Ja man man, ik krijg het zowel van Salamander en Wolven. Bij Wolven voornamelijk door het feit dat de acteurs apart misschien goed kunnen acteren (zoals Gene Bervoets en Axel D.) maar in die serie is het echt zo constant een gevoel alsof er wat scheelt. Ook het gevoel dat er elke aflevering een extra aspect bijkomt zodat mensen toch zouden blijven kijken, wat dan weer een goed punt is.
Dat ben ik volledig kwijt bij Salamander. Er wordt zo stuntelig gedaan, bijvoorbeeld die moordenaar van Gerardi. En waarom komen ze met 2 in de auto aan dat gebouw, maar gaat er maar 1 hem 'vermoorden'? En zo'n trage opbouw! Langs een kant zou ik zeggen van die serie kan gemakkelijk in de helft van de afleveringen, maar dat geldt dan weer niet voor het april 1944 verhaal. Dit moet nu eenmaal wat trager verteld worden omdat de opper bad guy zo diep gekwetst is van vroeger. Maar daarmee wordt de rest zo opgehouden vind ik.
Maar ik ben ook zo een serie-uitkijk-autist
dus blijf beide zien tot het einde.
ly: "Wolven"
