LOL, al die zever over ratten, "what if I'm still stuck in that bassment", die superintelligent, diep en foreboding moet zijn, maar het zo hard gewoon niet is. Not to mention Vaughn totally phoned that scene in, hoewel hij het voor de rest zeker ok doet imo.
Dat is het probleem, in de vorige reeks had je ook van die ponderous speech enz, maar in de psyche van Rust Cohle paste dit veel beter, zeker in samenwerking met de pragmatische Harrelson.
Now, it doesn't make any sense whatsoever...
Zo hard dit (via VOX):
"Pizzolatto's greatest weakness as a writer has always been just having characters state, outright, what's going on in their heads, even when there's no real reason for them to be doing so."
Pas op, TD heeft nog steeds heel wat kwaliteiten die het nog wel de moeite maken om te kijken, maar al die filosofische mijmeringen storen me veel harder dan vorig seizoen, omdat ze 1)veel slechter zijn uitgeschreven 2)totaal niet logisch zijn in de bepaalde situatie bij dat bepaald personage en gewoon gebruikt worden, "cause that's what TD does".
