Booka Shade
Legacy Member
De Bende van Wim is een tiendelig reisprogramma naar een waar gebeurd verhaal, waarin de drieledige motorbende van Wim Opbrouck, Jean Blaute en Michiel Hendryckx per stalen ros door Europa trekt op zoek naar bijzondere plekken, boeiende mensen en geweldige avonturen.
Een zomer lang rijdt het drietal in een wijde boog om België heen. Op hun 5000 kilometer lange tocht houden ze halt bij plaatsen die voor hen een speciale betekenis hebben. Plaatsen met een verhaal. Het cliché wordt geschuwd, toeristenvallen ontmaskerd en er is ruimte voor toeval: van de buren van Jeanne d'Arc aan de oevers van de Maas, over een zwoele zwempartij onder het alziend oog van de Matterhorn, een nostalgische tractorrit in de glooiingen van Beieren, het bed van Dylan Thomas in Zuid-Wales, homorituelen in een Rotterdamse darkroom, tot een traan op het graf van Eleanor Rigby in Liverpool. En wanneer de zon langzaam aan de horizon verdwijnt, gordt de Bende de accordeons om en heft ze een lied aan, terwijl de voorbije dag zich voorgoed in het geheugen nestelt.
De Bende van Wim heeft de allures van een roadmovie. Fictie en werkelijkheid vloeien naadloos in elkaar. De bestemming is eigenlijk van geen belang. Het doel is de weg. Samen op zoek naar de laatste ontsnappingsroute, naar reeds lang verloren gewaande heroïek. Het resulteert in verrassende, grappige en ontroerende momenten, historisch inzicht en aandacht voor esthetiek.
Een zomer lang rijdt het drietal in een wijde boog om België heen. Op hun 5000 kilometer lange tocht houden ze halt bij plaatsen die voor hen een speciale betekenis hebben. Plaatsen met een verhaal. Het cliché wordt geschuwd, toeristenvallen ontmaskerd en er is ruimte voor toeval: van de buren van Jeanne d'Arc aan de oevers van de Maas, over een zwoele zwempartij onder het alziend oog van de Matterhorn, een nostalgische tractorrit in de glooiingen van Beieren, het bed van Dylan Thomas in Zuid-Wales, homorituelen in een Rotterdamse darkroom, tot een traan op het graf van Eleanor Rigby in Liverpool. En wanneer de zon langzaam aan de horizon verdwijnt, gordt de Bende de accordeons om en heft ze een lied aan, terwijl de voorbije dag zich voorgoed in het geheugen nestelt.
De Bende van Wim heeft de allures van een roadmovie. Fictie en werkelijkheid vloeien naadloos in elkaar. De bestemming is eigenlijk van geen belang. Het doel is de weg. Samen op zoek naar de laatste ontsnappingsroute, naar reeds lang verloren gewaande heroïek. Het resulteert in verrassende, grappige en ontroerende momenten, historisch inzicht en aandacht voor esthetiek.
Als ze met de billen bloot uit het gebouw komen whahaha
