Archief - Discussiehoekje: 1 - hedendaagse acteurs

Een nieuw ideetje van mij: een discussiehoekje. Een topic waar we 3-5 dagen discussiëren over een bepaald onderwerp, met als doek de interactie te stimuleren en mensen aan te zetten tot nadenken. Mij leek het alvast iets leuk, hopelijk zal ik ook zo blijken. Ik heb alvast een aantal onderwerpen klaarstaan

Onderwerp van deze discussie: hedendaagse acteurs / actrices:

Stel, als iemand je vraagt 'wie zijn je favoriete hedendaagse acteurs?' Wie zou je dan antwoorden? Ik heb mezelf de vraag gesteld, en een lang moment van stilte brak aan. Om de één of andere reden kon ik niemand bedenken die vandaag de dag een grote indruk om mij nalaat als acteur (en ik heb het hier echt wel over de huidige generatie van acteurs, niet diegenen die al van in de jaren '70 meegaan). Na héél lang nadenken kwamen enkel Brad Pitt, Daniel Day Lewis in mij op, maar DDL behoort grotendeel tot de vorige generatie. Qua actrices is het nog erger, en kon ik gewoon niemand bedenken. Pas op, ik kan wel andere namen bedenken, maar deze personen zijn gewoon niet memorabel genoeg.

En dan is de bal aan het rollen... Waarom lijken hedendaagse acteur zo weinig memorabel tegenover die van vroeger? Ervaren jullie dit ook zo?

Mijn nummer één is Jason Statham, wat een badass. Voor de rest ga ik ook bijna altijd naar een nieuwe film kijken als Johnny Depp, Brad Pitt of Will Smith erin meespelen. Staan anders ook nog tussen de favorieten: Robert Downey Jr, Christian Bale, Jake Gyllenhaal, Gerald Butler, Leonardo DiCaprio en Tom Cruise.

Een acteur die ik graag meer in de cinema zou zien, is Jon Hamm (Don Draper uit Mad Men). Hij heeft hier en daar al een filmrolletje te pakken maar ik wil hem graag es echt in een hoofdrol zien spelen.

Qua actrices zie ik vooral graag Nicole Kidman en Zoeey Deschanel spelen maar het hangt er vanaf in welk soort film ze spelen of ik ernaar ga kijken of niet. Tegen Angelina Jolie zeggen we natuurlijk ook nooit nee.

Ik vind niet dat hedendaagse acteurs/actrices minder memorabel zijn, maar ik heb het dan ook sowieso veel meer voor recente films. Ik ben heel tevreden met de huidige generatie.

De verschuiving in het artistieke aspect van films (het acteren dus) lijkt mij vooral te liggen aan de industrialisering van het medium. De introductie van de New Hollywood Baroque (officieel wordt Star Wars genoemd als dé pionierende film daarin) heeft ervoor gezorgd dat men meer naar het industriële aspect gaat kijken en minder naar het artistieke. Plots worden dingen als productiekost belangrijker, hoeveel CGI shots er in een film zitten, hoeveel wapens en pijlen er voor de film zijn vervaardigd, hoe het script is geschreven, etc.

In de "golden ages" van Hollywood (jaren '30, '40, '50) draaide alles rond ronkende namen, vooral die van regisseurs, producers en leading men/ladies. Die cirkel werd hier en daar door een enkeling doorbroken, maar het waren meestal die films die grandioos flopten aan de kassa. Ik noem nu maar een Citizen Kane van de toen nog vrijwel totaal onbekende Orson Welles of het werk van Oostenrijkse émigré Otto Preminger, dat groots uitpakte met de productiekosten, set builds en dergelijke.

Ik denk dus dat er uit deze generatie geen grote blijvende supersterren meer zullen opduiken naar de toekomst toe. Als ik een favoriet moet kiezen, zal het waarschijnlijk Viggo Mortensen zijn. Robert Downey Jr. doet het ook goed.

gieltjegitaar zei:

...

Klik om te vergroten...

Als je vooral naar hedendaagse films kijkt, zal je dat probleem inderdaad niet hebben. Maar vind jij dat de opgenoemde acteurs evenwaardig zijn aan bijvoorbeeld een Robert De Niro, Al Pacino, Harvey Keitel, ... Vele acteurs die jij opnoemt zijn voor mij ook niemendalletjes (Will Smith, Gerard Butler, ...) die het vooral moeten hebben van hun sterrenstatus eerder dan hun draagkracht in films.

Dennoman zei:

...

Klik om te vergroten...

In de jaren '30-'40 was het industriële aspect nochtans ook zeer belangrijk in Hollywood, maar dat was toen idd verbonden aan de status van sterren. Kijk maar naar MGM dat musicals aan de lopende band maakte volgens ene vaste formule en met dezelfde acteurs. Voor de rest volg ik je volledig.

Eigenlijk denk ik dat acteurs nu vooral aanzien verwerven door hun sterrenstatus, net als in de jaren '30-40. Maar door de verschuiving naar de nadruk op sfx en het blockbuster-gehalte, lijken mij de gepresteerde rollen minder memorabel dan die van vroeger.

Het industriële aspect van films was gedurende de golden ages veel sterker verbonden aan insiders of mensen die zich er meer in gingen verdiepen. Door de introductie van internet en televisie kunnen dingen als productiekosten ("dit is de duurste film ooit" voor Pirates 3 of "dit is de film die het meeste ooit heeft opgebracht" voor Avatar) aan het grote publiek worden verspreid, terwijl dat vroeger beperkt was tot vaktijdschriften en zo. Ze gingen niet snel met productiekosten te koop lopen, en op flyers of affiches die het grote publiek te zien kreeg, stonden de namen van de sterren zo groot en vet mogelijk. In het vroege horrorgenre maakte men er zelfs graag een mysterie van, getuigende de "?" bij de naam van wie het monster ging spelen in Frankenstein bijvoorbeeld. Ze verhieven op een kunstmatige en zeer efficiënte manier de sterren zo naar een bijna halfgoddelijke status. Iets wat ze nu niet meer hebben.

tl;dr: Vroeger droegen de sterren de film, nu draagt de film de sterren.

Dennoman zei:

In de "golden ages" van Hollywood (jaren '30, '40, '50) draaide alles rond ronkende namen, vooral die van regisseurs, producers en leading men/ladies. Die cirkel werd hier en daar door een enkeling doorbroken, maar het waren meestal die films die grandioos flopten aan de kassa. Ik noem nu maar een Citizen Kane van de toen nog vrijwel totaal onbekende Orson Welles of het werk van Oostenrijkse émigré Otto Preminger, dat groots uitpakte met de productiekosten, set builds en dergelijke.

Klik om te vergroten...

Beetje off-topic maar was Citizin Kane niet geflopt aan de kassa puur door de boycot van W.R. Hearst?


Er zijn tegenwoordig wel acteurs/actrices die ik graag zie spelen, maar ik moet toegeven dat ik tegenwoordig nooit naar een film ga zien puur omwille van de acteurs die erin meespelen (ik geef wel toe dat het soms een extra motivatie is) terwijl dat met films van oudere generatie wel zo is.
Maar wat ik zowel vroeger en ook nu nog altijd doe is naar films gaan kijken puur door de regisseur, ik denk dat dit bij de meeste mensen wel nog altijd zo zal zijn

Nogal eenzijdig om dat te beweren imo, Citizen Kane was zijn tijd ongeveer 30 jaar vooruit op het vlak van compositie en dergelijke. Deed onder meer door de claire-obscure zeer Europees aan, ook dat bombastische theatrale acteerwerk was hoogst ongewoon voor de Amerikaanse markt, die eigenlijk het "filmacteren" geïntroduceerd had. Dat al in de zeer vroege jaren van het medium.

Ik ben er 200% zeker van dat Citizen Kane ook een redelijke flop geweest zou zijn geweest zonder dat Hearst er iets aan had gedaan. The Magnificent Ambersons is als ik mij niet vergis ook zwaar geflopt en daar heeft Hearst niets mee te maken gehad. Oké, de klap na Citizen Kane was groot, maar Welles was gewoon te revolutionair voor een markt die op dat moment verzadigd was met salondrama's en andere troep.

Volgens mij is de reden waarom de '70s greats als Pacino, DeNiro, Hoffman, etc beschouwen als veel beter dan de huidige groep acteurs, is omdat we die namen kennen van selecte prestaties uit hun filmografie. Als je nu over de voorbije 45 jaar de opmerkelijke prestaties telt van grootheden als Hoffman, Newman en Pacino, dan kan je niet anders dan opmerken dat dat echt maar een klein aandeel is van alle rollen die ze heben gespeeld; hetzelfde geldt voor de oudere flock van Cary Grant, James Stewart, Lauren Bacall, Humphrey Bogart, Marlon Brando. En dan de generatie daarvoor met James Cagney, Clark Gable, Jean Harlow, Walter Huston... Hetzelfde liedje.
Het is te vroeg om dit met zekerheid te zeggen, maar wat mij betreft doet zich hetzelfde voor in deze tijden: je kan het al zien in het werk van Tom Cruise (die ongelooflijk sterke prestaties heeft geleverd in jaren '80 en '90), Tom Hanks, George Clooney, Daniel Day-Lewis, (en in mindere mate) Brad Pitt...
En wat de echte huidige generatie betreft zijn er al enkele zeer sterke prestaties geweest van moderne acteurs die toch net even goed zijn als de goede prestaties van al die andere old-school cats: Leonardo DiCaprio in The Aviator is wat mij betreft een van de allerbeste vertolkingen die ik al heb gezien, Ryan Gosling is ook echt een heel sterke acteur, en ik verwacht ook nog veel van Jeremy Renner. Christian Bale heeft zijn talenten ook al meerdere malen getoond, alleen mankeert hij imo wel een prestatie die hij zelf beter dan eender wie zou kunnen leveren (iets wat Edward Norton imo al gedaan heeft). Philip Seymour Hoffman is ook een van die modernere acteurs die heeft bewezen dat hij ook ongelooflijk veel aankan, en bijna alles met even veel klasse.

Om deze rommelige post wat samen te vatten: het is inderdaad zo dat deze huidige generatie niet evenveel interessants te bieden heeft als wat er voor de jaren '80 viel op te merken, maar ik denk ook dat dat veel te maken heeft met het feit dat deze generatie niet even veel artistiek talent (van regisseurs) heeft, en dus dat de sterren dezer dagen niet even veel kansen krijgen om echt hun volledig potentiëel te tonen. Als de goede moderne acteurs veel goede rollen zouden aangeboden krijgen, dan denk ik dat ze net even memorabel zouden kunnen worden als de greats from the past...


Anyway, mijn huidige favorieten zijn dus Leonardo DiCaprio, Philip Seymour Hoffman, Edward Norton (al is het even geleden dat hij nog echt iets awesome deed), Mark Ruffalo, Robert Downey Jr, Christian Bale, Ryan Gosling, Guy Pierce, ... Veel die ik ben vergeten uiteraard, maar van al die acteurs heb ik al wat rollen gezien die demonstreren dat ze echt een pak kunnen acteren imo.

Goh, een favoriet vinden is wel erg moeilijk, maar zeggen dat er geen talent meer in deze generatie zit vind 'k wel overdreven. Als we hedendaags als pakweg de laatste 20 jaar beschouwen dan zijn acteurs als DDL, Brad Pitt, Tom Cruise, Christian Bale, Gary Oldman, Kevin Spacey, Tom Hanks, Russel Crowe, George Clooney, Philip Seymour Hoffman, Edward Norton en nog wel anderen waar ik momenteel niet direct op kan komen toch wel mensen met indrukwekkend acteertalent.
Ok ze hebben allemaal wel eens een misstap gedaan, de ene al meer dan de andere, maar het is niet alsof 'de sterren van weleer' consistent geniaal waren hé.

Acteerprestaties van actrices onthoud ik precies wat minder goed

Dan zijn er nog mensen die ik misschien niet het grootste licht vind maar toch meestal wel erg graag bezig zie, RDJ <3

PBR Streetgang zei:

Volgens mij is de reden waarom de '70s greats als Pacino, DeNiro, Hoffman, etc beschouwen als veel beter dan de huidige groep acteurs, is omdat we die namen kennen van selecte prestaties uit hun filmografie. Als je nu over de voorbije 45 jaar de opmerkelijke prestaties telt van grootheden als Hoffman, Newman en Pacino, dan kan je niet anders dan opmerken dat dat echt maar een klein aandeel is van alle rollen die ze heben gespeeld; hetzelfde geldt voor de oudere flock van Cary Grant, James Stewart, Lauren Bacall, Humphrey Bogart, Marlon Brando. En dan de generatie daarvoor met James Cagney, Clark Gable, Jean Harlow, Walter Huston... Hetzelfde liedje.

Klik om te vergroten...

Dat is het inderdaad. Ze spelen één film waardoor ze zich cementeren als monument, en meestal worden ze daardoor blijvend herinnerd. Je had vooral in die tijd maar één goede film nodig om een legende te worden. De praktijk van het samenvoegen van verschillende grote sterren was nog helemaal niet zo gangbaar tot de introductie van Nieuw-Hollywood. Daarvoor werd een grote ster vaak bijna solitair in een film geplaatst tussen relatief onbekenden om zo meer te kunnen schitteren. Zo lijkt het mij toch alleszins.

Neem nu Star Wars en Indiana Jones. Harrison Ford deed nu toevallig in beiden mee, maar is tot op de dag van vandaag nog één van de meest gerespecteerde celebrities, ondanks het feit dat hij - let's face it - de voorbije 20 jaar vrijwel alleen maar stront heeft geproduceerd. Hij is bekend als Han Solo, maar vooral als Indiana Jones en als Deckard in Blade Runner. Neem daartegen Mark Hamill, die als Luke Skywalker eigenlijk "de mannelijke hoofdrol" neerzette in Star Wars en dus eigenlijk ook een legende zou moeten zijn, maar omdat die film revolutionair is in de balans van personages, kun je Hamill zijn status niet vergelijken met die van Ford. Omdat Ford later ook in andere films de ster was, is hij ook veel minder het slachtoffer van typecasting, in tegenstelling tot Hamill, die in andere scifi mocht meedoen gelijk in de Wing Commander-games.

Zoals ik dus zei: de film wordt nu niet langer gebouwd rond de sterren. Ik denk dus dat er een soort paradox is ontstaan. Juist door "sterrenvehikels" te maken met heel veel grote namen in, nemen die sterren op lange termijn in belang af. Integendeel: het geeft tegenwoordig zelfs de films vaak een slechte naam nog voor ze uitgekomen zijn.

Laat ons eerst de term "hedendaags" afbakenen, want anders wordt het een moeilijke discussie. Hebben we het dan over degenen die pas in de laatste 10 jaar/laatste 20 jaar/... ofzo konden doorbreken, jong en oud? Of hebben we het zuiver over de generatie acteurs/actrices, pakweg in hun mid-twenties/mid-thirties/..., die zich nu op het grote scherm manifesteren? Allé ja, DDL telt niet mee blijkbaar, maar Brad Pitt wel?

DDL is al van in de jaren '70 he, al vind ik het zelf ook een moeilijk geval. Mensen zoals De Niro spelen uiteindelijk nu ook nog steeds in films he. Ik zou zeggen, diegenen hun opmars kennen eind jaren 80-nu. Acteurs die nu dus rond de 25-40j oud zijn, oudere beschouw ik zo'n beetje als de vorige generatie.

Oh, ja Sam Rockwell is ook awesome.

"Hedendaags" beschouw ik als iemand die ondanks het huidige systeem nog zijn sterrenstatus weet te behouden of zelfs te vergroten, ongeacht leeftijd. John C. Reilly en Seth Rogen zijn bijvoorbeeld zo'n uitzonderingen.

!nsomn!a zei:

Oh, ja Sam Rockwell is ook awesome.

Klik om te vergroten...

Kun je één film opnoemen buiten Moon waarin hij meespeelt, zonder imdb of google te raadplegen?

FreakyJP zei:

DDL is al van in de jaren '70 he, al vind ik het zelf ook een moeilijk geval. Mensen zoals De Niro spelen uiteindelijk nu ook nog steeds in films he. Ik zou zeggen, diegenen hun opmars kennen eind jaren 80-nu. Acteurs die nu dus rond de 25-40j oud zijn, oudere beschouw ik zo'n beetje als de vorige generatie.

Klik om te vergroten...

Mmmmkay. Het blijft wat moeilijk te definiëren natuurlijk, maar ik heb niet het gevoel dat hedendaagse acteurs minder memorabele prestaties afleveren. Ik ben echter wel wat biased aangezien het gros van de films die ik gezien heb tussen 1990-2010 vallen.

In elk geval, moest iemand mij vragen wie mijn favoriete hedendaagse acteurs zijn, dan zou ik zonder twijfel opsommen: Edward Norton, Brad Pitt, Christian Bale, Kevin Spacey, Bill Murray, John Turturro, Willem Dafoe, Paul Giamatti, Philip Seymour Hoffman, Adrien Brody, Steve Buscemi... De ene kan je wat hedendaagser beschouwen dan de andere, maar bon, het zwaartepunt van hun carrières ligt toch tussen 1990-2010, niet?

Nu, een sterke hedendaagse film zal ook pas een status van klassieker krijgen na verloop van tijd. Althans, de status van een goeie film groeit meestal over tijd. Hetzelfde kan men over acteurs/actrices zeggen. Over 20 jaar gaan we misschien Christian Bale dezelfde sterrenstatus aanmeten als De Niro nu.

Het enige wat me opvalt aan mijn eigen lijstje is dat er geen twintigers tussen zitten. En geen vrouwen. Misschien stof voor discussie?

die geflipte dude uit The Green Mile?

FreakyJP zei:

Kun je één film opnoemen buiten Moon waarin hij meespeelt, zonder imdb of google te raadplegen?

Klik om te vergroten...

Was dat niet Justin Hammer in Iron Man 2 en de broer van Robert in The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford?

En idd de psycho uit The Green Mile

FreakyJP zei:

Kun je één film opnoemen buiten Moon waarin hij meespeelt, zonder imdb of google te raadplegen?

Klik om te vergroten...

Choke, Matchstick Men, COnfessions Of A Dangerous Mind, The Hitchhiker's Guide To The Galaxy (zijn personage was wel heel slecht geschreven in het scenario, maar toch heeft Rockwell er nog iets aanvaardbaars van gemaakt), The Green Mile... Rockwell is awesome!
Ahja! Assassination Of Jesse James was ik ook al vergeten. Hij zou ook spelen in de nieuwe van Dominik, which sounds awesome!

Dennoman zei:

Was dat niet Justin Hammer in Iron Man 2 en de broer van Robert in The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford?

En idd de psycho uit The Green Mile

Klik om te vergroten...

Blijkbaar, The Green Mile had ik ev zelf nog kunnen weten, Jesse James kan ik mij echt niet herinneren.


Zijn andere films zijn precies wel minder gekend

kwou gewoon aanhalen dat het recency-effect bij Rockwell wel opdaagt, nl. zijn recente rol in Moon. Als die vroeger was uitgekomen (2005 vb.), denk ik niet dat Insomnia hem vernoemd zou hebben.

PBR Streetgang zei:

Choke, Matchstick Men, COnfessions Of A Dangerous Mind, The Hitchhiker's Guide To The Galaxy (zijn personage was wel heel slecht geschreven in het scenario, maar toch heeft Rockwell er nog iets aanvaardbaars van gemaakt), The Green Mile... Rockwell is awesome!
Ahja! Assassination Of Jesse James was ik ook al vergeten. Hij zou ook spelen in de nieuwe van Dominik, which sounds awesome!

Klik om te vergroten...

Dat heb je allemaal zonder imdb/google gedaan?? Bizar dat je dingen zoals Matchstick Men onthoudt!