Zeker niet met zo'n bevredigend einde. Ik moet al lachen als ik er terug aan denk.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.