Dit was dus een rare film ... .
En ik weet wel, nu wilt iedereen in koor roepen, "well duuuuuuuuuuuuuh, het is dan ook een Lynch film", maar euhm, deze was zelfs bizar voor een Lynch film. Het was dan ook echt een 3 uur durende vreemde trip vol psychotische gedachten, vreemde tijdsprongen, excentrieke karakters, en een volledige fucked up visuele stijl. Deze film is een veel grotere mind fuck dan al zijn vorige films samen!!!!
Het vreemde bij mij kwam vooral door de enorm herkenbare Lynch stijl, maar toch ook weer niet. Hij doet als het ware hetzelfde dan hij altijd deed, maar toch net iets anders, en soms volledig het tegenovergestelde.
Punt 1 wat volledig anders is, is het mysterie. Bij Lost Highway, Twin Peaks, Mulholland en Eraserhead heb je altijd wel ergens een idee van the bigger picture. Alleen alle details en aparte scenes aan elkaar linken is moeilijker.
Deze films zijn als het ware als een puzzel. Je weet waar je moet uitkomen (foto op de doos), maar alle stukken liggen nog niet samen.
Inland Empire is net omgekeerd. Alle stukken liggen al samen, alleen heb je nog altijd geen fokking idee wat je nu ziet.
In Inland Empire laat Lynch HEEL duidelijk zien waar je de clues liggen, welke scenes bij elkaar horen, wat het gevolg is van wat, ... . Ondanks dat dit allemaal duidelijk is, heb je nog altijd geen idee waar de film over ging.
Tweede punt is de camera uitvoering. Lynch staat bekend om zijn (prachtige) statische shots en zeer langzame camerabewegingen. 50% Van Inland Empire is nog steeds zo opgebouwd. Maar zo goed als elk shot heeft ook zijn alternatieve versie (al dan niet met onderliggende betekenis natuurlijk), gemaakt met de camera in de hand en enkele filters. Dit resulteert in shaky camera bewegingen, zeer onnatuurlijke standpunten, verstoord beeld, en extreme close ups.
Ook treffen we deze keer heel wat minder gore en/of geweld, sex, en muziek aan dan we gewoon zijn bij zijn films. In principe is dit een redelijk rustige film. Er gebeurd eigenlijk niet zo veel.
Heel leuk zijn ook een aantal verwijzingen naar ander werk van hem (Mulholland, Rabbits, ... ). Vooral Rabbits is natuurlijk zeer duidelijk aanwezig vermits enkele scenes simpelweg letterlijk zijn overgenomen. Voor mij resulteerde dat in enkele hilarische scenes, al was ik denk ik de enigste die de mop snapte (het is ook niet alsof zoveel mensen Rabbits hebben gezien).
Mijn goede raad is dan ook: "Voor je Inland Empire gaat kijken, kijk eerst Rabbits, dan snap je een extra referentie", en als 2e "Als je Rabbits wilt kijken, kijk erna dan ook Inland Empire, want voor iets anders is Rabbits toch niet goed ...".
Wat een aantal mensen wel zullen weten, is hoe het gebruik van DV nu is uitgedraaid. Over het algemeen was/is niemand postief over het feit dat Lynch alleen nog maar DV wilt gebruiken. Ik kan in elk geval al zeggen dat het zeker nergens echt stoort. Het past volledig bij de film. Ook begrijp je perfect wat hij bedoelde, dat hij nu meer bewegingsvrijheid heeft (cfr mijn punt over de camera uitvoering).
Ik zal de film echter nog eens moeten bekijken om zijn gebruik van DV volledig te beoordelen.
Als laatste punt moet echt wel Laura Dern vermeld worden. Ze zet hier echt een ongelooflijk knappe prestatie neer, en een oscar zou zeker niet overdreven zijn.
Een echte finale beoordeling kan ik hier echter niet aan geven. Ik snap er momenteel nog te weinig van, en moet alles nog eens rustig laten inzinken en opnieuw bekijken.
.