Ik ben het met heel wat dingen in die column eens.
De muziekindustrie heeft ons inderdaad jaren zitten uitpersen door 15 tot 20€ te vragen voor een cd die hun productie en distributie samen, ten hoogste 2à3€ heeft gekost. In veel gevallen was het zelfs te veel moeite om der een boekske met de teksten bij te stoppen. Begrijpbaar natuurlijk, zo een boekje kost immers handen vol geld...
Ik wel eerlijk zijn en toegeven dat het opnemen van de muziek, de grootste kost is en dat die eerst terug moet verdiend worden, vooraleer ze winst kunnen maken. Ik begrijp kortom, dat ze bij het verschijnen van een nieuwe cd zoveel geld vragen omm zeker te zijn dat ze hun geld terug zullen verdienen.
Maar kan er mij dan is iemand uitleggen waarom ik voor mijn pinkfloyd cd's 20€ moet dokken*? Die cd's zijn godverdomme meer dan 20 jaar oud, zijn al miljoenen keren over de toonbank gegaan als plaat, cassette én cd en zijn dus al decennia geleden terugverdiend. Zakte de prijs daardoor? Nee... hij steeg... Waarom zouden ze ook minder vragen? De mensen hielden (en houden) van muziek en waren bereid daar goed voor te betalen. Dat had de muziekindustrie natuurlijk snel begrepen en daar maakten ze dankbaar gebruik van. Door haar TOTALE monopolie kon zij immers volledig vrij de prijs bepalen**. Het hoeft niemand te verbazen dat de muziekindustrie floreerde zoals nooit te voren, de succesvolle artiesten en de geldwolven van de muziekindustrie werden stinkend rijk. Kortom iedereen was gelukkig...
Fast forward naar het heden. Mensen downloaden massaal en de muziekindustrie is in 'crisis'.
Maar verbaast dit iemand écht? Is er iemand die oprecht durf te beweren dat ze dit niet hadden kunnen zien aankomen? Wisten zij werkelijk niet dat je mensen enkel kan blijven uitzuigen zolang ze geen alternatief hebben? Zagen zij niet in dat deze prijzen enkel mogelijk waren zolang zij in een monopoliepositie zaten? Begrijpen zij nog steeds niet dat ze door de prijzen surreëel hoog te houden ons godverdomme massaal naar het downloaden toe hebben gedreven,?
Eindelijk hadden wij een alternatief. Eindelijk moesten wij geen exuberante prijzen meer betalen om onze favoriete muziek te kunnen beluisteren. Eindelijk waren we niet langer gedwongen 13 kutnummers te betalen omdat er 1 à 2 goeie liedjes op de cd stonden. Eindelijk. Eindelijk. Eindelijk. Eindelijk.
Ik ontken niet dat er door het downloaden een probleem is ontstaan van beginnende groepjes die niet meer aan een platencontract geraken om de simpele reden dat het risico voor de muziekmaatschappij te groot is geworden. Ik ontken ook niet dat het downloaden van muziek eigenlijk neerkomt op diefstal en dat er hier iets aan gedaan moet worden De slinger is immers té ver doorgeslagen. Vroeger hadden de mensen geen alternatief dan te dure cd's te kopen en waren zij het slachtoffer. Nu kunnen de artiesten hun eigendom niet meer beschermen en zijn zij het slachtoffer geworden.
Ik hoop oprecht dat dit uiteindelijk opgelost raakt en dat de artiesten terug zullen krijgen waar ze recht op hebben? Maar ik hoop vooral, dat wanneer dat gebeurd de muziekindustrie niet terug in dezelfde val zal trappen en haar monopolie terug zal misbruiken om mensen uit te persen.
Denk ik dat dat zal lukken? Ik vrees van niet. (en nu komen we bij de film

) Als ik kijk hoe de filmindustrie zich vandaag de dag gedraagt, zie ik immers dat ze identiek dezelfde fouten aan het maken zijn als de muziekindustrie 10 jaar geleden. Ze maken wéér misbruik van een monopolie om de prijzen en hun winst hoog te houden. Ze zijn kortom weer mensen in de richting van de illegaliteit aan het drijven en met steeds meer succes.
En nu stop ik want mijn post is al veeeeeeeeeeeeeel te lang (geen zin om verder te schrijven aan iets wat niemand gaat lezen

)
* Ja ik heb ze origineel en Nee, ik zou ze nu NIET meer kopen.
** Voor de mensen die nooit economie gevolgd hebben; een monopoliepositie zorgt ervoor dat de normale marktmechanismen (vraag / aanbod / concurrentie) niet spelen en dat 1 speler zijn macht kan mis/ge-bruiken om de prijs op te leggen.