Inderdaad bij Het Belang van Limburg, collega van Ruben.
Maar, wat hier bewezen wordt is veel meer dan een probleem van journalisten alleen.
Ik vind het goed dat ze op het einde ook voor een deel verklaren hoe dit komt.
Wat niet echt vermeld wordt:
1. Websites van kranten werken apart van de krant zelf. Dat zijn enkele 'webjournalisten' die het nieuws van Belga (of andere persagentschappen) plukken en herschrijven of het nieuws uit de krant overnemen. De webredactie schrijft zelden zelf stukken. Ze moeten louter de snelle nieuwsstroom garanderen (want als je als krant niet mee bent op internet, ben je zogezegd nutteloos).
Daardoor checken die webredacties ook zelden de berichten die ze online gooien.
Als het nieuws door 'echte' journalisten wordt uitgewerkt, dan checken ze die berichten zeker.
Dat zag je bijvoorbeeld bij het Galliërs stukje. Het verscheen als een haast onbewerkte Belga op de site van het nieuwsblad, maar de dag erna stond het wel uitgewerkt in de krant. De journalist had even gebeld naar de auteur, die nam niet op. Daarna heeft hij waarschijnlijk naar de universiteit zelf gebeld en daar hebben ze gezegd dat die persoon niet bestaat of alleszins niet bij de universiteit in Leiden werkt. Job done.
2. Dit is een veel groter probleem dan dat van journalisten alleen. De krantenverkoop daalt, de redacties worden steeds kleiner, er moet met steeds minder mensen dezelfde krant worden gemaakt. Dan blijven er hoe dan ook plekken open in de krant voor content die niet zelf gemaakt wordt door de journalisten van de krant. En dan moet je terugvallen op de zogenaamde aangeleverde berichten van persagentschappen. De eindredacteur kan daar 's avonds dan een selectie uit maken om de gaten in de krant te vullen met wat hij belangrijk acht.
Bovendien zou je erop moeten kunnen vertrouwen dat Belga (of AFP, Reuters, AP, ...) al een groot deel van de filtering op zich neemt. Als je 's avonds als eindredacteur nog al die berichten moet controleren op hun feitelijke juistheid... Dat is onbegonnen werk. Eindredacteurs zitten nu al op hun tandvlees omdat ze een te groot aantal pagina's moeten nalezen, waardoor er ook steeds meer taalfouten in de kranten staan.
3. Het is niet zo dat we helemaal niet meer aan bronnencontrole doen. Als je zelf een verhaal schrijft als journalist probeer je nog altijd het verhaal in evenwicht te houden. Pro's en contra's aan het woord te laten, hoor en wederhoor toe te passen. Als je verhaal dan niet klopt of als het te 'wazig' is om te publiceren, komt het ook gewoon niet in de krant.
Regel 1 in de journalistiek is nog altijd: als je een mooi verhaal beet hebt, klopt het meestal niet.
)
ad:
