Ik heb mij nog nooit een minuut verveeld met Prison Break, ook niet tijdens seizoen 3 en 4. Maar helaas kan ik niet hetzelfde zeggen over the final break. De laatste twintig minuten waren uitstekend, maar het uur daarvoor vond ik het gewoon saai. Ik heb nooit problemen gehad met vergezochte scenario's, maar ik stoorde mij wel een beetje aan de casting van deze film.
Die FBI-agent die Scofield wou stoppen, was gewoonweg veel te stereotiep, en hij straalde niets uit. Ik vond het ook een beetje onnozel dat ze er dan nog eens een vrouwelijke T-Bag instaken. 60 minuten is gewoonweg veel te kort om dan met nieuwe (sowieso al saaie) personages te beginnen. Seizoen 1 ging over Fox River, seizoen 2 over de ontsnapping, seizoen 3 over Sona en seizoen 4 over Scylla. Hier krijgen we opnieuw een volledig nieuw concept, maar alles wordt behandeld in een uurtje. Veel te weinig. Daarbij vond ik die gevangenis absoluut geen uitstraling hebben zoals Fox River en Sona.
Ik raad iedereen aan om ernaar te kijken, als je Prison Break nu al seizoenen lang gevolgd hebt. Maar om eerlijk te zijn, vind ik enkel de laatste twintig minuten de moeite.
Ik denk wel dat Michael door had dat Mahone hem bedroog. Toen hij zei "I trust you Alex", met een duidelijke klemtoon, leek het mij alsof hij Mahone gewoon wat aan het bespelen was. Om hem van gedacht te doen veranderen.
Nuja, het einde was weer heel mooi, maar hetgeen dat ervoor kwam vond ik maar saai en voorspelbaar. Ik had de hele tijd zin om door te spoelen naar het laatste kwartier, omdat je wist waar het zou eindigen.
Films met een triestig einde, dat vind ik wel iets hebben. Omdat je daar maar zo een twee uur bezig bent met het hoofdpersonage, is het nu ook niet zó erg als hij sterft. Maar bij Prison Break volgen we Michael nu al jaren, en hebben we het personage heel goed leren kennen. Daardoor ligt zijn dood heel wat gevoeliger. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het wel een mooi einde. Maar ergens had ik misschien wel liever gehad dat Prison Break eindigde met Michael en Sara, sailing off into the sunset... Nuja, ik vind het wel mooi dat de schrijvers genoeg cojones hadden om niet met een Hollywood-einde te eindigen. En het is dan ook wel normaal dat je je een beetje "ongemakkelijk" voelt met het einde, het is zelfs de bedoeling. That said, het is natuurlijk wel een mooi einde.