Leuk topic! maar ook pijnlijk omdat je weet dat dromen zo goed als nooit uitkomen.
Ik zou het eens over iets anders dan SF kunnen hebben but... why would i do that? ^^
Wall o' text warning!
Ik zou een been, een nier en een teelbal afstaan voor films die zich afspelen in het Revelation Space universe. Graag een Marvel aanpak; thrillers, dramas, komedies, mystery, actie avontuur, horror, ... Don't really care, I'll watch it all!
Mijn droomfilm zou echter iets experimenteler zijn
> Een Koyaanisqatsi met een snuifje Tree of Life van 3 uur lang die ons meevoert door tijd en ruimte. De eerste minuten muisstil en heel abstract, blipjes, squigly lines, zwart wit storing, kleuren die feller worden, geluid dat zachtjes opkomt (nog steeds abstract, geen muziek; gekrabbel, gekras, ruis,). Enter
Philip Glass; we zien de singularity groeien en materialiseren. We volgen de tijdlijn van de big bang op de voet, het quark gluon plasma maakt plaats voor de eerste atomen, we zien de symetrie van de primordial force uit elkaar vallen in elektromagnetisme, zwaartekracht en de sterke en zwakke nucleaire krachten > conservation of energy; energie wordt materie, de geboorte van waterstof, materie wordt licht en hitte, het eerste licht wordt verstoord door immense zwaartekrachtrimpels die door inflatie gedreven worden. Deze scheuren de uniformiteit en creeren structuren. De eerste sterren, pulsars, neutron sterren, zwarte gaten, quasars, ... zo casual en ordinair mogelijk shots met gravitational lensing en gamma ray bursts in beeld brengen alsook de accelerating expansion op de schaal van superclusters die door haar snelheid heelder gebieden voor altijd uit het zicht doet verdwijnen. cherenkov radiation, plasma storms, liquid metal storms, rapid phase transitions, Kelvin–Helmholtz instabiliteiten groter dan onze zon, zichtbare magnetische veldlijnen wanneer een planeet met dynamo door een stellar nursery vlamt, gewoon tonnen en tonnen
epische beelden die verbazen.
Planeten > leven > primitieve chemische machines, complexer wordende patronen, intelligente acties van dinosaurussen, ... you get the picture. Nooit het standaard leeuw en giraf op de savanne gedoe. Ik wil bacteriophages een zeevarken zien doden, of de saculina parasiet een krab zien kastreren en hersenspoelen, Glaucus Atlanticus zien worstelen met een zeekomkommer en luipaard slakken hun penisvaginas met elkaar zien verstrengelen, ... Alles moet in feite zo overdonderend zijn dat je het merendeel van de tijd geen flauw idee hebt welk fenomeen of beest er juist op het scherm verschenen is.
De opener met kosmische taferelen bevat snelle shots van hades (planetaire supercomputer), dyson spheres, ruimtelijke objecten die onnatuurlijke banen volgen, een Klemperer rosette, onnatuurlijk grote solar flares die planeten zwart blakeren, glasbollen, "schaduw plekken", groen-paarse werelden, ... beelden uit revelation space maar zo gecamoufleerd dat het niet echt opvalt. De aardse taferelen worden gemixt met beelden van planeten zoals Mars, Yellowstone, Resurgam, Haldora, en manen zoals Europa en Hela, ... Eens leven op het toneel verschijnt moet er om de haverklap een shot van aliens inzitten maar niemand mag het weten.
Van single celled critters zoals bepaalde Juggler organismen tot Grubs, scutllers en gillies en close up shots van bijvoorbeeld de klauw van een hamadryad. Gemixt met shots van aardse beesten zoals
sea angels,
alitta virens,
pterosyllis finmarchica,
trilobite beetles,
Aseroe rubra,
hydnora africana,
Hag moth larvae,
Tubularia indivisa,
predatory Tunicate,
squid worms en
flannel moth larvae zouden die aliens niet zo opvallen.
Complexer leven weergeven zonder het weg te geven wordt moeilijker maar je zou eerst mensen kunnen opvoeren met een unieke genetische make-up, ik denk dan aan weerwolven, Epidermodysplasia verruciformis (tree bark man), Uner Tan (quadrupedal gait), Proteus (elephant man), Fibrodysplasia Ossificans Progressiva (excessive & rampant bonegrowth), mensen met meerdere werkende ledematen, harlequin Ichthyosis (NSFL skindisorder), ... en voorbeelden van geingeneerde genetica zoals fluoriscerende katten, spinnengeiten, de supermuis, de doozichtige zebravis, de fruitvlieg met werkende ogen op haar poten, en de toekomstige dinokip.
De ontwikkeling van complex leven loopt synchroon met de ontwikkeling van complexer wordende technologie. We zitten nog maar een uur ver als in sneltempo hand axes, de pers, brandstof, optics, elektriciteit, radio, vliegtuigen, computers, atoombommen, maanlanding, genetische manipulatie, artificieel leven, de JWST, DNA lego, BCIs, rail cannons, tokamaks, Virtual Reality, AI, BEC & quantum computers, moleculaire assemblers, ... de revue passeren. Ook hier nooit te ordinaire voorbeelden, de dingen die je te zien krijgt moeten zo vreemd zijn dat wanneer we overschakelen op de toekomst zoals deze wordt weergegeven in Revelation Space dat er geen disconnect is en dat mensen niet goed weten waar de realiteit eindigt en de fictie begint. Het zou leuk zijn moesten ze maar eerst tijdens het laatste uur ineens door hebben dat ze niet naar een documentaire aan het kijken zijn. Een beetje From Dusk till Dawn als het ware.
Ik rammel dat nu snel snel allemaal af maar elk shot moet natuurlijk poetisch in beeld gebracht worden. Denk aan Kubrick zijn overgang van bot naar ruimteschip. Waar mogelijk moet elke technologie een menselijk element meekrijgen waardoor duidelijk wordt hoe deze deze impact heeft op het alledaagse leven van het individu. Anderzijds mag het er ook niet te dik op liggen. De film mag niet zelf naar waarde oordelen maar moet dat aan de kijker overlaten.
De komst van technologie gaat gepaard met een geleidelijke overgang van Philip Glass naar een mix van James Holden (stijl
Inheritors), Clarke (stijl
Iradelphic), Nathan Fake (stijl
Hard Islands) en Aphex Twin (stijl
selected Ambient Works 85-92)
Het laatste uur zullen mensen merken dat we het verleden en heden loslaten en de toekomst ingaan. Dat moet als een verrassing komen maar niet in die zin dat het ineens een standaard sf film wordt. Het zou er niet toe mogen doen of mensen Revelation Space kennen of niet. Alles moet zo gegrond lijken dat als "mensen" deze miljoenen jaren na release "zien", het from dusk till dawn moment verdwenen is en het gewoon een artistiek bijna historisch document is.
Het laatste uur schakelen we voor de muziek over naar de kathedraal vullende technoplaat
Transverse van Carter, Tutti, Void gemixt met flarden zware klassieke muziek zoals
Glagolithic Mass van Leos Janacek en Max Richter's
Memoryhouse die daar door komen piepen.
We volgen de diversificatie van de mens die in verschillende soorten uit elkaar valt. Puristen, cyborgs, Genetisch gemanipuleerden, genetisch manipulerenden (real time switching), happy vegetables en doelbewust low functioning drones, remote avatars, non organics en software agents en alle vormen van hybrids daar tussenin. Exact in dezelfde stijl als Koyaanisqatsi; sommigen kijken recht in de camera, anderen zien we bezig tijdens hun dag dagelijkse taken. key is ook hier weer om het verbazingwekkende zo ordinair mogelijk weer te geven.
Terraforming, cryosleep, abstraction, entopics, janitor species, de melding plague, disembodied intelligence, weaponized intelligence, nanobots, neuronal decoding, self backups, lighthuggers, galactic colonization, worldships, cryo-arithmetic engines, programable matter, matter transmutation and creation, ...
We eindigen met het einde, de hitte dood van het universum. de vormen die zich rond de laatste artificiele sterren verzamelen moeten heel abstract zijn en melancholie belichamen. Het merendeel van hun intelligentie speelt zich nu af in virtual spaces waar tijd veel trager vooruit gaat. Deze dragers van beschavingen doen hun best om hun ster brandende te houden door materie te sprokkelen en op het vuur te gooien maar de voorraad slinkt. De grandioze klassieke techno valt stil en maakt plaats voor iets zoals Berlioz' Grande Messe des Morts of Gorecki's Symphony #3. uiteindelijk zien we het licht uitgaan en na een periode van duisternis komen we terug in het abstracte gebied waar we begonnen zijn. ipv fade to black, fade to white en roll credits, zwart op witte achtergrond, zonder muziek maar met het geluid van een zacht briesje.
Note; je merkt misschien wel dat ik nogal vlug over dat laatste deel ga. Er zit natuurlijk nog meer revelation space in maar ik hoop er wel degelijk ooit een film van te zien dus ik wil het voor niemand spoilen. Als je graag leest: Galactic North (stand alone short collection) > Diamond Dogs, Turquoise Days (stand alone shorts) > triologie (Revelation Space > Redemption Ark > Absolution Gap) > Chasm City (stand alone) > The Prefect (stand alone). Ik zou ze allemaal wel op het grote scherm willen zien maar allerliefst Revelation Space, Redemption Ark en het kortverhaal Nightingale.
Kubrick,
Regio,
Malick en
Cuaron's hersen verdwijnen samen in de mixer en wat eruit komt zal Revelation Space regisseren. Kubrick zou achter het stuur zitten en zorgt ervoor dat niemand settled voor iets minder dan de perfectie zelve, Regio zorgt voor de neutrale kijk, Malick zorgt voor de poezie, Cuaron zorgt voor de gronding en dat de implementatie van effecten naadloos is. Alle 4 werken samen aan de screenplay onder het wakende oog van Reynolds, de originele schrijver (astrophysicus die waakt over de correctheid van wat er op het scherm komt).
Emmanuel Lubezki neemt de cinematografie voor zijn rekening en de
BBC Natural History Unit is actief als consultant. De artiesten van
ILM en
WETA onder leiding van
Douglas Trumbull verzorgen de visuele effecten en krijgen een onbeperkt budget. De acteurs moeten uitstekend werk afleveren maar ik wil geen enkele bekende kop zien.
Er moeten natuurlijk ook heel wat terugkomende patronen inzitten (problemen zijn van alle tijden, utopia doesn't exist, more tech > more problems, het universum wordt er wel steeds levendiger en complexer door, keeps things fresh!). Heel de film moet overgoten worden met bakken symboliek. Liefst 25 lagen achter elk shot ofzo. Het moet 2001 oproepen. Daarnaast moeten natuurlijk ook de themas die Revelation Space aansnijdt aan bod komen. De film mag maw echt niet samen te vatten zijn in een paar regeltjes. Iedereen moet er iets anders uit kunnen halen en er moet uren-dagen-weken over nagepraat kunnen worden. Ik zou er duidelijk zelf nog uren over kunnen doorschrijven maar ik heb hier al veel te veel tijd ingestoken... Love it though.
