boogje
Legacy Member
Ik vind de muziek uit film noirs van de jaren '40-'50 echt heerlijk. Die orkestrale soundtracks brengen echt dat pulp-sfeertje perfect naar boven. Ik kan er niet genoeg van krijgen, zoals hier bijvoorbeeld. Miklos Rosza is een held, in The Lost Weekend heeft ie ook een heel mooie OST gemaakt, kijk zelf maar. Verder is Bernard Herrmann ook geweldig, zeker in Taxi Driver, maar ook nog in tal van andere films zoals in North By Northwest. Ennio Morricone mag niet ontbreken in zo'n snelle en korte opsomming (ik moet nog snel mijn examen Frans leren straks). Iedereen kent wel de legendarische scènes uit The Good, The Bad And The Ugly en Once Upon A Time In The West, maar ik was stiekem altijd al enorme fan van de muziek die gebruikt werd in de climax van Il Mercenario. Carter Burwell kan er ook wat van, zoals de memorabele soundtrack van Fargo van hem of van Barton Fink. Ik heb ook altijd een zwak gehad voor de soundtrack in Le Mépris, zoals in deze scène. In There Will Be Blood is de soundtrack ronduit geniaal
Dat soundtracks niet speciaal geschreven voor het witte doek van inferieure aard zijn en er niet thuis lijken te horen ga ik niet mee akkoord. Quentin Tarantino en Martin Scorsese bijvoorbeeld kunnen heel goed gebruik maken van reeds bestaande muziek. Dit stukje uit Death Proof is een mooi voorbeeld voor Tarantino, de intro van Goodfellas is een goed voorbeeld voor Scorsese. En je hoeft het niet eens zo ver te zoeken: veel soundtracks bestaande uit klassieke muziek bestaan al honderd(en) jaren en zijn helemaal niet 'origineel', en toch hoor je daar amper klachten over. Het meest bekende voorbeeld is Also Sprach Zarathrusta in 2001: A Space Odyssey
Dat soundtracks niet speciaal geschreven voor het witte doek van inferieure aard zijn en er niet thuis lijken te horen ga ik niet mee akkoord. Quentin Tarantino en Martin Scorsese bijvoorbeeld kunnen heel goed gebruik maken van reeds bestaande muziek. Dit stukje uit Death Proof is een mooi voorbeeld voor Tarantino, de intro van Goodfellas is een goed voorbeeld voor Scorsese. En je hoeft het niet eens zo ver te zoeken: veel soundtracks bestaande uit klassieke muziek bestaan al honderd(en) jaren en zijn helemaal niet 'origineel', en toch hoor je daar amper klachten over. Het meest bekende voorbeeld is Also Sprach Zarathrusta in 2001: A Space Odyssey


)?